Czym jest Boże miłosierdzie? Czy da się w zwięzły i konkretny sposób opisać fenomen, który dzięki świętej siostrze Faustynie Kowalskiej rozlał się i wciąż rozlewa na cały świat? Próby takiej podjął się nieżyjący już kapłan, ks. Stanisław Mrozek SJ, który w poruszający, ale i przystępny dla każdego sposób opisał, czym jest Boże miłosierdzie. Z okazji zbliżającej się Niedzieli Miłosierdzia Bożego publikujemy jego rozważania w dziewięciu punktach.
DEON TV
"Znacie jakichś protestantów albo prawosławnych? Ja znam. Często są to ludzie bardzo święci i bliżsi Jezusowi, niż ja i ty" - mówi Paweł Sawiak SJ.
Wyjście ze swojego grobu to nie tylko symboliczne pokonanie trudów i cierpienia, ale przede wszystkim otwarcie się na życie, które Bóg chce nam dać. Pośród codziennych zmagań i bólu możemy odkryć Jego obecność w trzech kluczowych sposobach: w cudach, które potwierdzają Jego miłość, w natchnieniach, które inspirują i dodają sił, oraz w tęsknocie, która prowadzi nas ku Niemu. To właśnie w tych momentach, gdy serce otwiera się na Bożą komunikację, rodzą się wiara, nadzieja i miłość - prawdziwe owoce zmartwychwstania. Poniższe rozważania to fragment książki Pawła Kowalskiego SJ "Idź swoją drogą. Poradnik życia głębokiego", która ukazała się nakładem Wydawnictwa WAM.
vaticannews.va / pzk
Jerozolimski Kościół uczcił pamiątkę misterium Męki Pańskiej. Celebracja w Bazylice Grobu Pańskiego połączyła liturgiczne wspomnienie z historycznym miejscem ukrzyżowania Syna Bożego
deon.pl / pzk
Wielki Piątek to w Kościele czas ciszy i żałoby, upamiętniający moment, w którym świat odrzucił swojego Zbawiciela. Choć dramatyczne pytanie o sens tak okrutnego cierpienia pozostaje tajemnicą wiary, to właśnie w tej dobrowolnej ofierze Chrystusa chrześcijanie odnajdują fundament swojego odkupienia.
"Ludzie często mówili, że Kołyma to ziemia przeklęta. Było tam tak wiele zła, śmierci, przekleństw, bólu i nienawiści, że to miejsce nimi przesiąkło. Wbijanie krzyża w tę ziemię i jej drżenie to symbol tego, co dzieje się w rzeczywistości duchowej, kiedy stawiamy krzyż w środku naszego grzechu, nędzy, słabości i niemocy oraz rzeczy, z którymi sobie nie radzimy. Wtedy cała rzeczywistość zła duchowego drży, a Jezus przejmuje kontrolę nad naszym «terytorium». I myślę, że to jest możliwe dla każdego z nas. Kiedy nam się wydaje, że nie możemy nic zrobić, nic zmienić, kiedy myślimy, że nic nie działa, odważmy się wykopać dół w środku siebie i postawić tam krzyż Jezusa. Nie swój własny, ale krzyż Jezusa. I niech wszystko drży i niech ta ziemia się trzęsie! To dla mnie obraz Wielkiego Piątku" - mówi siostra Małgorzata Słomka SM, szarytka, która spędziła 10 lat na Kołymie w Rosji.
Diecezja Sosnowiecka / X / red
Bp Artur Ważny w opublikowanym w Wielki Czwartek nagraniu na platformie X przypomniał o wyjątkowym znaczeniu kapłaństwa i Eucharystii. Hierarcha podkreślił, że to właśnie przez posługę kapłanów Chrystus pozostaje obecny w Kościele, a wierni mogą spotykać Boga w Eucharystii.
Wielu ludzi wciąż nosi w sobie obraz Jezusa, który wobec cierpienia i śmierci pozostaje całkowicie spokojny, jakby wszystko znosił bez drżenia, bez wewnętrznego bólu, bez ludzkiego lęku. Taki obraz wydaje się pobożny, ale w gruncie rzeczy oddala nas od prawdy Ewangelii. Jezus nie był kimś, kto tylko „odegrał” ludzkie cierpienie. Nie przeszedł przez mękę jak przez wcześniej napisany scenariusz, w którym nie ma miejsca na prawdziwe emocje. Ewangeliczny opis modlitwy w Ogrójcu pokazuje coś odwrotnego: Jezus stanął wobec śmierci naprawdę, całym swoim człowieczeństwem. Według tekstu z Jezuici.pl właśnie tam widać, że miał świadomość nadchodzącej, trudnej śmierci i że się jej bał.
deon.pl / pzk
Nieuleczalna choroba to jedna z najtrudniejszych konfrontacji w życiu człowieka – moment, w którym diagnoza burzy dotychczasowy porządek i zmusza do zmierzenia się z własną kruchością. Reakcje bywają skrajne: od zaprzeczenia i buntu, przez rozpacz, aż po stopniową akceptację. Choć naturalna jest ucieczka od tej prawdy, możliwe staje się także jej oswojenie – poprzez wsparcie bliskich, opiekę specjalistów czy duchowe przepracowanie cierpienia. Sposób przeżywania choroby zależy nie tylko od jednostki, lecz także od społecznych wyobrażeń o cierpieniu, śmierci i „właściwych” emocjach, które często utrudniają szczere przeżywanie bólu.
deon.pl / pzk
Czy można zacząć od nowa, gdy ma się poczucie, że wszystko już zostało zmarnowane? Motyw nawrócenia „w ostatniej chwili” dotyka najgłębszych ludzkich lęków: niespełnionych szans, straconych relacji, lat przeżytych bez sensu. To opowieść o konfrontacji z własną przeszłością – nie po to, by ją wymazać, lecz by nadać jej nowe znaczenie. Pokazuje, że frustracja i żal mogą stać się punktem zwrotnym, a nie końcem drogi. Nadzieja nie rodzi się z idealnego życia, lecz z odwagi uznania prawdy o sobie i otwarcia się na przebaczenie. Nawet ostatni moment może stać się początkiem.
deon.pl / pzk
Myśl „nie jestem dość dobry” rzadko pojawia się znikąd – najczęściej wyrasta z doświadczeń odrzucenia, porównań i zranień, które z czasem zamieniają się w wewnętrzny głos krytyka. Wzmacniają ją toksyczne relacje, nierealne oczekiwania wobec siebie, a także życie w ciągłym napięciu i udowadnianiu swojej wartości. Choć wydaje się prawdziwa, w rzeczywistości jest mechanizmem obronnym, który zamiast chronić – blokuje rozwój i autentyczność. Zatrzymanie tego procesu zaczyna się od zauważenia tych myśli i oddzielenia ich od prawdy o sobie. Kluczowe jest budowanie zdrowych relacji, powrót do własnych pragnień oraz uczenie się odpowiadania na wewnętrzny krytycyzm z łagodnością i prawdą. Bo to nie brak wartości nas zatrzymuje, lecz podejrzenie, że jej nie mamy.
deon.pl / pzk
Życie rzadko układa się według naszych planów – potrafi zaskakiwać nagłymi zwrotami, które niosą zarówno szanse, jak i zagrożenia. W tych nieoczekiwanych momentach wielu odkrywa działanie Boga, który prowadzi człowieka drogami wykraczającymi poza ludzką logikę. Zaskoczenia mogą boleć, budzić lęk lub sprzeciw, ale często stają się początkiem przemiany, nowego sensu i głębszej relacji z Bogiem. To, co wydaje się końcem, bywa początkiem – a to, co trudne, może prowadzić do dobra, jeśli człowiek pozostaje otwarty.
Małe zranienia i duże grzechy, brak wybaczenia i poczucie opuszczenia, słabości, które po cichu zaczęły rządzić twoim życiem. Módl się z nami rozważaniami drogi krzyżowej i zostaw wszystkie swoje troski dobremu Bogu. Bo Jemu na tobie zależy bardziej, niż myślisz.
Czy można dziś posłuchać Ewangelii o Męce Pańskiej tak, jakby słyszało się ją pierwszy raz w życiu? W szóstym odcinku podcastu "Ogarnij się przed niedzielą. Wielkopostne Ewangelie po świecku" Piotr Kosiarski i Marta Łysek podejmują to wyzwanie, analizując najdłuższą Ewangelię w roku - opis męki Jezusa według św. Mateusza.
W piątą niedzielę Wielkiego Postu, prawdopodobnie w każdym kościele w Polsce, zasłonięto fioletową tkaniną krzyż. Ten prosty gest ma głębokie znaczenie duchowe i jest czymś znacznie więcej niż paschalną tradycją. Dlaczego na ostatniej prostej Wielkiego Postu krzyże "znikają" z naszych oczu?
Czy spowiedź może być trudnym doświadczeniem dla dzieci? W najnowszym odcinku podcastu "Tu się rozmawia!" Jordan Śliwiński OFMCap odpowiada na najważniejsze pytania dotyczące sakramentu pokuty.
deon.pl / pzk
Nieczystość nie jest jedynie problemem moralnym, lecz złożonym doświadczeniem dotykającym sfery emocji, relacji i duchowości. Często zaczyna się niewinnie – od ciekawości, potrzeby bliskości lub braku akceptacji – a z czasem może prowadzić do uzależnień, kryzysów w związku i poczucia pustki. Zebrane świadectwa pokazują, że jej źródłem bywa samotność, zranienia czy brak jasno określonej tożsamości, a nie tylko słaba wola. Jednocześnie wskazują drogi wyjścia: pracę nad sobą, szczerość, wsparcie drugiej osoby oraz pogłębienie relacji z Bogiem. Zarówno indywidualna walka, jak i wspólna decyzja w związku mogą prowadzić do odzyskania wolności i budowania dojrzałej miłości.
deon.pl / pzk
Antykoncepcja pozostaje jednym z najbardziej złożonych dylematów moralnych współczesności. Dla jednych jest wyrazem odpowiedzialności i kontroli nad własnym życiem, dla innych – naruszeniem naturalnego porządku, jedności miłości i przekazywania życia. W perspektywie chrześcijańskiej sprzeciw wobec niej wyrasta nie tylko z norm, lecz z określonej wizji człowieka, relacji i sensu ludzkiej płodności.
- Z jednej chcielibyśmy, żeby Bóg zabierał każde cierpienie. Marta z Marią tak chciały. Wysłały do Jezusa wiadomość: ważny ci człowiek jest na skraju śmierci. Mogły mieć takie oczekiwania, że Jezus natychmiast się zjawi i coś z tym zrobi. że nie dopuści, żeby ktoś dla niego ważny stracił życie. I my czasem mamy taki obraz Boga w sobie, że to jest Bóg, który powinien usuwać wszelkie trudności z naszego życia - mówi Marta Łysek w podcaście "Ogarnij się przed niedzielą".
deon.pl / pzk
Przekonanie, że cierpienie jest karą za grzechy, ma długą historię i wyrasta z ludzkiej potrzeby wyjaśniania zła oraz przywracania moralnego porządku świata. W tradycji biblijnej pojawiają się obrazy kary, jednak chrześcijaństwo – zwłaszcza w nauczaniu Jezusa – wyraźnie odchodzi od prostego utożsamienia winy z nieszczęściem. Jezus podważa schemat „cierpienie = kara”, pokazując, że dotyka ono także niewinnych, a jego sens często pozostaje tajemnicą. Zamiast wizji Boga jako surowego sędziego, Ewangelia proponuje perspektywę miłosierdzia, nawrócenia i nadziei, w której cierpienie może stać się przestrzenią spotkania z Bogiem, a nie dowodem Jego gniewu.
{{ article.description }}