ADHD – czym się objawia?

Sabine Bernau

Coraz częściej słyszymy o ADHD, jak rozpoznać czy naprawdę mamy do czynienia z tym zaburzeniem?
(fot. Andrzej Sochacki)

ZOBACZ TAKŻE

Nie potrafi usiedzieć spokojnie w miejscu, kręci się, kiwa na krześle, bębni palcami po stole, nie słucha tego, co się do niego mówi, irytuje się, zadaje nerwowe pytania w środku wypowiedzi czy to ADHD?

 

 

 

 

Kryteria diagnozy ADHD określają trzy objawy osiowe: 

  • zaburzenia koncentracji uwagi
  • impulsywność
  • nadpobudliwość psychoruchowa

Pomimo poznania chronicznego przebiegu choroby nie zdefiniowano, jak do tej pory, kryteriów diagnozy dla osób dorosłych. Istnieją tylko kryteria diagnozy dla dzieci. A ponieważ pasują one również – z niewielkimi wyjątkami – do osób dorosłych, możemy bez wahania użyć ich do ich diagnostyki. Przy czym należy zwrócić uwagę, że tylko jeden z trzech objawów osiowych – nadpobudliwość psychoruchowa – ulega w przypadku osób dorosłych pewnym modyfikacjom. Aktywność motoryczna zauważalna jest u nich jedynie w formie ruchów stóp lub szybkich ruchów palców. Przeważnie jednak przekształca się w męczące uczucie wewnętrznego niepokoju. Przejście od aktywności motorycznej do niepokoju wewnętrznego dokonuje się często bardzo wcześnie, czasami już na samym początku lub też w trakcie okresu dojrzewania. Centralny objaw choroby, czyli zaburzenie koncentracji uwagi, pozostaje jednak bez zmian.

 

Objawy osiowe nie muszą występować równocześnie. Każdy z nich może zdominować pozostałe, charakteryzując w ten sposób obraz zaburzenia.

 

Podtyp z przewagą nadpobudliwości i impulsywności jest z reguły łatwiej rozpoznawalny niż podtyp o przewadze zaburzeń koncentracji uwagi, który nie wykazuje żadnych objawów zachowania nadpobudliwego, przez co nie rzuca się tak bardzo w oczy, w rzeczywistości jednak osoba taka jest nieobecna duchem. Obraz zaburzenia może określać także podtyp mieszany, powstały z połączenia obu czynników. Wszystkie trzy podtypy należą jednak do tego samego zespołu zaburzeń koncentracji uwagi.

Podtyp nadpobudliwo-impulsywny występuje o wiele częściej u chłopców i mężczyzn. Dziewczynki i kobiety są prawdopodobnie rzadziej obciążone ADHD. Jeśli jednak tak się zdarzy, schorzenie to znacznie częściej występuje u nich jako „podtyp nieuważny bez nadpobudliwości” („marzyciele z ADHD”), przez co mniej rzuca się w oczy. Skutkiem tego dziewczynki ze „spokojnym” zaburzeniem koncentracji uwagi znacznie rzadziej są diagnozowane, przez co również przeważnie zbyt późno poddawane są terapii lub też w ogóle do tego nie dochodzi.

Zaburzenia zachowania mogą wystąpić w różnego rodzaju sytuacjach życiowych. Na przykład w domu, w szkole, w miejscu pracy, w czasie wolnym od zajęć, podczas uprawiania sportu bądź przebywania w towarzystwie.

 

Objawy zaburzenia koncentracji uwagi:

 
 Dziecko / nastolatek / osoba dorosła
  • często nie dostrzega szczegółów lub zdarzają się mu/jej przeoczenia podczas wykonywania różnych czynności
  • ma trudności z zachowaniem koncentracji uwagi podczas trwającej dłużej pracy lub zabawy;
  • wydaje się nie słyszeć osób, które się do niego/niej zwracają
  • często nie wykonuje w pełni powierzonych sobie zadań i nie potrafi doprowadzić ich do końca
  • często ma problemy z organizacją zadań i pracy
  • unika zadań wymagających dłuższego wysiłku umysłowego lub objawia do nich niechęć
  • często gubi lub zapomina przedmioty, które są niezbędne do wykonania określonych zadań czy czynności
  • rozprasza się pod wpływem bodźców z zewnątrz
  • niekiedy zapomina rzeczy związane z powszednimi czynnościami
 

W przypadku osób dorosłych szczególnie rzucają się w oczy następujące objawy:

  • brak spokoju i dekoncentracja / rozpraszanie się
  • zaburzenia w zachowaniu, nieumiejętność dostosowania się do pewnych reguł
  • słabo wykształcona umiejętność introspekcji/samoobserwacji
  • sprawiają wrażenie osób „niekooperatywnych”; wydaje się, że chcą robić wszystko po swojemu
  • z reguły obarczają otoczenie winą za własne błędy
  • sprawiają wrażenie osób cierpiących
  • mają ograniczoną umiejętność odnoszenia sukcesów w życiu zawodowym lub społecznym
  • zaburzenia zachowania mają swój początek w okresie dzieciństwa/młodości;zaburzenia zachowania mają charakter stały i przybierają zawsze tę samą formę, nie ograniczając się do pojedynczych epizodów  

 

1 2  
Czytaj dalej...

Twoja ocena:

Średnia ocen:

3.5

Liczba głosów:

2

Komentarze użytkowników (1)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

~Anonim 17:07:22 | 2013-04-30
"mają ograniczoną umiejętność odnoszenia sukcesów w życiu zawodowym lub społecznym"
Usain Bolt też miał ADHD, a jednak osiągnoł bardzo wiele.

Oceń odpowiedz

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?