Pragnienie Jezusa. Ostatnie słowa, jakie Jezus wypowiada przed męką świadczą o wielkim pragnieniu, aby miłość Boga objawiała się w każdym z nas. „Aby miłość... w nich była i Ja w nich”. To jest wielkie pragnienie Jezusa, byśmy patrząc na Jego chwałę, mieli tę samą miłość, jaką Ojciec nas umiłował i nią żyli w każdym momencie.
deon.pl / pzk
Seria tekstów ukazuje człowieka stojącego między sacrum a codziennością, między duchowym uniesieniem a doświadczeniem cierpienia. Motyw dymu kadzidła staje się symbolem modlitwy, przemijania i poszukiwania sensu, natomiast męczeństwo przybiera różne formy – od heroicznej śmierci świętych po ciche, codzienne poświęcenie, samotność i unieważnianie siebie. Autorzy analizują wartość życia w kontekście wiary, wysokiej wrażliwości, kryzysu współczesnego humanizmu oraz relacji międzyludzkich. W centrum wszystkich tekstów pozostaje pytanie, czy człowiek potrafi ocalić własną godność w świecie coraz częściej mierzącym wartość życia użytecznością i zyskiem.
Karol Darmoros/VaticanNews/dm
Młodzi chrześcijanie częściej niż starsze pokolenia sięgają po Biblię i swobodniej mówią o wierze – wynika z nowego raportu Patmos Youth Report. Badanie, cytowane przez Zenit, objęło 91 tys. osób w 85 krajach, w tym ok. 28,7 tys. respondentów w wieku od 15 do 30 lat. Pokazuje ono, że mimo spadku przynależności instytucjonalnej ciekawość duchowa młodych nie zanika, lecz często wyraża się inaczej – podaje Vatican News.
- Ludzie łakną normalności. Kogoś takiego, jak oni. Kogoś, kto żyje, sprząta, modli się gdzieś pomiędzy, upada i wstaje. Ale nawet przy najlepszych intencjach internetowego twórcy, który chce się dzielić swoim prawdziwym wizerunkiem, i tak do jego społeczności trafia jakiś wycinek życia. Jako odbiorcy wciąż zapominamy, że w sieci nie widać wszystkiego. Mimo to tego spece od marketingu trąbią, że jeśli chcesz budować wokół siebie społeczność, to musisz wpuszczać ludzi za kulisy i raz po raz uchylać rąbka prywatności - mówią Agata Rusek i Magda Urbańska w rozmowie o presji autentyczności.
Deon.pl
Perspektywa, jaką Jezus rysuje przed swoimi uczniami wcale nie jest łatwa. To jest także wizja, jaka się spełnia wobec każdego ucznia Chrystusa. Nieprzychylności świata wobec uczniów Chrystusa doświadczamy wszyscy, także dzisiaj. To jest okres żalu i smutku, wywyższenia na krzyżu i złożenia w grobie. Ale to jest też zapowiedź, że po okresie sądu następuje zbawienie. Światu się wydaje, że odniósł zwycięstwo, ale ostatecznie zostanie ocalony. Wtedy uczniowie odrzucą wór pokutny, a przywdzieją szaty radości.
EWTN NEWS / pzk
Decyzja władz USA o ujawnieniu części akt dotyczących niezidentyfikowanych zjawisk anomalicznych ponownie rozbudziła debatę o istnieniu życia pozaziemskiego. Choć Kościół katolicki nigdy nie ogłosił oficjalnej doktryny w tej sprawie, od stuleci katoliccy filozofowie, teologowie i naukowcy zastanawiają się, czy inteligentne życie poza Ziemią byłoby zgodne z chrześcijańską wizją stworzenia.
deon.pl / pzk
Czy ludzkim życiem rządzi ślepy los, czy też nad światem czuwa Boża Opatrzność? Seria tekstów podejmuje ten odwieczny dylemat, pokazując go z perspektywy Biblii, historii Kościoła, filozofii oraz codziennych doświadczeń człowieka. Autorzy przywołują historie św. Macieja, Boecjusza, Jana Pawła II czy rodziny papieża Franciszka, by ukazać, że nawet pozorne przypadki mogą prowadzić do odkrycia głębszego sensu i działania Boga w ludzkim życiu.
W rozwój duchowy wpisane są doświadczenia zarówno światła, jak i ciemności. Początki relacji z Bogiem nacechowane są przejrzystością poznania oraz wzmożoną, ludzką aktywnością. Nie brak wówczas uniesień, zapału i lekkości. Modlitwa, owiana słodkim pyłem emocji, obfituje w piękne myśli, sprawnie budowane medytacje oraz poczucie zbyt szybko upływającego czasu. Jest to okres licznych postanowień i radości z przynoszonych przez nie owoców; czas porządkowania życia i odrzucania wszystkiego, co nie jest zgodne z boskim wzorcem. Wydaje się, że nie potrzeba wiele pisać o tym etapie - jest powszechnie znany i charakteryzuje go ogólne poczucie obfitości oraz duchowych sukcesów.
W święto św. Macieja Apostoła Jezus mówi do uczniów słowa, które mogą poruszyć każdego: "Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem". To Ewangelia o miłości, przyjaźni i odkrywaniu własnego miejsca w Kościele oraz w życiu. Chrystus nie szuka ludzi idealnych ani najsilniejszych, ale wybiera tych, którzy chcą trwać przy Nim i uczyć się prawdziwej miłości.
vaticannews.va / pzk
Pontyfikat Jana Pawła II był głęboko związany z maryjnością i przesłaniem z Fatimy. Zamach z 13 maja 1981 roku Papież odczytał jako znak opatrzności i wezwanie do jeszcze większego zawierzenia Matce Bożej. W rocznicę wydarzeń przypominamy związki Ojca Świętego z portugalskim sanktuarium i orędziem fatimskim.
Stanisława Celińska przez lata otwarcie mówiła o wierze, walce z alkoholizmem i chwili, w której zrozumiała, że sama nie da rady. "Z nizin zaczęłam wołać do Boga: Pomóż mi! Podnieś mnie!" – opowiadała w rozmowie z "Życiem Duchowym".
deon.pl / pzk
Objawienia fatimskie z 1917 roku pozostają jednym z najważniejszych duchowych znaków XX wieku. Maryja, ukazując się trojgu dzieciom, nie przyniosła sensacyjnych wizji przyszłości, lecz wezwanie do nawrócenia, modlitwy różańcowej i pokuty. Orędzie Fatimy wskazuje, że źródłem kryzysów świata jest oddalenie człowieka od Boga oraz próba budowania przyszłości wyłącznie według własnych „wizji”, bez słuchania Jego woli. Dlatego przesłanie to nieustannie wzywa do duchowego czuwania, rozeznawania i powrotu do Ewangelii. Fatima przypomina, że pokój zaczyna się w sercu człowieka, który ufa Bogu bardziej niż własnym planom i lękom.
Duch Prawdy, który "oznajmia rzeczy przyszłe" znaczy, że uzdolni nas, aby "powtarzać, ponownie zapowiadać, interpretować". Proroctwo chrześcijańskie to nie horoskop. Ono "polega na widzeniu teraźniejszości w świetle przeszłości Jezusa". To nie wizjonerstwo, lecz ufność i wiara.
Biblia / mł
Bóg nas nie zostawia. Nie ignoruje naszych trudnych doświadczeń. Jeśli pozwala ci wejść w ciemność, jest tam razem z tobą, na wyciągnięcie ręki. A o tych, którzy Mu ufają, troszczy się i obiecuje im swoją obecność, wsparcie i pomoc. Oto dziesięć wersetów Pisma Świętego, które są wprost Bożymi obietnicami na czas kryzysu. Dla kogo? Dla każdego, kto weźmie je na poważnie...
Co z naszym mózgiem i duchowością robią media społecznościowe i sztuczna inteligencja? Z czym mierzy się katoliczka w sieci? Zapowiadamy nowy cykl naszych publicystek i instagramerek: Agaty Rusek i Magdaleny Urbańskiej.
ACI Prensa / pk
Dwójka młodych ludzi, wychowanych w rodzinach muzułmańskich, zdecydowała się przyjąć chrzest podczas tegorocznej Wigilii Paschalnej w hiszpańskim Getafe. 25-letni Jonas i 21-letnia Lourdes Angel opowiadają o swojej drodze wiary, która - jak podkreślają - zaczęła się od poszukiwań, a zakończyła odkryciem chrześcijaństwa jako odpowiedzi na duchową pustkę i osobiste doświadczenia.
Jezus przeżywa bardzo świadomie każdy moment swojego życia, także te dramatyczne wydarzenia, które Go czekają na krzyżu. W ostatnich godzinach życia ma świadomość, że uczniowie są smutni. Są jak płacząca Maria Magdalena przy grobie, bo mają Pana przed sobą, a nie rozpoznają Go. Tak dzieje się często, ilekroć skoncentrowani jesteśmy na swoich wyobrażeniach i smutkach, a nie na Panu.
Dbać o pamiętanie. To nie tyle zachęta do bycia ‘pamiętliwym’, co zaakceptowanie faktu, że bycie człowiekiem oznacza potrzebę uczenia się i bycia przygotowanym na ‘nowość’ każdej sytuacji. Uczeń Chrystusa uczy się siebie, świata, Boga. Jest wierny w słuchaniu, odważny i hojny w działaniu. Próby nadejdą. Dlatego Jezus zachęca do pamiętania i wierności.
Myśląc o wierze, można wpaść w pułapkę traktowania jej jako zestawu poglądów, które trzeba wyznawać, albo listy obowiązków, które należy sumiennie wypełniać (albo po prostu odhaczać). Tymczasem chrześcijaństwo to relacja. Wiara to nie są deklaracje, to nie są wzniosłe hasła wypisywane na sztandarach, ale żywa, pulsująca więź z Osobą. A relacja ma to do siebie, że nie opiera się na teoretyzowaniu, tylko na dostrzeganiu działania tej drugiej strony i na zaufaniu wobec niej, nawet jeśli to działanie nie zawsze wpisuje się w nasz przemyślany już wcześniej scenariusz.
‘Wy Mnie widzicie’. Jezus zapowiada swoje odejście, ale uczniowie ‘widzą Go’ w nowy, głębszy sposób. Jezus staje się naszym życiem. Widzimy Go w nas i siebie w Nim. Dokonuje się to przez ‘spełnianie przykazań i życie w Nim’. W ten sposób dokonuje się codzienne ‘widzenie Pana’.
{{ article.description }}