Wieloraka grzeszność, wiecznie niszczące zło

Grzechy różnią się od siebie. Wszystkie są nieuporządkowaniem, obrazą wyrządzoną Bogu, lecz wprowadzają zaburzenia w różne punk­ty porządku ustanowionego przez Boga.

 
Już Pismo Święte wymienia różne postacie możliwego zła: bałwochwalstwo (Wj 32, 31), pychę (Iz 5, 21), próżność (Iz 3, 16-17), nieumiarkowanie (Iz 5, 22), niesprawie­dliwość (Iz 5, 23), kłamstwo i obłudę (Iz 5, 20).
 
Nauka Ojców Kościoła o grzechu opierała się głównie na Biblii. Akcentowali w grzechu nie­ład i nieposłuszeństwo człowieka względem prawa Bożego. Grzech traktowano w kategoriach odejścia człowieka od Boga, buntu i prze­ciwstawienia się Bogu.

 

Jest on odwróceniem się człowieka od Boga a zwróceniem ku stworzeniom, w których poszukuje nierozumnego zaspokojenia naturalnego pragnienia pełnego szczęścia, jakie może mu zapewnić tylko Bóg (św. Augustyn). Człowiek grzeszny w sposób nie­właściwy korzysta z daru wolności udzielonego mu przez Boga, po­szukuje absolutnej niezależności (por. Rdz 3, 5).

  

Św. Tomasz z Akwinu problematykę grzechu ustawia w ramach prawa wiecznego, ustano­wionego przez Boga dla całego świata. Jest on nieposłuszeństwem te­mu prawu i pogardą dla najwyższego Władcy ludzkiego życia.
 

Grzechy są różne


Na różnice między grzechami zwróciło uwagę już Pismo Święte. Jezus stwierdził to w słowach adresowanych do Piłata: Większy grzech ma ten, który Mnie wydał tobie (J 19, 11), czy w metaforze: Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? (Mt 7, 3). Podobne założenie o różnicy między grzechami zawarte jest w upomnieniu obłudników: Przewodnicy ślepi, którzy przecedzacie koma­ra, a połykacie wielbłąda (Mt 23, 24).

 
W nauczaniu apostołów występuje przekonanie, że niektóre grzechy sprowadzają swoistą konsekwencję – śmierć. Św. Jakub przedstawiając w liście psychologiczny proces po­wstawania grzechu, stwierdza: Następnie pożądliwość, gdy pocznie, rodzi grzech, a skoro grzech dojrzeje, przynosi śmierć. Nie dajcie się zwodzić, bra­cia moi umiłowani (Jk 1, 15).
 
Wyróżnienie grzechów prowadzących do śmierci znajdujemy w liście św. Jana: Istnieje taki grzech, który sprowa­dza śmierć (...) Każde bezprawie jest grzechem, są jednak grzechy, które nie sprowadzają śmierci (J 5, 16n.).
 
Św. Paweł ostrzega przed grzechami, które wykluczają z Królestwa Niebieskiego: Czyż nie wiecie, że niespra­wiedliwi nie posiądą królestwa Bożego? Nie łudźcie się, ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozwięźli, ani mężczyźni współżyjący ze sobą, ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani oszczercy, ani zdziercy nie odziedziczą królestwa Bożego (1 Kor 6, 9-10; por. Ga 5, 19-21).
 
1 2 3  
Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.5

Liczba głosów:

12

 

 

Komentarze użytkowników (1)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

zygmunt 14:50:27 | 2009-12-14
Czy nie jest czasem srednio uzyteczny ten caly zawiklany system podzialow dla zwyklego grzesznika ktorym jest kazdy z nas ? Czy nie lepiej jest podkreslic prawde o obecnosci Bozego Ducha w czlowieku i zdolnosci tego ostatniego , to znaczy czlowieka , do rozeznania co dobre a co jest zle ? Czy nie powinno byc wiecej duchowosci w tym systemie , aby nie byl on zbyt suchy , jak przepisy podatkowe, ale zeby czlowiek byl bardziej wrazliwy moralnie i umial te wrazliwosc wlasciwie ukierunkowac ?

Oceń odpowiedz

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?