Komentarze

"Trzeba zlikwidować wspólną walutę, bo euro okazało się pułapką - twierdzą nawet poważni ekonomiści" - pisze Gazeta Wyborcza.

Poseł Janusz Palikot chętnie przecina pępowinę między państwem a Kościołem. Cały czas podkreśla, że jego partia jest antyklerykalna. Postuluje rozdzielenie Kościoła od państwa, a właściwie to proponuje on nie tyle państwo neutralne światopoglądowo, ale zastąpienie katolicyzmu świecką religią. Taką, z której wyśmiewa się np. znany głosiciel ateizmu Michel Onfray, który w swoim Traktacie ateologicznym napisał m. in. tak: "wielu bojowników świeckiej sprawy do złudzenia przypomina klerykałów. Gorzej: karykaturę klerykałów.

Dwa lata temu, przez pierwsze dni po katastrofie, myślałem, że coś się w nas zmienia, że to będzie data przełomowa, że zaczniemy się pięknie różnić, a nie naskakiwać na siebie jak stada wściekłych psów. Niestety bardzo szybko okazało się, że tak nie będzie.

Katastrofa odsłoniła nędzę niepoważnego państwa i przypomniała (na przekór wszystkim urzędowym optymistom) o naszej dziwnej, niepewnej kondycji narodu nieustannie balansującego na granicy bytu i niebytu - narodu, którego może nie być.

W Polsce niestety ciągle żyją ludzie, którzy uważają, że ich patriotyzm jest prawdziwy tylko wtedy, gdy wisi nad nimi kat-oprawca.

Poprzednie dwa felietony były nieco awanturnicze i słusznie, ale święta idą, trzeba się wyciszyć. Więc dzisiaj o wiośnie. O tym, że jest, chociaż przychodzi z trudem i że wiosna stanowi prawdziwe wyzwanie egzystencjalne. Ale przede wszystkim o tym, że to nie ona jest najważniejsza.

Idiota, cham, bandyta. Ale się ośmieszył, co za burak! To komentarze niektórych telewidzów, mające określać postawy panów i pań, kierujących polską polityką.

W Krakowie protestują przeciwnicy najnowszych zmian w programach nauczania. - Doszliśmy do wniosku, że to ostatnia chwila, by powiedzieć stanowcze NIE i obudzić opinię publiczną, żeby ludzie wiedzieli, co szykuje się ich dzieciom - mówią uczestnicy akcji.

Może jest tak, że szacowna instytucja ośmieszona przez pseudo-detektywa, za wszelką cenę chce się wykazać. Znalezienie dowodów zbrodni to byłby pierwszy i tylko jej sukces. Rutkowski byłby skończony. Prokuratura szuka dowodów, buduje - być może - poboczne wątki, wywiera medialną presję. A co z naszymi uczuciami? Znów ktoś nas robi w balona? Oby nie.