Depresja – jak leczyć?

Depresja jest uleczalna, pod warunkiem, że leczeniem zajmie się specjalista. To on zdecyduje jaka forma terapii będzie najlepsza: farmakologiczna, psychoterapia czy inne formy leczenia.

 

 

Środki antydepresyjne

 

Środki antydepresyjne należą do grupy psychotropów. U niektórych osób już sama myśl o środkach nasennych i uspokajających wywołuje lęk. Te obawy są bezpodstawne. Jest naukowo udowodnione, że środki antydepresyjne (są różne grupy takich środków) są skuteczne w przypadku depresji. Normalizują one przemianę materii w mózgu. Wbrew temu, czego wiele osób się obawia, nie powodują one uzależnień (jak np. chemiczne środki nasenne i uspokajające)! Nie zmieniają osobowości! Nie są środkami podniecającymi lub poprawiającymi nastrój! Jednak ten, kto jest chory, musi być leczony. W razie potrzeby, także przy pomocy leków. Ale pamiętaj! Potrzeba trochę cierpliwości. Środki antydepresyjne zaczynają działać dopiero po dwóch – czterech tygodniach. To oznacza: nie odstawiać ich, jeśli pożądane działanie nie występuje natychmiast. Działania uboczne, takie jak uczucie suchości w ustach, mdłości lub zmęczenie często pojawiają się na początku kuracji. Najczęściej jednak ustępują, gdy tylko organizm przyzwyczai się do danego leku. Najnowsze preparaty są dobrze tolerowane przez większość pacjentów. Rozmawiaj ze swoim lekarzem o twoich troskach i lękach odnośnie do działania i skutków ubocznych leków. Ta szczerość jest ważna dla uzyskania powodzenia w leczeniu.

 

Jest wiele grup środków antydepresyjnych. Różnią się szybkością działania, ale wszystkie wpływają na substancje przekaźnikowe: serotoninę i noradrenalinę. Czasami trwa to dłużej, zanim wraz z twoim lekarzem znajdziecie odpowiedni dla ciebie środek antydepresyjny. Lekarstwo musi być przyjmowane regularnie i zgodnie z zaleceniem. Nie wolno go samowolnie odstawiać lub zmniejszać dawki. Nawet jeśli znowu poczujesz się lepiej! W przeciwnym razie depresja może powrócić. Ta k samo leki na nadciśnienie i nasercowe muszą często być zażywane całymi latami.

Uwaga: Środki antydepresyjne nie są w stanie zlikwidować problemów chorego ani rozwiązać jego konfliktów. Kiedy jednak dzięki lekarstwom nie jest się opanowanym tylko przez beznadziejność i smutek, łatwiej można się zabrać za rozwiązywanie istniejących problemów.

 

Benzodiazepina

 

Ten lek bywa czasem włączany dodatkowo na kilka dni lub tygodni, aby złagodzić lęk, który często towarzyszy depresji. Benzodiazepina uzależnia. Z tego względu może być stosowana tylko w leczeniu ostrych przypadków i nie dłużej niż cztery tygodnie.

 

Dziurawiec

 

W stanach depresyjnych można spróbować dziurawca. Środki ziołowe stosowane są od wieków, działają uspokajająco, redukują stres i wspomagają sen – jednak najczęściej dopiero po dwóch – trzech tygodniach stosowania. Dziurawiec jest dostępny w jednorazowych torebkach, jako eliksir i olejek kwiatowy. Porada lekarza lub farmaceuty jest konieczna ze względu na znaczne różnice jakościowe pomiędzy preparatami z dziurawca oraz ze względu na ich interakcje z innymi lekami. Dla jego skutecznego działania ważne jest odpowiednie dawkowanie dziurawca. Uwaga: dziurawiec powoduje podwyższoną wrażliwość na światło.

 

 

Psychoterapia

 

Aby w przyszłości być lepiej przygotowanym na możliwe ataki depresji, sensowna i potrzebna byłaby analiza własnego postępowania. Dlaczego życie się rozłazi? W niektórych przypadkach wystarczy szczera rozmowa z lekarzem lub przyjacielem. W innych – ważne jest przedarcie się wspólnie z psychoterapeutą przez własne dzieciństwo. Albo opanowanie strategii zaradczych, aby inaczej poradzić sobie z problemem. Każdy musi jednak znaleźć sam dla siebie to, co jest dla niego najlepsze. Decydującą rolę odgrywa tu indywidualny stopień nasilenia choroby – lekki, średni lub ciężki.

 

W leczeniu depresji wykorzystuje się różne formy psychoterapii. Najbardziej skuteczna jest metoda terapeutyczno-zajęciowa i psychoanaliza (psychologia głębi). Ta ostatnia, w zależności od okoliczności, jest metodą długotrwałą. Terapeuta stara się odkryć przeżycia – najczęściej z okresu dziecięcego – które mogły doprowadzić do ujawnienia choroby.

 

W terapii zajęciowej chodzi o to, aby poprzez rozmowy i ćwiczenia nauczyć się nowych strategii w podejściu do problemów. Próbuje się odmienić nawarstwione negatywne wzorce myślowe i wzmocnić zaufanie do własnych możliwości.

 

Bardzo ważna dla leczenia jest relacja pacjenta z lekarzem oparta na wzajemnym zaufaniu.

 

1 2  
Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.65

Liczba głosów:

17

Inteligentne Życie 

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?