Stacja7/łs
Wszyscy znamy go jako energicznego, nieco porywczego żandarma z Saint-Tropez, który bawił do łez miliony widzów na całym świecie. Jednak za fasadą genialnego komika krył się człowiek niezwykle spokojny, który każdy dzień zaczynał od Mszy świętej i wielogodzinnej modlitwy w prywatnej kaplicy. W kolejną rocznicę jego śmierci odkrywamy na nowo Louisa de Funèsa – aktora, dla którego wiara była najważniejszym punktem odniesienia w pełnym sukcesów, ale i trudnych cieni życiu.
Każdy rozumie tajemnicę Boga na miarę jego wiary. Kto nie ma wiary, nie kontempluje i nie słucha Słowa, gubi samego siebie, traci z oczu rzeczywistość i w konsekwencji nie rozumie i nie poznaje samego siebie.
Jezus opowiada o siewcy, który rozsiewa ziarno na różne rodzaje gleby – jakby opowiadał historię każdego z nas. Jedni słuchają, lecz nie rozumieją. Inni zachwycają się na chwilę, lecz szybko tracą wytrwałość. Są też tacy, których zagłuszają troski świata. A jednak istnieje ziemia żyzna – serce gotowe przyjąć słowo i wydać owoc. Ta przypowieść nie jest tylko obrazem z przeszłości. To pytanie, które Jezus stawia dziś: jaką glebą jest moje serce?
DEON TV / red
Historia Abrahama gotowego zabić własnego syna, podstęp Tamar, z którego rodzi się linia Mesjasza, oraz fragmenty Biblii, które rzadko wybrzmiewają z ambony - Stary Testament pełen jest opowieści, które do dziś szokują i prowokują pytania. O tych "skandalach", ich sensie i znaczeniu dla zrozumienia Ewangelii Piotr Kosiarski rozmawia z ks. Wiktorem Szponarem, biblistą i autorem książki "Skandale Starego Testamentu", w najnowszym odcinku podcastu "Tu się rozmawia!".
Rzeczywistość wiary jest dynamiczna. Często próbujemy Jezusa "przywołać do siebie", zamiast iść za Nim. Jezus przypomina, że bycie Jego rodziną wyraża się przez pełnienie woli Bożej, naśladowanie Go, a nie przez formalne znaki przynależności do wspólnoty.
Misja ucznia Chrystusowego to służba, a nie władanie. Uczniowie są wysłani nie jako krzyżowcy na podbój świata, ale jako naśladowcy Chrystusa, dający samych siebie w prostocie i pokorze.
Mamy w naszym społeczeństwie – i co gorsza, także wewnątrz Kościoła – pewną niebezpieczną tendencję do życia według kalendarza sporów. To swego rodzaju liturgia konfliktów, która toczy się równolegle do roku liturgicznego. Mamy swoje „tematy dyżurne”, które wracają jak bumerang, dokładnie w tych samych momentach roku, wywołując te same emocje, te same podziały i te same, często jałowe, dyskusje.
Przynależność do Jezusa obejmuje całe nasze życie. Ta misja obejmuje: ‘nauczanie w synagogach’ czyli poznawanie i życie Pismem świętym, historią zbawienia przeżywaną we wspólnocie wierzących; ‘głoszenie Ewangelii’, dobrej nowiny – na zasadzie świadectwa; ‘lecząc choroby i słabości’ – to zarazem świadectwo o mocy Pana i działającego we wspólnocie Ducha Świętego, jak i przekonujący i uwiarygodniający znak Jego łaski.
deon.pl / pzk
Objawienia prywatne od wieków poruszają serca wierzących: inspirują do modlitwy, nawrócenia i głębszego zaufania Bogu. Potrafią jednak również budzić lęk, wprowadzać zamęt i prowadzić do fałszywych interpretacji, zwłaszcza gdy są odrywane od Ewangelii i nauczania Kościoła. Ta seria tekstów pokazuje, jak Kościół patrzy na objawienia prywatne, gdzie leży ich duchowy potencjał, a gdzie zaczyna się zagrożenie – emocjonalne, doktrynalne i bardzo praktyczne. To zaproszenie do dojrzałej wiary, która łączy otwartość z rozeznaniem.
Posłużyć się Bogiem a nie Mu służyć. Bliscy przychodzą, aby ‘przyprowadzić Go do domu’. Jezus chce, byśmy byli z Nim, w Jego sprawach, na Jego sposób. My chcemy, aby On był na modłę naszych wyobrażeń i pragnień. Chcemy ‘posłużyć się’ Bogiem do osiągnięcia naszych celów, a nie służyć Jemu według tego, co On przewidział.
Czy w świecie pełnym hałasu, deadline’ów i domowych obowiązków można usłyszeć głos Boga? Wspólnota Życia Chrześcijańskiego udowadnia, że tak, zapraszając na wyjątkowe „Rekolekcje w życiu codziennym”, prowadzone metodą św. Ignacego Loyoli, które w 2026 roku obejmą Kraków, Warszawę i Trójmiasto. To propozycja dla każdego, kto czuje egzystencjalny niedosyt i pragnie odnaleźć stały ląd w morzu codziennych wyzwań.
aleteia.org / red.
Yuval Noah Harari twierdzi, że skoro religia jest zbudowana ze słów, to sztuczna inteligencja może ją w przyszłości przejąć. Teza brzmi efektownie, ale pomija to, co dla religii biblijnych jest najważniejsze – rzeczywiste spotkanie Boga z człowiekiem, którego żadna maszyna nie jest w stanie zastąpić.
Jezus wychodzi na górę i powołuje swoich uczniów. W dwunastu wybranych przez Jezusa mogą się odnaleźć wszyscy. Pan każdego wzywa do bliskości ze sobą, wybiera i wyposaża w to, co niezbędne, aby Mu towarzyszyli. Przyjrzę się tej scenie. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.
Sprawy księży są sprawami całego Kościoła, więc cały Kościół powinien być w ich sprawach; wierni świeccy powinni formować prezbiterów, współdziałać z nimi, dbać o jakość ich posługi, towarzyszyć im i wspierać swoją mądrością i doświadczeniem. Tak czytam list papieża Leona XIV o kapłańskiej tożsamości.
Artur Hanula / Vatican News / pk
Dobrze mówić o innych, przemieniać zazdrość w marzenie, chwalić Boga za ludzi lepszych od siebie - te trzy recepty jako antidotum na zazdrość wskazał ks. Adam Sycz, rektor Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie, który przewodniczył Mszy św. przy grobie św. Jana Pawła II w Bazylice Watykańskiej.
YouTube / Fomo Pødcast. / jh
Czy ksiądz, który w konfesjonale słyszy wyznanie zabójstwa, powinien milczeć bez względu na wszystko? Tajemnica spowiedzi jest w Kościele katolickim absolutna – jej złamanie oznacza natychmiastową ekskomunikę. Ale co dzieje się wtedy, gdy w grę wchodzi ludzkie życie, odpowiedzialność karna i realne zagrożenie dla innych? Rozmowa z duchownym odsłania moralny paradoks, w którym prawo państwowe, sumienie kapłana i nienaruszalność sakramentu zderzają się bez prostych odpowiedzi.
deon.pl / pzk
Grzech ciężki to jedno z tych pojęć, które często budzą lęk, wstyd i poczucie beznadziei. Tymczasem Kościół mówi o nim nie po to, by straszyć, ale by pomóc człowiekowi zobaczyć prawdę o sobie – i jeszcze większą prawdę o Bogu, który nie przestaje szukać nawet wtedy, gdy człowiek się gubi. Ta seria tekstów pomaga zrozumieć, czym naprawdę jest grzech ciężki, jak działa łaska w doświadczeniu upadku i jak zawsze możliwa jest droga powrotu.
deon.pl / pzk
Gwałt nie kończy się w chwili przemocy. Dla wielu osób dopiero wtedy zaczyna się długie zmaganie z lękiem, poczuciem winy, wstydem, samotnością i utratą sensu życia. Trauma wpływa na relacje, zdrowie psychiczne, wiarę i obraz samego siebie, a droga do uzdrowienia bywa bolesna i pełna kryzysów. Ta seria pokazuje, z jakimi konsekwencjami mierzą się ofiary oraz gdzie – mimo wszystko – pojawia się przestrzeń na nadzieję.
Ewangelista mówi o dwóch sposobach "dotykania" Jezusa. Jeden przygniata, uniemożliwiając nawet normalne funkcjonowanie, drugi sprawia, że Pan "szuka" tego, czy tej, która się Go dotknęła. Tylko taki dotyk oznacza wiarę i prowadzi do zbawienia.
Aleteia.org / red.
Jeszcze niedawno nazywano go najbardziej wytatuowanym człowiekiem Brazylii. Dziś Leandro de Souza przechodzi bolesny proces usuwania niemal całego tuszu ze skóry. Każdy zabieg jest dla niego nie tylko medyczną procedurą, ale także znakiem duchowej przemiany i pokuty.
{{ article.description }}