Apel o solidarność z ofiarami mrozów

O solidarność i wielkoduszną pomoc dla ofiar fali mrozów w Europie zaapelował Benedykt XVI na zakończenie dzisiejszej audiencji ogólnej. Oto słowa papieża w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry, w minionych tygodniach na niektóre regiony Europy spadła fala mrozów i zimna, powodując, jak wiemy, poważne kłopoty i ogromne szkody. Pragnę wyrazić moją bliskość wobec osób dotkniętych tak intensywną klęską niepogody, zachęcając jednocześnie do modlitwy za ofiary oraz ich rodziny. Jednocześnie apeluję o solidarność, aby udzielono hojnej pomocy osobom doświadczonym tak tragicznymi wydarzeniami.

Jezus modlący się na krzyżu uczy nas modlić się z miłością za wszystkich braci i siostry, którzy doświadczają ciężaru codzienności, przeżywają trudne chwile cierpienia, fizycznego i duchowego bólu, lęku i osamotnienia, aby i oni mogli doznać miłości Boga, który nigdy nas nie opuszcza - powiedział Benedykt XVI pozdrawiając Polaków podczas audiencji ogólnej w Watykanie. Dzisiejszą katechezę papież poświęcił refleksji nad modlitwą Chrystusa podczas męki na krzyżu.

Papież pozdrowił pielgrzymów w kilku językach. Zwracając się do Polaków powiedział: "Pozdrawiam obecnych tu Polaków. Jezus modlący się na krzyżu uczy nas modlić się z miłością za wszystkich braci i siostry, którzy doświadczają ciężaru codzienności, przeżywają trudne chwile cierpienia, fizycznego i duchowego bólu, lęku i osamotnienia, aby i oni mogli doznać miłości Boga, który nigdy nas nie opuszcza. Niech Jego błogosławieństwo stale wam towarzyszy".

Wśród pielgrzymów z Polski byli m. in. abp Wiktor Skworc, metropolita katowicki oraz abp Marek Solczyński, nuncjusz apostolski w Gruzji i Armenii.

Streszczenie katechezy po polsku odczytał ks. prałat Sławomir Nasiorowski z watykańskiego sekretariatu stanu: - Bracia i Siostry. W dzisiejszej katechezie, Ojciec Święty przypomniał nam treść modlitwy wypowiedzianej przez Chrystusa podczas męki na krzyżu. Dwaj Ewangeliści: św. Marek i św. Mateusz zgodnie opowiadają, że o godzinie dziewiątej, tzn. trzeciej po południu, Pan Jezus zawołał donośnym głosem: "Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?" (Mk 15,34; Mt 27,46). To wołanie Jezusa rodzi pytania: Czy Syn Boży mógł zostać opuszczony przez Boga? Czy Bóg opuszcza człowieka w cierpieniu? Co znaczy to wołanie? Stojący w pobliżu krzyża Chrystusa zrozumieli je, jako głośne przywoływanie proroka Eliasza. Wspólnota Kościoła odczytała je później w kontekście słów Psalmu 22. Przyzywając Ojca słowami Psalmu, Pan Jezus wypowiada cierpienie całego Izraela. Przyjmuje na siebie udręczenie Ludu Wybranego i wszystkich ludzi na świecie. Utożsamia się z całą ludzkością, cierpiącą z powodu "ciemności Boga". Przeobraża w sobie jej wołanie, jej udręczenie, całą bezradność człowieka wobec "ukrywania się Boga" i Jego "milczenia". Wołanie z krzyża wyraża jednak również pewność bliskości Boga, wysłuchania modlitwy, przyjęcia przez Ojca Ofiary za grzechy świata, spełnienia się tajemnicy zbawienia. Jak w czasach Mojżesza, Bóg przychodzi niekiedy do człowieka w gęstym obłoku niepewności, On sam przenika ciemności i je rozprasza. Pamiętajmy o tym w naszej modlitwie. Niech nie zabraknie w niej ufności i oddania się z Chrystusem w ręce Dobrego Boga, który widzi w ciemnościach. Jest z nami w trudnych i bolesnych doświadczeniach życia, pomaga nam w codziennym dźwiganiu krzyża.