Trwa proces beatyfikacyjny krakowskiej zakonnicy, która była Żydówką

(fot. Kristina Kokhanova / shutterstock.com // fotografa nie udało się ustalić [Public domain], via Wikimedia Commons)

Doczesne szczątki s. Emanueli Kalb ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego przeniesiono w czwartek 5 kwietnia z grobowca zakonnego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie do kościoła sióstr pw. św. Tomasza. Ekshumacja i kanoniczne rozpoznanie odbyło się w ramach trwającego procesu beatyfikacyjnego zakonnicy.

 

Prace ekshumacyjne przeprowadziła komisja, powołana przez metropolitę krakowskiego abp. Marka Jędraszewskiego, pod przewodnictwem ks. dr. Andrzeja Scąbra, kierownika Referatu Spraw Beatyfikacyjnych w Kurii Metropolitalnej w Krakowie. Poinformował on, że po dokonaniu rekognicji, czyli kanonicznego rozpoznania i przeprowadzeniu stosownych badań, doczesne szczątki s. Emanueli Kalb złożono do metalowej trumienki. Następnie, po zamknięciu i opatrzeniu lakową pieczęcią Kurii Metropolitalnej, włożono ją do sarkofagu w kościele św. Tomasza, z którym związana była służebnica Boża.

"Tutaj siostra Emanuela rozpoczynała życie zakonne, przez dziesiątki lat modliła się, trwała na adoracji Najświętszego Sakramentu, wypraszając łaski i ofiarując swoje życie za zbawienie dusz. Z tego miejsca również odeszła do wieczności" - wyjaśnił ks. A. Scąber.

 

Podkreślł, że jej szczątki, które od dziś spoczywają w niewielkim kościele na ul. Szpitalnej, z chwilą beatyfikacji staną się relikwiami i będą mogły być przedmiotem kultu publicznego w Kościele. Obecnie trwają modlitwy o cud potrzebny do beatyfikacji.

 

Matka Teresa... z Krakowa? Niedługo trafi na ołtarze! >>

Siostra Emanuela Kalb była konwertytką z judaizmu. Urodziła się w rodzinie żydowskiej 26 sierpnia 1899 r. w Jarosławiu jako najstarsza z sześciorga dzieci i miała na imię Chaje (Helena). W 1916 zmarła jej matka. Wkrótce potem Chaje zachorowała i w szpitalu zetknęła się z siostrami zakonnymi. Prowadziła z nimi długie rozmowy, dzięki którym zapoznała się bliżej z postacią Chrystusa, wierząc, że jest On obiecanym Mesjaszem.

 

Po wyzdrowieniu 18 stycznia 1919 przyjęła w katedrze przemyskiej chrzest wraz z imieniem Maria Magdalena. Zdobyła wykształcenie pedagogiczne w Krośnie i pracowała jako nauczycielka. W 1927 wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego w Krakowie, otrzymując imię zakonne Emanuela. 29 października 1933 złożyła swoje śluby wieczyste.

Pracowała jako nauczycielka w szkołach i przedszkolach prowadzonych przez siostry. Ciesząc się pełnym zaufaniem przełożonych, zajmowała odpowiedzialne stanowiska we wspólnocie zakonnej. Była mistrzynią nowicjatu, przełożoną domu, sekretarką generalna. Prowadziła bardzo głębokie życie wewnętrzne a swoje przemyślenia i przeżycia zapisywała w dzienniczku duchowym.

W 1941 złożyła akt ofiarowania za naród żydowski, "by poznał światło wiary, którym jest Chrystus". Modliła się również za kapłanów i w tej intencji ofiarowała swe cierpienia, m.in. utratę słuchu. Utrzymywała kontakt z o. Danielem Rufeisenem, karmelitą bosym, pochodzącym z rodziny żydowskiej z Żywiecczyzny. Od 1957 do końca życia przebywała w domu zakonnym przy ul. Szpitalnej 12 w Krakowie, pełniąc obowiązki bibliotekarki. Zmarła w opinii świętości w Krakowie 18 stycznia 1986 r.

Wiosną 2001 kard. Franciszek Macharski otworzył w Krakowie jej proces beatyfikacyjny, a 14 grudnia 2015 papież Franciszek ogłosił dekret o heroiczności jej cnót.

 

 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

5

Liczba głosów:

7

 

 

Komentarze użytkowników (0)

Sortuj według najnowszych

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?