Order Orła Białego dla bp. Alojzego Orszulika

Order Orła Białego dla bp. Alojzego Orszulika
Order Orła Białego dla bp. Alojzego Orszulika (fot. diecezja.lowicz.pl)
KAI / ad

Bp Alozy Orszulik otrzyma 10 listopada Order Orła Białego. To najwyższe polskie odznaczenie nadawane jest najwybitniejszym Polakom za znamienite zasługi cywilne i wojskowe dla Rzeczypospolitej Polskiej. Emerytowany biskup łowicki w 1989 roku był obserwatorem ze strony Kościoła w obradach "Okrągłego Stołu". Przez wiele lat pełnił funkcję sekretarza pomocniczego, a następnie zastępcy sekretarza Episkopatu Polski.

W rozmowie z KAI bp Orszulik powiedział, iż jest zaskoczony inicjatywą prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, odznaczenia go orderem Orła Białego za udział w przemianach ustrojowych państwa. - Mój udział w tych przemianach traktowałem jako służbę Kościołowi i ojczyźnie. Za najważniejsze odznaczenie uznawałem udzielenie mi przez sługę Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego sakramentu kapłaństwa w 1957 r. Odznaczenie państwowe przyjmuję jako wyraz uznania przez głowę państwa polskiego zasług sekretariatu Episkopatu Polski z jego sekretarzem śp. abp Bronisławem Dąbrowskim w obronie praw ludzi wierzących i osób represjonowanych przez ówczesne władze PRL - podkreślił.

Bp Orszulik wspomniał, że Sekretariat Episkopatu, w którym pracował od 1962 r. był tą instytucją, do której o pomoc zwracali się ludzie Kościoła i ludzie o różnych poglądach politycznych i światopoglądowych, zwłaszcza w II połowie lat 70. i 80. - Moje zaangażowanie w sprawy publiczne i kościelno-państwowe wynikało z zajmowanego stanowiska w sekretariacie Episkopatu oraz delegacji otrzymanej od przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski i jej sekretarza. Tym przewodniczącym w latach 70. był kard. Wyszyński a od 1981 r. kard. Józef Glemp - wyjaśnił.

Bp Orszulik, z powodów zdrowotnych nie weźmie udziału w uroczystości 10 listopada w Pałacu Prezydenckim, w jego imieniu odznaczenie odbierze ks. Andrzej Luter.

DEON.PL POLECA

Bp Alojzy Orszulik ma 83 lata. Został wyświęcony na kapłana w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego 22 czerwca 1957 roku. Jan Paweł II mianował go 8 września 1989 r. biskupem tytularnym Vissalsy i pomocniczym w diecezji siedleckiej. Sakrę biskupią przyjął 8 grudnia 1989 roku w katedrze w Siedlcach. Natomiast biskupem łowickim został mianowany 25 marca 1992 roku. Diecezją tą kierował przez 12 lat. 22 maja 2004 r. przeszedł na emeryturę. Jego dewizą biskupią są słowa: „Christo In aliis servire” (Służyć Chrystusowi w drugich).

Tuż po święceniach kapłańskich, w latach 1958-1961 odbył specjalistyczne studia na Wydziale Prawa kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, uzyskując licencjat i magisterium.

W 1962 roku został skierowany przez przełożonych do pracy w Sekretariacie Episkopatu Polski, gdzie najpierw pełnił funkcję referenta, a od września 1968 roku Konferencja Plenarna Episkopatu powołała go na stanowisko kierownika Biura Prasowego Episkopatu Polski, którą to funkcję sprawował do 1993 r.

W latach 1971-1973 prowadził rozmowy z władzami państwowymi związane z przygotowaniem ustawy z 1971 roku o uwłaszczeniu Kościoła na Ziemiach Zachodnich i Północnych. Od tego czasu wspomagał sekretarza Episkopatu w prowadzeniu rozmów z przedstawicielami władz państwowych w sprawach dotyczących stosunków między państwem i Kościołem.

Od 1974 roku z nominacji Papieża Pawła VI do 2000 r. był konsultorem Papieskiej Komisji Środków Społecznego Przekazu.

Od listopada 1980 roku do 2004 r. był członkiem – sekretarzem Komisji Wspólnej przedstawicieli Rządu i Episkopatu Polski.

W 1983 roku został wybrany przez Konferencję Plenarną Episkopatu na sekretarza pomocniczego Konferencji Episkopatu Polski.

W 1987 roku wszedł w skład Komisji Mieszanej (złożonej z przedstawicieli Stolicy Apostolskiej i Episkopatu Polski), której zadaniem było studiowanie problemów dotyczących nawiązania stosunków dyplomatycznych między Stolicą Apostolską i PRL. W tym samym roku wybrany został na członka Zespołu Redakcyjnego przy Komisji Wspólnej, którego zadaniem było opracowanie projektu konwencji pomiędzy PRL a Stolica Apostolską oraz projektu ustawy a stosunku państwa do Kościoła katolickiego.

W marcu 1987 roku Konferencja Plenarna Episkopatu Polski wybrała go na zastępcę Sekretarza Episkopatu. Był przewodniczącym Komisji Episkopatu do spraw Środków Społecznego Przekazu u członkiem Komisji Episkopatu do spraw Wydawnictw Katolickich oraz asystentem kościelnym w Kościelnym Komitecie Rolniczym i Fundacji Wspomagającej Zaopatrzenie Wsi w Wodę.

Order Orła Białego, którym zostanie uhonorowany 10 listopada to najwyższy order Rzeczypospolitej, ustanowiony w 1705 r., reaktywowany w 1921 r. i przywrócony w 1992 r. Nadawany jest za znamienite zasługi cywilne i wojskowe dla Rzeczypospolitej Polskiej, położone zarówno w czasie pokoju jak i w czasie wojny. Nadawany jest najwybitniejszym Polakom oraz najwyższym rangą przedstawicielom państw obcych.

Nadawanie Orderu Orła Białego po II wojnie światowej wznowione zostało po wejściu w życie ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach.

W 1993 roku Orderem Orła Białego, jako pierwszy w powojennej Polsce odznaczony został papież Jan Paweł II.

Do tej pory nadanych zostało 146 Orderów Orła Białego, w tym 35 pośmiertnie.

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Order Orła Białego dla bp. Alojzego Orszulika
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.