"Zostawiłem żonę, była toksyczna". "Odcięłam się od ojca, był toksyczny". Toksyczność - trend czy trąd XXI wieku?

(fot. shutterstock.pl)

Coś we mnie pękło, gdy kolejny raz natrafiłam na treści mówiące o niewchodzeniu w kontakt z "osobą toksyczną". Z bólem w sercu zauważyłam, że takie wyrażenia -"człowiek toksyczny" pojawiają się również na portalach katolickich. Wiedziałam, że nie mogę tego tak zostawić. Nie ma we mnie zgody na to stwierdzenie.

 

"Trędowaty, który podlega tej chorobie, będzie miał rozerwane szaty, włosy w nieładzie, brodę zasłoniętą i będzie wołać: «Nieczysty, nieczysty!» Przez cały czas trwania tej choroby będzie nieczysty. Będzie mieszkał w odosobnieniu. Jego mieszkanie będzie poza obozem"(Kpł 13,45-46).

 

Zostawiłem żonę, była toksyczna. Odciąłem się od mojego ojca, był toksyczny. Nie kontaktuję się ze swoją teściową, jest toksyczna. Odejdź od niego, on jest toksyczny!
"Toksyczny, toksyczny, nieczysty, nieczysty!".


Coś we mnie pękło, gdy kolejny raz natrafiłam na treści mówiące o niewchodzeniu w kontakt z "osobą toksyczną". W mojej głowie dźwięczały i nie dawały mi spokoju pytania: Z kim? Z osobą toksyczną? Z bólem w sercu zauważyłam, że takie wyrażenia "człowiek toksyczny" pojawiają się również na portalach katolickich. Wiedziałam, że nie mogę tego tak zostawić. Nie ma we mnie zgody na to stwierdzenie.


Nie ma i nigdy nie będzie toksycznych osób. Zachowania mogą być toksyczne, ale nigdy człowiek. Ktoś może powiedzieć, że to nie stanowi żadnej różnicy, ale wystarczy rozejrzeć się po nagłówkach gazet lub artykułów w Internecie ostrzegających przed relacjami z toksycznymi ludźmi, a często wręcz namawiających do ucieczki od nich, do pozostawienia ich samych sobie.

 

Wystarczy przysłuchać się rozmowom w autobusie lub kawiarni, by zauważyć, jak to słowo, faktycznie jak trucizna, przeniknęło w naszą rzeczywistość. Moda na "toksyczność" jest wygodna, usprawiedliwia brak miłości, wierności i podejmowania trudu w relacjach. Pod przykrywką ochrony siebie można łatwo wycofać się z przyjaźni, związków i relacji rodzinnych, bo przecież "trzeba się ratować".


I od razu wyraźnie zaznaczę - tak, dbanie o siebie samego, o swoje serce i bezpieczeństwo, stawianie granic i wymagań - to wszystko jest ważne, jest objawem dojrzałej miłości nie tylko do siebie, ale też do tej drugiej osoby. Ale równie ważne i dojrzałe jest stanięcie w prawdzie i uznanie, że chcąc tworzyć relacje, będziemy doświadczać krzywd i sami będziemy krzywdzić innych. Wydźwięk tego artykułu nie jest namową do bycia ofiarą i cierpiętnikiem, ale do rezygnacji z formułowania radykalnych stwierdzeń o czyjejś rzekomej toksyczności.

 

Mam prośbę do każdego, kto czyta ten tekst, i do siebie samej - byśmy nie wysyłali poza obóz naszego serca ludzi, którzy nas ranią, ale byśmy zastanowili się, dlaczego tak się zachowują i jak można im pomóc. Zazwyczaj odpowiedź jest najprostsza, ktoś rani, bo sam został mocno skrzywdzony i nikt mu po drodze nie pomógł tych ran wyleczyć. Może nawet ten ktoś często nie wie, że może zostać uzdrowiony.

 

"Trędowaty przyszedł do Jezusa i upadając na kolana, prosił Go: «Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić». Zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony!» Natychmiast trąd go opuścił i został oczyszczony" (Mk 1, 40-42).


Od tego należy zacząć - zauważmy, że trędowaty przed uzdrowieniem zobaczył swój trąd i chciał zostać z niego oczyszczony. Zobaczył swój trąd. Stawiając w relacjach granice i wymagania, pokazujemy drugiej osobie: "O zobacz, coś ci tu cuchnie, coś ci tu cieknie, ropa? Skąd ta ropa? Trzeba to wyleczyć". Druga strona może nie chcieć dostrzec, że rani, że krzywdzi, może nie chcieć wziąć odpowiedzialności za swoje zachowania i właśnie wtedy, nie uciekając, ale robiąc krok w tył, mądrze chronimy siebie, jednocześnie dalej krzycząc "Stary, naprawdę coś ci tu krwawi!".

 

Tym jest właśnie "miejsce odosobnione", jest dla drugiej osoby przestrzenią do podjęcia w wolności decyzji o dostrzeżeniu swych ran i próby ich wyleczenia. Przestrzenią umożliwiającą powrót, a nie wygnaniem z życia. Czasem ktoś potrzebuje wolności i kilkukrotnego wołania, by móc wreszcie zobaczyć swoje rany. Całkowita ucieczka to uniemożliwia.


I to jest jeden z najpiękniejszych przejawów miłości - poznać z kimś jego rany, nie przestraszyć się tego smrodu, ale jednocześnie nie pozwolić się też tą ropą wysmarować. To jest Miłość, to jest lekarstwo. Nie musimy przytulać trędowatego i dać się zarażać. To Jezus dotyka tych ran, to On jest wszechmocnym Bogiem, nie my.

 

On dotyka, leczy przez ludzi, przez wiernych przyjaciół, kochającą rodzinę, przy pomocy psychoterapeutów i psychologów. To zazwyczaj bliscy dostrzegają cieknącą ropę, ponieważ nasze rany najmocniej zaczynają krwawić w najbliższych dla nas relacjach. Nie bójmy się tego. Jeśli trzeba, zróbmy krok w tył, poczekajmy, sprawdzajmy gotowość drugiej osoby do zobaczenia swoich ran i podjęcia decyzji o rozpoczęciu procesu leczenia. Gotowość do okrzyku i zgody: "Możesz mnie oczyścić!". Ludzie przejawiający toksyczne zachowania to ludzie, którzy najczęściej potrzebują najwięcej ciepła i miłości, w tym wszystkim ranią nie tylko innych, ale i siebie samych, zadają ból i go odczuwają.


Niezależnie, czy to my doświadczamy zranień, czy sami je zadajemy sobie lub innym, pamiętajmy o najważniejszym - nie ma takiego trądu, którego Bóg nie byłby w stanie wyleczyć. A człowiek nigdy nie jest toksyczny.

 

 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

3.58

Liczba głosów:

33

 

 

Komentarze użytkowników (8)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

Stanibor 20:04:31 | 2019-01-31
Pokora, cierpliwość i trwanie w cierpieniu albo chociaż jakiejś niewygodzie nie są we współczesnym świecie akceptowanymi postawami. W nadchodzącej new ageowskiej erze mile widziany jest hedonizm, dostarczanie sobie maksimum przyjemności i jak najmniej obciążeń. W erze wodnika chrześcijaństwo będzie mialo nielada zadanie przetrwać, zachować przy sobie wiernych i walczyć o rząd dusz. Jedyne i jednocześnie "aż" to co ma do zaoferowania to przepis na życie prowadzące do życia wiecznego.

Oceń 4 1 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

Marco 18:46:20 | 2019-01-29
Nawet na Deonie można od czasu do czasu znaleźć rozsądny i dający do myślenia tekst. 

Oceń 9 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Zgłoś do moderacji

michal.jedryka 15:54:41 | 2019-01-28
Oczywiście, że nie ma taksycznych osób, są natomiast tokstyczne relacje. Tylko, że zazwyczaj rozumie się je zupełnie inaczej niż się powinno. A tymcZasem toksyczna relacja to np. taka, która rozwala czyjeś małżeństwo, albo zagraża mu...

Oceń 8 1 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

andrzej_a 22:44:31 | 2019-01-27
Dzisiaj ludzie stali się wygodni, jak im coś nie pasuje to się wycofują z obowiązków lub odchodzą szukać swojego szczęścia.

Jednak nasz Pan uczy o zupełnie innej postawie.
On wział całą toksyczność ludzkości na Swe Ramiona i ją dźwiga aż do dzisiaj.

Kiedyś zastanawiałem się dlaczego ludzie przyjmując Eucharystię nie widzą tego iż to Pan bierze i tych ludzi na swe Ramiona i niesie przez ten świat.
Dzisiaj dostrzegam iż Pan nawet nie wymaga tego aby ludzie to widzieli, bo On z Miłości do nas to czyni.
Miłości o której wielu z nas nawet nie ma pojęcia.

Nie rozumiemy Miłości Agape, nie wierzymy w jej istnienie w tym świecie, a mimo to wielu z nas chętnie korzysta z niej każdej Niedzieli.
Ta jednak Miłość do czegoś i nas zobowiązuje w szczególności do relacji z drugim człowiekiem.

Tym co wątpią w sens trwania w toksycznych ralacjach mogę polecić modlitwy do Boga z pytaniem: Co mam czynić...?

Być może niektórym z pytających Pan ukarze jak dźwiga całą ludzkość, a my mamy jedynie jednego takiego człowieka w swoim życiu.
Tajemnica Krzyża Chrystusowego jest tak potężna iż wykracza poza nasze możliwości percepcji i zrozumienia.
Jest jednak drogą prowadzącą do Zbawienia (naszego Bbawienia) i o tym każdy z nas powinien wiedzieć.

Oceń 12 6 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

a a 22:23:37 | 2019-01-27
Tylko różnica jest taka, że trędowaci chcą się wyleczyć, a osoby toksyczne nie. Trwanie w bliskiej relacji z taką osobą nigdy jej nie pomoże, a Tobie zaszkodzi. Jedyna formą pomocy jest właśnie odcięcie się, bo tylko wtedy jest szansa, że się nad sobą zastanowi.

Oceń 29 8 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?