DEON.pl

Władza rodzicielska może być (i w rzeczywistości bywa) w najgorszy sposób nadużywana, wykorzystywana do uzasadnienia najbardziej brutalnej przemocy psychologicznej, do ukrywania pod płaszczykiem moralności najgorszych aspektów charakteru rodzica.

Nie ma na świecie dwóch identycznych ojców. Każdy rodzic ma wyjątkową, oryginalną zdolność do tworzenia relacji wychowawczej. Co stanowi zatem o wyjątkowości stylu wychowawczego każdego ojca?

Nałogowo palący kłębek nerwów czy ojciec z instynktem budowy gniazda? Tutaj znajdziesz kilka pomysłów dotyczących tego, jak „ciężarny tata” może sensownie spędzić czas oczekiwania na dziecko, nie działając Ci przy tym na nerwy.

Rola świadomych rodziców wymaga od nas zdolności pozostawiania poza domem wszelkich trosk, których nieuchronnie przysparza nam praca. Nie jest to łatwe, przeciwnie, wymaga szczególnych starań, ale jest konkretnym przejawem miłości.

Nie tylko dzieci wychowywane przez samotną matkę, lecz również te z pełnych rodzin, postrzegają ojców jako kogoś, kto stanowi połączenie banku i sponsora. Zwłaszcza nastolatki uważają, że ojciec może odkręcić kurek z pieniędzmi i od tego zależy ich szczęście...

Konsekwencje nierównego traktowania dzieci przez rodziców ciągną się zwykle przez cale życie dzieci.

Nie był mi już potrzebny wyjazd na weekend ani wolny czas, nie musiałem szaleć na snowboardowej desce. Wszystko, czego potrzebowałem, to przytulić się do mojego dziecka i zagłębić się w miłości, która mnie stworzyła i wciąż nie przestaje formować we mnie tego, kim jestem.

Miłość wyraża się między innymi poszanowaniem tych uczuć dziecka, które mogą budzić niepokój rodziców: dziecięcego gniewu, lęku, zazdrości, obrażania się. Dziecko ma prawo do swoich uczuć tak samo, jak każdy dorosły człowiek.

„Kiedy tata rozmawia ze mną w ten sposób - zwierza się pewien chłopak - czuję, że traktuje mnie jak dorosłego człowieka, który jest w stanie rozumieć i robić to, co należy. Inaczej niż mama, tata mi doradza, ale niczego mi nie narzuca. Zostawia mi swobodę"