DEON.pl

Pozwól mi, Panie, kroczyć Twoją drogą. Spraw, by stała się ona również moją. Daj mi odwagę, bym się nie przeraził tym, czego na tej drodze doświadczę. Pociągnij mnie za sobą. Razem będzie nam lżej. Pomóż zrozumieć, że mnie potrzebujesz.

Każdy z nas jest ziarnem wyposażonym w ukryte i uśpione możliwości. I dlatego naszego istnienia na ziemi nie można sprowadzić do zwykłego, fizycznego życia, chociaż i ono samo w sobie przedstawia wartość. Nasz wewnętrzny dynamizm ukierunkowany jest na przynoszenie owoców, pod warunkiem że obumrzemy.

Nie ma lepszego sposobu na nawrócenie jak powtórzenie Panu Jezusowi za Piotrem: „Panie Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię lubię”. Nie stać mnie na to, żeby powiedzieć „kocham”. Zbyt świeża we mnie pamięć wszystkich moich grzechów i upadków.

Miłość to krzyż, a krzyż to miłość. Kto odrzuca krzyż – odrzuca miłość, odrzuca Mnie” (Ramón Cué Romano SJ, Mój Chrystus połamany).Kiedy współczesny świat krzyczy: „Nikt Cię tu nie chce! Nie potrzebujemy Ciebie! Poradzimy sobie sami, bez Boga i Jego przykazań!”, my stajemy pod Twoim krzyżem, Chryste. Z naszymi radościami i troskami. Ty jesteś naszym Królem i Panem.

Ludzka rzeczą jest grzeszyć. Ale szatańską trwać w grzechu i grzech usprawiedliwiać. Chrystus przez krzyż i ofiarę swojego życia pokonał szatana i potępił grzech. Nigdy jednak nie potępia człowieka, bo przyszedł na ziemię w imię Bożej miłości, aby ludzkości objawić Miłość Boga Ojca.

Modlitwa to papierek lakmusowy naszej relacji z Bogiem i z ludźmi. Warto się czasem zapytać, jaki obraz odbija się w tym duchowym lustrze. Kogo dostrzegłby ktoś, kto miałby wgląd w mój sposób modlitwy: komedianta, nudziarza, marudę, trajkotkę?

Jezus umiera wśród złoczyńców, a jeden z nich mówi Panu Jezusowi po imieniu...On jest „przyjacielem celników i grzeszników”. On za życia, przy śmierci, i po śmierci otacza się ludźmi z pokręconymi życiorysami, poharatanymi przez życie i doświadczonymi przez los. To są Jego najbliżsi..."Rekolekcje dla grzeszników" na IV tydzień Wielkiego Postu.

Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem. Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam.

W czwartą niedzielę Wielkiego Postu Kościół wzywa nas do radości, gdyż w Chrystusie staliśmy się nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto «wszystko» stało się nowe (...) Albowiem w Chrystusie Bóg pojednał z sobą świat (por. 2 Kor 17nn).