Śś. Piotr i Paweł z Rembieszyc

Rembieszyce znajdują się na Szlaku Architektury Drewnianej Województwa Świętokrzyskiego. Tamtejszy kościół został wybudowany w latach 1798 – 99 w konstrukcji zrębowej z drzewa modrzewiowego.

 
Jest to budowla jednonawowa z wielobocznie zamkniętym prezbiterium. Kiedy wnętrze budynku okazało się za ciasne, zmieniono przeznaczenie połączonej z korpusem nawowym dzwonnicy, przedłużając o nią nawę. Nową dzwonnicę wzniesiono obok.
 
Świątynia nosi wezwanie śś. Piotra i Pawła. Ich wizerunek można zobaczyć na zasuwie obrazu Matki Boskiej z Dzieciątkiem, który znajduje się w ołtarzu głównym. Obraz ten pochodzi z II połowy XVI wieku. Przedstawia Marię ubraną w granatowy płaszcz ozdobiony gwiazdkami, która trzyma Chrystusa na lewym ramieniu, a prawą dłonią podaje mu gruszkę. U góry po bokach widać dwa anioły z palmami w ręku. Na ścianach prezbiterium w gablotach wiszą wota, co może wskazywać na to, że niegdyś obraz był otoczony kultem.
Sam ołtarz główny jest późnobarokowy w formie i stanowi komplet z ołtarzami bocznymi oraz chórem. W jego zwieńczeniu umieszczono wizerunek św. Stanisława. Flankują go dwa ustawione w pewnej odległości postumenty, na których stoją figury dwóch świętych zakonnic w mocno udrapowanych szatach.
 
W ołtarzu bocznym z prawej strony znajduje się wizerunek św. Michała Archanioła, w zwieńczeniu obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, a po bokach późniejsze figury śś. Antoniego Padewskiego i Franciszka. W ołtarzu po stronie lewej w polu głównym widać obraz przedstawiający św. Franciszka, w zwieńczeniu „Pokłon trzech króli”, a po bokach późniejsze figury Joahima i Anny.
 
Korpus chóru ozdobiono ornamentami, w które na niektórych polach wpleciono wyobrażenia instrumentów muzycznych.
 
Na sklepieniu prezbiterium znajduje się późnobarokowy wizerunek Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej, dziś mocno zabrudzony. Pozostałą część sklepienia zdobią współczesne, niezbyt pięknej urody malowidła przedstawiające „Przemienienie Chrystusa na górze Tabor” oraz „Wręczenie kluczy św. Piotrowi”. Ściany pokryto jednolitym wzorem z szablonu. Trzeba przyznać, że wnętrze kościoła nie wywiera piorunującego wrażenia, współczesne uzupełnienia zamiast zdobić, raczej szpecą. Barokowe wyposażenie jest jednak przyjemne dla oka, bardzo ładnie prezentuje się też kościół na zewnątrz. Uwagę zwracają zwłaszcza zdobienia kapiteli drewnianych pilastrów, które obiegają jego sylwetkę. Na murze przykościelnym zachowało się kilka płyt epitafijnych. Można pokusić się o ich odczytanie.
 
Kiedyś wieś należała do cystersów z Jędrzejowa, warto odwiedzić ją będąc w okolicy.
 
 
 

 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

5

Liczba głosów:

1

 

 

Komentarze użytkowników (0)

Sortuj według najnowszych

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook