I będą dwoje jednym ciałem

(fot. shutterstock.com)

Jezus mówi w Ewangelii (Mk 10, 1-12), że nierozerwalność małżeństwa nie podlega dyskusji. Nie ma żadnej racji, która przemawiałaby za rozwodem. Dlaczego?

 

Odpowiedź jest prosta: bo tak od początku ustalił Bóg, że trwałe małżeństwo ma do osiągnięcia wspaniały cel.

 

Wierzącemu człowiekowi ten argument powinien wystarczyć, aby być razem do końca życia w jednym małżeństwie. Jednak sam Jezus powiedział: "Jeśli będziecie mieli wiarę jak ziarenko gorczycy, to..." Bywa, że nawet tej drobiny wiary nie mamy.

 

Oboje jesteśmy jednak przekonani, że Jezus dobrze życzy ludziom, więc Jego nakaz z pewnością i dla nas jest dobry. I dla innych również. Realizacja tego nakazu sprawdza się w naszym życiu. Jednak jako wolni ludzie wcale nie musimy Go posłuchać. Dlaczego Mu nie ufamy w tym względzie? Dlaczego niektóre małżeństwa się rozpadają, nie wytrzymują różnych burz i prób?

 

Uwierz, że można

 

Sądzimy, że jedną z głównych przyczyn tego stanu rzeczy jest nieprzekonujące świadectwo wielu bliźnich o małżeństwie. Otaczający nas chrześcijanie często bywają smutni, zagubieni, nie wierzący do końca, nie budujący aktywnie swych małżeństw. Często po prostu nie wiedzą, że małżeństwo to budowanie, które w zasadzie nigdy się nie kończy. Albo myślą, że małżeński sukces im się należy, a jak im się nie udaje, to pewnie wina kogoś nieokreślonego, tajemniczych "onych", a może i samego Boga?

 

Z drugiej strony, ciągle widzimy i słyszymy że ludzie tęsknią za kimś, kto chciałby spędzić z nimi całe życie, na dobre i na złe. Szczególnie na złe (choroba, brak pracy, różne inne nieszczęścia). Bo w dobrym to byle kto wytrzyma. Taką tęsknotę zaszczepił nam Bóg. Ale młodzi często tęsknią i jednocześnie nie wierzą, że takie bycie razem jest możliwe do osiągnięcia. Bo brakuje im dobrych wzorców w ich rodzinach, wśród przyjaciół i sąsiadów. Nie wierzą, więc nie mają siły, by walczyć o swoje małżeństwo. Nie są w stanie wiele poświęcić dla budowania swego małżeństwa i dlatego zbierają mizerne plony. Co więcej, nie wiedzą, że małżeństwo buduje się myślą, mową i uczynkiem. Czasem wbrew swoim uczuciom. Nie wiedzą też, że współmałżonek jest ważniejszy od dzieci, a nawet od własnej matki i ojca. Nie wiedzą, że uczenie się miłości to poświęcanie czasu bliskim, także kosztem zarobków, awansów i swojego hobby.

 

Bóg daje nam czas, rozum, sprawność, zdrowie, różne talenty, aby te Boże dobra zainwestować w budowanie naszych relacji małżeńskich i innych. Kiedyś trzeba się będzie z tego rozliczyć. A małżeństwo to jedna z najważniejszych spraw na ziemi.

 

Uważamy, że chrześcijanin powinien głosić i pokazywać sens tego sakramentu, a także wartość współpracy z Bogiem w budowaniu relacji małżeńskich, czego bardzo potrzebują dzieci, rodzina i społeczeństwo. Bóg, który nas miłuje, zapewne cieszy się dobrem wynikającym z dobrych małżeństw.

 

Po co razem do końca?

 

Zarówno czytania ze Starego jak i Nowego Testamentu potwierdzają niezmienną prawdę: Bóg mówi nam, jak żyć i postępować, abyśmy byli szczęśliwi i bezpiecznie przeżyli ziemskie życie.

 

Opowieść o stworzeniu pierwszych ludzi z księgi Rodzaju powiada, że mężczyźnie niedobrze było samemu. Sama przyroda mu nie wystarczała, chociaż nad nią panował. Dlatego Bóg stworzył kobietę, która jednak jest odmienna fizycznie i psychicznie, inaczej myśli, czego innego pragnie i nie chce podporządkować się mężczyźnie.

 

Po co mężczyźnie kobieta, a kobiecie mężczyzna?

 

Dla w miarę spokojnego przepędzenia życia na ziemi? Aby mogli wspólnie więcej zarobić? Aby im się nie nudziło? Aby nie byli samotni w pojedynkę? To chyba zbyt mało.

 

Oboje zostali sobie nawzajem podarowani, aby nauczyli się kochać. To właśnie, naszym zdaniem, oznacza stawanie się z dwojga jednym ciałem. Co więcej, Bóg prowadzi każdego z nas w tej szkole kochania.

 

Na początek daje zauroczenie, piękne uczucia zachwytu, podziwu, doznanie spełnienia, przyjemność, poczucie bezpieczeństwa. Wkrótce pojawiają się trudności. Rodzi się myśl, że ona/on nie spełnia jednak moich oczekiwań, nie pomaga mi, trudno mi z nią/nim żyć. Coś zaczyna drażnić, w miejsce pierwotnego oczarowania pojawia się rozczarowanie, które też ma swoją rolę do odegrania w szkole miłości. Trzeba udzielić głębszej odpowiedzi na pytanie, po co mi ona/on?

 

Sądzimy, że rozczarowanie współmałżonkiem zaprasza do wejścia na kolejny, bardziej dojrzały, etap miłości, aby człowiek stał się mądrzejszy, bardziej cierpliwy i wyrozumiały, czyli, i tu wracamy do punktu wyjścia - aby ciągle uczył się kochać. Nierozerwalność i wierność w małżeństwie wystawiana jest na próbę właśnie w chwilach kryzysowych, bo one mają skłonić nas do sięgnięcia głębiej, przechodząc niejako nad naszymi upodobaniami i oczekiwaniami.

 

Jezus w Ewangelii mówi, że mamy być przez całe życie z jednym mężem/żoną. Chrystus dobrze nam radzi, bo jak moglibyśmy się rozwijać, gdybyśmy przy każdej trudności zaczynali od początku, z nowym człowiekiem obok nas? Przecież czas życia jest krótki.

 

Nie zamartwiajcie się, drodzy małżonkowie, gdy zauważycie, że wasze małżeństwa nie są idealne. Jeśli nie są takie, jakimi je sobie wymarzyliście za młodu lub w dniu ślubu. Nic na tej ziemi nie jest idealne. Raczej popatrzcie na siebie życzliwie. Ucieszcie się sobą, bo przecież przeżyliście ze sobą wiele miłych, dobrych chwil. To Bóg dał Wam zonę/męża, abyście go kochali, a nie po to, aby wam było z nią/nim dobrze i przyjemnie. Bo to jednak są dwie różne rzeczy. Jeśli będziecie się starali kochać siebie nawzajem, razem z waszymi ograniczeniami, słabościami i takim potencjałem miłości, do jakiego jesteście zdolni obecnie, to będzie wam ze sobą coraz lepiej.

 

A na dodatek Bóg dopuścił Was do tego, że możecie razem z Nim stwarzać nowego człowieka, przez zrodzenie i wychowywanie dziecka. To wielkie i wspaniałe zadanie, do którego też potrzebna jest wasza jedność. Nie tylko ciała, ale i ducha. A tę jedność buduje się całe życie.

 

Anna i Krzysztof Łoskotowie są małżeństwem od 44 lat. Wychowali czworo dzieci. Wraz z innymi małżeństwami zaangażowani są w ruch "Małżeńskie Drogi".


 

 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.72

Liczba głosów:

69

 

 

Komentarze użytkowników (97)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

Agamemnon 18:38:22 | 2018-01-27
Czy miłość leży w strukturze fundamentalnej bytu? Zapewne tak, ale podlega prawom rozwoju.

por.:

Filozofia w poezji IVRP

Rozeznanie tych praw dla osób konsekrowanych jest za trudne.

Z pomocą przychodzi im Amoris letitia ale czy ją zrozumieją za 100 lat? Na tak postawione pytanie odpowiedzieć może tylko prorok.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

Czerwony Kot 14:22:08 | 2016-01-02
owszem ale Jezus powiedział również:
Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie". 

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

dove 17:36:51 | 2015-01-04
Ale przecież Jezus tego nie mówi w Ewangelii. Nie wypowiada słów "nierozerwalność małżeństwa nie podlega dyskusji". To jest przekłamanie. Jezus nie mówi nic takiego, tylko mówi o rozwodach, zastrzegając wyjątek "nierządu". Czyli lead tego artykułu jest jak false- prophet, jakby fałszywym proroctwem, nadinterpetacją, wypaczającą sens.
I jeszcze, lansuje się to słowo "nierozerwalność" a czemu mniej lansuje się termin "unieważnienie przez sąd biskupi". To się robi po cichu? Ale czemu? Przecież to nic złego :)

Oceń 4 5 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Zgłoś do moderacji

Milosc 18:35:50 | 2015-01-03
Czy biblijny Bóg Ojciec miał żonę, by z nią powić dziecko?
Czy Pan Jezus ślubował jakiejkolwiek kobiecie miłość, wierność i uczciwość małżeńską?

Oceń 3 5 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Zgłoś do moderacji

pdyvppl 15:59:44 | 2015-01-03
1 Kor 7, 15-16: Lecz jeśliby strona niewierząca chciała odejść, niech odejdzie! Nie jest skrępowany ani "brat", ani "siostra" w tym wypadku. Albowiem do życia w pokoju powołał nas Bóg. A skądże zresztą możesz wiedzieć, żono, że zbawisz twego męża? Albo czy jesteś pewien, mężu, że zbawisz twoją żonę?

Świętość nie jest sprawą zero-jedynkową. Jest pewną skalą, na której się poruszamy. Dokonujemy w życiu różnych wyborów i dzięki nim lepiej albo gorzej odpowiadamy na udzieloną nam Łaskę, wspinamy się lub opadamy na tej skali.

Szczytem tej skali jest Bóg czyli Doskonała Miłość. To od Niego pochodzi przykazanie nowe abyśmy się wzajemnie miłowali tak jak On nas umiłował. Jeśli małżonkowie po rozstaniu potrafią realizować to przykazanie w samotności - chwała im za to, a właściwie chwała Panu dzięki ich postępowaniu.

Co jednak jeśli nie potrafią? Dziś KK zrzuca ich na sam dół skali świętości za bycie w nowym związku bo nie przestrzegają Starego Prawa. Nie interesuje go w najmniejszym mikroskopijnym jakimkolwiek nanostopniu jak bardzo przestrzegają Nowego Przykazania.

Nowe Przykazanie odnosi się też do Pasterzy Kościoła. Ufam, że dobrze odczytają Wolę Pana i jesienny Synod sprawi, że KK zacznie bardziej głosić Ducha Ewangelii niż literę wybranych fragmentów, które wcale jednoznaczne nie są.

Oceń Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Zgłoś do moderacji

TomaszL 23:35:07 | 2015-01-02
Nierozerwalnośc małżeństwa jest rzeczą na tyle oczywistą i na tyle normalną, że dziwią mnie komentarze wychwalające takie oczywiste, normalne dla każdego katolika świadectwo życia.

Patalogia rozwodów, które ostatnio usilnie lansuje sie jako normę społeczną, dobro czy też tylko prawo do wyboru szczęścia, wymaga jednoznaczengo odrzucenia przez katolików.

Oceń 3 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Robert 21:57:58 | 2015-01-02
A co w takiej sytuacji kiedy nagle żona mówi do męże po prawie 4 latach małżeństwa, że ona to tak naprawdę nie chciała ślubu, że teraz dopiero się przełamała żeby stanąć w prawdzie ? No i przez ten cały czas człowiek się dziwił dlaczego się nie układało w małżeństwie, a tak naprawdę było od początku oparte na kłamstwie. Finał jest taki, że ona zostawia męża i się niczym nie przejmuje, a facet zostaje na lodzie i ani sobie z kimś innym życie układać ani z żoną. Czy w takiej sytuacji nie przychodzi właśnie z pomocą w kościele sytuacja uznania małżeństwa za nieważne ?

Oceń 6 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~. 13:34:26 | 2015-01-02
Zawsze byłam i nadal jestem przekonana o nierozerwalności małżeństwa, mimo, że nigdy nie wychodziłam za mąż. 

Oceń 6 1 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~aga 13:01:42 | 2015-01-02
Piękne... dziękuję! Mam nadzieję, że kiedyś stworzę z kimś małżeństwo oparte na prawdziwej miłości. :-)

Oceń 6 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~rafi 12:16:00 | 2015-01-02
Jest takie zdanie w Piśmie Świętym: "Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł." (1 Kor 10, 12). Znam takich którzy głosili nierozerwalność małżeństwa dopóki im się małżeństwa nie rozpadły. Jak to mówią, punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Jeśli ktoś trwa nierozerwalnie w małżeństwie, niech dziękuje za to Bogu, bo to jest niepojęta Boża łaska. W tym nie ma żadnej naszej zasługi, ale TYLKO I WYŁĄCZNIE Boża łaska. I niech się modli dalej o łaskę, żeby nie skończył tak, jak nie chce.

Oceń 19 3 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Pokaż więcej komentarzy

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook