Moralna „schizofrenia”

 

Można by powiedzieć, że współczesny człowiek jest wyznawcą mediów, tzn., że najbardziej wierzy w to, co powiedzą czy napiszą media. Z tą wiarą łączy się też nowa medialna moralność, która ma swoje przykazania. A podstawowym przykazaniem medialnej, a właściwie liberalnej moralności jest… tolerancja. Można by to „przykazanie” sparafrazować mniej więcej tak: pozwolisz każdemu, aby robił, co mu się podoba i nie będziesz go krytykował. Nie ma już jasnego rozróżnienia między dobrem i złem. Dziś każdy ma prawo robić to, co sam uważa za słuszne, nawet jeśli jeszcze wczoraj uważano to za coś szkodliwego, nieprzyzwoitego, wstydliwego, gorszącego czy patologicznego. Jeśli odniesiemy tę zasadę do moralności, a zwłaszcza do dziedziny czystości, seksu i przekazywania życia, wówczas te normy przyjmują następujący kształt: aborcja jest wolną decyzją kobiety; antykoncepcja jest pełnoprawnym środkiem regulacji poczęć i zabezpieczeniem przed niechcianą ciążą; in vitro jest jedynym ratunkiem dla bezdzietnych małżeństw; homoseksualista to ten, kto kocha inaczej, a wolne związki partnerskie, niesakramentalne, są tak samo uprawnione jak normalne małżeństwa.

 

Jeśli jednak spojrzymy na te „nowoczesne” zasady z dystansu, wówczas okaże się, że mamy do czynienia ze swoistą schizofrenią moralną. Z jednej strony wywierana jest silna presja, aby te „rozwiązania” czy postawy stały się jedynymi akceptowanymi normami społecznymi – kto ich nie uznaje, uważany jest za staroświeckiego, homofoba, człowieka nietolerancyjnego – co jest dziś największym przestępstwem. Równocześnie zaś ubolewa się albo postrzega jako zło skutki tych rozwiązań czy postaw.

 

Z jednej strony coraz powszechniej akceptuje się wolne związki, rozwody, współżycie przed ślubem, a później szuka się przyczyn, dlaczego jest coraz więcej samotnych matek, rozbitych rodzin czy osieroconych dzieci. Ważniejszym problemem staje się ściganie ojców, którzy nie płacą alimentów, niż troska o normalną i trwałą rodzinę, której trzon stanowi zdrowe i nierozerwalne małżeństwo.

 

Ile razy słyszy się w mediach o przemocy w rodzinie, o maltretowaniu małych dzieci. Okazuje się, że najczęściej przemocy dopuszczają się konkubenci, a nie naturalni ojcowie.

 

Ile pieniędzy wydaje się w skali światowej na walkę z AIDS, a przecież wiadomo, jaką drogą ta choroba jest najczęściej przenoszona. Jako antidotum zaleca się stosowanie prezerwatywy! O zachowywaniu przykazań Bożych mało kto wspomina, a przecież to droga o wiele „tańsza” i bezpieczniejsza!

 

Liberalny świat popiera aborcję w imię wolności kobiety, ale potem mało kto się przejmuje syndromem poaborcyjnym u kobiet, które się jej poddały; ten sam postępowy świat bardziej troszczy się o dolę bezdomnych psów i kotów, niż o los nienarodzonych dzieci! W tym samym czasie ubolewa nad malejącym przyrostem naturalnym, starzeniem się krajów zamożnych.