Kultura pokoju gwarancją przyszłości dla dzieci

Kultura pokoju gwarancją przyszłości dla dzieci
Fot. Grzegorz Gałązka/galazka.deon.pl
Libreria Editrice Vaticana

Drodzy bracia i siostry w Chrystusie!

Dziękuję Wszechmogącemu Bogu za łaskę, że mogłem przybyć do Betlejem — nie tylko aby uczcić miejsce narodzenia Chrystusa, ale także, by być z wami, moimi braćmi i siostrami w wierze na terytoriach palestyńskich. Jestem wdzięczny patriarsze Fouadowi Twalowi za wyrażenie waszych uczuć i serdecznie pozdrawiam braci biskupów oraz wszystkich księży, zakonników i wiernych świeckich, którzy każdego dnia pracują nad umacnianiem w wierze, nadziei i miłości tego Kościoła lokalnego. Moje serce zwraca się w szczególności ku pielgrzymom z rozdartej wojną Strefy Gazy. Proszę was, przekażcie waszym rodzinom i wspólnotom moje gorące pozdrowienia oraz wyrazy ubolewania z powodu strat, ciężkich doświadczeń i cierpień, jakie musieliście znosić. Bądźcie pewni mojej solidarności z wami w czekającym was wielkim dziele odbudowy oraz moich modlitw o szybkie zniesienie embarga.

«Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką (...) dziś (...) w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel» (Łk 2, 10-11). Orędzie o przyjściu Chrystusa, przekazane z niebios głosem aniołów, nadal rozbrzmiewa echem w tym mieście, tak samo jak rozbrzmiewa w rodzinach, domach i wspólnotach na całym świecie. Oto «radość wielka — mówią aniołowie — która będzie udziałem całego narodu» (Łk 2, 10). Głosi ono, że Mesjasz, Syn Boży i Syn Dawida, narodził się «wam» — dla ciebie i dla mnie, dla mężczyzn i kobiet żyjących w każdym czasie i miejscu. W Bożym planie Betlejem, «najmniejsze (...) wśród plemion judzkich» (Mi 5, 1), stało się miejscem nieśmiertelnej chwały, miejscem, w którym — gdy wypełnił się czas — Bóg zechciał stać się człowiekiem, by położyć kres długiemu panowaniu grzechu i śmierci, a także by dać nowe, obfite życie światu, który stał się stary, znużony i przygnębiony brakiem nadziei.

Mężczyznom i kobietom wszędzie na świecie Betlejem kojarzy się z tym radosnym orędziem o odrodzeniu, odnowie, światłości i wolności. Jednakże tutaj, pośród nas, jakże daleka od urzeczywistnienia wydaje się ta wspaniała obietnica! Jakże odległe wydaje się to Królestwo, w którym panuje pokój, bezpieczeństwo, sprawiedliwość i prawość, którego zapowiedź przez proroka Izajasza zawarta jest w pierwszym czytaniu (por. Iz 9, 6), a które — jak głosimy — ostatecznie nastało wraz z przyjściem Jezusa Chrystusa, Mesjasza i Króla!

DEON.PL POLECA

Od dnia swoich narodzin Jezus był «znakiem, któremu sprzeciwiać się będą» (por. Łk 2, 34), i jest nim nadal także dzisiaj. Pan zastępów, którego «pochodzenie od początku, od dni wieczności» (Mi 5, 1), zechciał zapoczątkować swoje Królestwo przez narodzenie się w tym małym miasteczku, przyjście na świat w ciszy ubogiej groty, w której leżał bezradnie jako dziecko w żłobie. Tu, w Betlejem, pośród wszelkiego rodzaju sprzeczności, kamienie nadal wykrzykują tę «dobrą nowinę» — orędzie odkupienia, do którego głoszenia światu to miasto jest powołane bardziej niż jakiekolwiek inne. Tutaj bowiem w sposób przekraczający wszelkie ludzkie nadzieje i oczekiwania Bóg wypełnił dokładnie swoje obietnice. W narodzinach swego Syna objawił nadejście Królestwa miłości, Bożej miłości, która się zniża, by przynieść uzdrowienie i nas wywyższyć; miłości objawionej w upokorzeniu i słabości krzyża, a jednak triumfującej w chwalebnym zmartwychwstaniu do nowego życia. Chrystus zaprowadził Królestwo, które nie jest z tego świata, ale może ten świat zmienić, ponieważ ma moc przemieniać serca, oświecać umysły i umacniać wolę. Przyjmując nasze ciało ze wszystkimi jego słabościami i przemieniając je mocą swego Ducha, Jezus wezwał nas, byśmy dawali świadectwo o Jego zwycięstwie nad grzechem i śmiercią. I do tego właśnie zobowiązuje nas orędzie z Betlejem: mamy być świadkami triumfu Bożej miłości nad nienawiścią, egoizmem, lękiem i urazą, które upośledzają stosunki międzyludzkie i tworzą podziały między braćmi, tam gdzie powinni żyć w jedności, zniszczenie, tam gdzie ludzie powinni budować, rozpacz, tam gdzie powinna kwitnąć nadzieja!

«W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni» (Rz 8, 24), mówi Apostoł Paweł. A jednak z pełnym realizmem stwierdza, że stworzenie nadal jęczy i wzdycha w bólach rodzenia, podobnie jak my, którzy już otrzymaliśmy pierwsze dary Ducha, cierpliwie oczekujemy wypełnienia naszego zbawienia (por. Rz 8, 22-24). W dzisiejszym drugim czytaniu św. Paweł z faktu Wcielenia wywodzi naukę, którą można szczególnie trafnie odnieść do udręk, jakich w Betlejem doświadczacie wy, wybrani przez Boga. Mówi on: «Ukazała się (...) łaska Boga, który (...) poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei (...) Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa» (Tt 2, 11-13).

Czyż nie są to cnoty wymagane od mężczyzn i kobiet, którzy żyją w nadziei? Przede wszystkim — stałe nawracanie się do Chrystusa, widoczne nie tylko w naszych czynach, ale także w naszym rozumowaniu — w odwadze porzucenia bezowocnego i jałowego sposobu myślenia, działania i reagowania. Poza tym kształtowanie ducha pokoju opartego na sprawiedliwości, poszanowaniu praw i obowiązków wszystkich, a także zobowiązanie do współpracy dla wspólnego dobra. Do tego jeszcze wytrwałość — wytrwałość w dobru i w odrzucaniu zła. Tutaj, w Betlejem, od uczniów Chrystusa wymagana jest szczególna wytrwałość: wytrwałość w wiernym dawaniu świadectwa o Bożej chwale, objawionej w tym miejscu w narodzinach Jego Syna, o dobrej nowinie o Jego pokoju, który zstąpił z nieba, by zamieszkać na ziemi.

«Nie lękajcie się!» Oto przesłanie, które Następca św. Piotra pragnie przekazać wam dzisiaj, powtarzając orędzie aniołów oraz pouczenie pozostawione wam przez naszego umiłwanego Papieża Jana Pawła ii w roku Wielkiego Jubileuszu Narodzenia Chrystusa. Liczcie na modlitwy i solidarność waszych braci i sióstr w Kościele powszechnym i starajcie się poprzez konkretne inicjatywy umacniać waszą obecność na tej ziemi oraz stwarzać nowe możliwości tym, którzy skłaniają się do jej opuszczenia. Bądźcie pomostem do dialogu i konstruktywnej współpracy w budowaniu kultury pokoju, by przełamać obecny impas, spowodowany strachem, agresją i frustracją. Budujcie wasze Kościoły lokalne, czyniąc z nich warsztaty dialogu, tolerancji i nadziei, a także solidarności i praktycznej miłości.

Przede wszystkim bądźcie świadkami potęgi życia, nowego życia, które przyniósł Zmartwychwstały Chrystus — życia, które może rozświetlić i przemienić nawet najmroczniejsze i najbardziej beznadziejne sytuacje ludzkie. Wasza ojczyzna potrzebuje nie tylko nowych struktur gospodarczych i użyteczności publicznej, ale także czegoś ważniejszego: nowej — można by rzec — infrastruktury «duchowej», zdolnej zmobilizować siły wszystkich ludzi dobrej woli do działania w służbie oświaty, rozwoju i wspierania wspólnego dobra. Posiadacie zasoby ludzkie, by budować kulturę pokoju i wzajemnego poszanowania, która będzie gwarancją lepszej przyszłości dla waszych dzieci. To szlachetne dzieło czeka na was. Nie lękajcie się!

Starożytna bazylika Narodzenia, smagana wichrami historii i nosząca brzemię wieków, wznosi się przed nami jako świadek wiary, która trwa i zwycięża świat (por. 1 J 5, 4). Nikt z odwiedzających Betlejem nie może nie zauważyć, że z upływem wieków wielkie drzwi prowadzące do domu Bożego stawały się coraz mniejsze. Módlmy się dzisiaj o to, by za sprawą Bożej łaski i naszego zaangażowania drzwi, prowadzące do tajemnicy Bożego zamieszkania wśród ludzi, do świątyni naszej komunii w Jego miłości i przedsionka świata wiecznego pokoju i radości, otwierały się coraz szerzej na przyjęcie, odnowę i przemianę każdego ludzkiego serca. W ten sposób Betlejem nadal będzie rozbrzmiewać echem orędzia powierzonego pasterzom, nam i całej ludzkości: «Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których sobie upodobał». Amen.

Benedykt XVI

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Kultura pokoju gwarancją przyszłości dla dzieci
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.