Szczęsny i nieszczęsny los kastratów

Choć dziś trudno sobie to wyobrazić, w przeszłości kastrowano ludzi powołując się na względy religijne. Z takich też powodów kastratów często wykluczano ze zgromadzenia wiernych. Dopiero w rozwiniętym nauczaniu biblijnym pojawia się prawda, że Bóg miłuje wszystkich, którzy zachowują jego Prawo.

 
Historia zna cztery metody kastrowania: najdalej idąca – polegała na usunięciu jąder i członka; wycięcie jąder; uszkodzenie jąder wewnątrz moszny – stosowane głównie u młodych chłopców; resekcja członka z pozostawieniem jąder – osoba zachowywała zdolności rozrodcze, ale bez możliwości praktycznej ich realizacji.
 
W niektórych kulturach kastracji towarzyszyły określone rytuały. Ucięte genitalia, zwane też „klejnotami rodzinnymi” lub precjozami (Chiny) kapłani Kybele w Syrii nieśli w ręce, biegając ulicami miasta do utraty tchu, by na koniec wrzucić je w pierwsze lepsze okno. A kapłani Kybele w Rzymie po okaleczeniu odprawiali modły nad utraconą częścią ciała, by następnie ją pogrzebać, dopełniając obrządku na cześć płodności. W Chinach kastraci przechowywali odcięte genitalia w specjalnym pojemniku, gdzie oczekiwały na czas śmierci „właściciela”, a w czasie pogrzebu „powracały” do całości ciała.
 
Przyczyn kastracji było wiele i miały one różne podłoże, na co wskazują np. historyczne dane: wedle praw obowiązujących w Asyrii w latach 1450-1250 przed Chr. mąż, który przyłapał żonę z kochankiem, mógł oboje zabić albo ukarać obcinając żonie nos, a cudzołożnikowi genitalia; w VI w. przed Chr., za Cyrusa II, uważano eunuchów (słowo z jęz. greckiego oznacza kogoś pilnującego łóżka) za lojalnych niewolników, a zarazem dobrych wojowników.
 
Persowie z rozmysłem kastrowali wziętych do niewoli jeńców, zwłaszcza młodych i przystojnych, których angażowano na służbę monarsze. W Grecji handlowano kastratami – wcześniej schwytanych młodych chłopców okaleczano i sprzedawano z zyskiem; kapłani nowicjusze bogini Kybele uroczyście pozbawiali się męskości podczas dies sanguinis – „dnia krwi”, w trakcie transowego tańca.
 
Muzułmanie dobierali czarnych eunuchów do strzeżenia sułtańskiego haremu (w Stambule na początku XX w. było 2 tys. kastratów). W chrześcijańskim Bizancjum eunuchowie byli traktowani jako dobrzy słudzy, a kastracje traktowano często jako sposób eliminacji członków rodu rządzącego z wyścigu po tron.
 
Masowo poddawano się kastracji z motywów religijnych np. w sekcie skopców („białe gołębie”) powstałej z XVIII w. w Rosji, w której mężczyznom nadawano tzw. „małą pieczęć” – usuwając jądra lub „wielką pieczęć” – usuwając członek i jądra, a u kobiet zniekształcano chirurgicznie piersi i srom; kastratów poszukiwano jako dobrych śpiewaków chórowych (np. do Papieskiego Chóru Kaplicy Sykstyńskiej – do czasów papieża Leona XIII) i operowych (np. słynny Carlo Farinelli 1705-1782; ostatnim był Alessandro Moreschi, który zakończył karierę w 1913 r.).
 
 

Nieszczęście i łaska Piotra Abelarda

 
Do najsłynniejszych kastratów w historii należeli: Sima Qian (145-90 przed Chr.), historyk na dworze cesarzy dynastii Han (w Chinach usuwano narządy płciowe jednym sierpowatym cięciem; kastratów na dwór dostarczało przez kilka wieków głównie miasto Ho-chien-fu), oraz znakomity francuski filozof Piotr Abelard (1079-1142) – okaleczony przez wuja swej ukochanej Heloizy.
 
Pisał, że na początku „bardziej dokuczał mu wstyd i upokorzenie niż niedola”. Jednak w dwanaście lat po tragedii napisał do Heloizy: „Bóg zlitował się nad nami... w mądrości swojej zesłał na nas zło, w ten sposób nauczył pokory. Jedną raną, którą zadano memu ciału, dwie uzdrowił dusze... Z łaski Pana naszego zostałem oczyszczony, bo pozbawiono mnie tego oto członka ciała mego, co słusznie zowią «częścią wstydliwą», bo własnej nie ma nazwy. Stało się tylko tyle, że usunięto mi tę niedoskonałość, abym mógł dostąpić czystości doskonałej... Dziękuj więc Panu razem ze mną, bośmy razem grzeszyli i razem doznajemy łaski”.
 
Obecnie najczęściej zabiegu tego dokonuje się ze względów zdrowotnych, tj. w przypadku określonych chorób. Przeprowadza się go również u transseksualistów, którzy chcą zmienić płeć. W niektórych krajach osoby skazane za przestępstwa seksualne mogą poddać się kastracji z własnej woli (chociaż to ich nie leczy). Rodzaj zmian występujących po kastracji zależy głównie od wieku, w jakim się jej dokonuje. U młodocianych hamuje ona rozwój wtórnych cech płciowych (np. chłopcy przed mutacją zachowują swój rejestr głosowy, osiągają stosunkowo duży wzrost).
 
Innym skutkiem jest osłabienie lub zanik pożądania seksualnego. Kastracja dokonywana w wieku dojrzałym nie wpływa w zasadzie na wykształcone już wtórne cechy płciowe, natomiast osłabia pożądanie seksualne, a wzmacnia skłonność do tycia.
1 2  
Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.88

Liczba głosów:

8

 

 

Komentarze użytkowników (2)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

~Drabiniasty 11:16:15 | 2010-01-03
ani słowa o Orygenesie?

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~kornel 10:05:09 | 2009-12-10
Dobrze, że przynajmniej w naszym kręgu kulturowym minęły czasy tego okropnego barbarzyństwa.

Oceń odpowiedz

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook