"Jak Ty, Ojcze, we mnie, a Ja w Tobie"

Posłaniec

Przełomowym dla rozwoju katolickiej myśli ekumenicznej był pontyfikat Jana XXIII (1958-1963), który w encyklice zwołującej Sobór Watykański II Ad Petri cathedram zaznaczył, że jednym z jego celów jest przywrócenie chrześcijańskiej jedności. Ważną rolę w przygotowywaniu tekstów soborowych mieli niekatoliccy obserwatorzy, którzy podczas cotygodniowych spotkań z pracownikami Sekretariatu do spraw Jedności Chrześcijan mogli się ustosunkować do projektów uchwał. Komisje zapoznawały się z ich uwagami i uwzględniały je w ostatecznej redakcji oficjalnych dokumentów soborowych. Sobór uznał światowy ruch ekumeniczny za dzieło Ducha Świętego oraz przyznał, że chrześcijanie są winni wszelkim rozłamom. Sobór w ruchu ekumenicznym dostrzegł wielkie zadanie, wyzwanie i szansę dla całego Kościoła Chrystusowego.


Do najważniejszych dokumentów Kościoła rzymskokatolickiego dotyczących ekumenizmu należy Dekret o ekumenizmie z 21 listopada 1964 roku Soboru Watykańskiego II (1962-1965) oraz encyklika Jana Pawła II Ut unum sint (1995 rok). Kościół w nauczaniu soborowym jest rozumiany jako sacramentum unitatis - skuteczny znak jedności pomiędzy Bogiem a ludźmi, a także pomiędzy ludźmi. W nowej sytuacji ekumenicznej właściwą formą nie jest polemika i kontrowersja, ale dialog jako forma partnerstwa wypływającym z wzajemnego respektowania się i szacunku. Sobór w punkcie 4 Dekretu o ekumenizmie wyjaśnia, że przez “ruch ekumeniczny rozumie się działania i przedsięwzięcia podejmowane i stosowane do różnych potrzeb Kościoła i warunków chwili, ustanawiane w celu wspierania jedności chrześcijan, jak na przykład wszelkie wysiłki zmierzające do usunięcia słów, opinii i czynów, które w świetle sprawiedliwości i prawdy nie odpowiadałyby sytuacji odłączonych braci i z tej przyczyny utrudniały wzajemne stosunki z nimi (…)". Dialog prowadzi, zdaniem ojców soborowych, do ściślejszej współpracy i jednomyślnej modlitwy.


Kościół rzymskokatolicki współuczestniczy obecnie w wielu gremiach międzywyznaniowych. Owocem wieloletniej współpracy wielu Kościołów jest podpisanie Karty ekumenicznej przez Kard. Miroslava Vlka z Pragi, przewodniczącego Rady Konferencji Biskupów Europy oraz metropolitę Jeremiasza z Paryża, przewodniczącego Konferencji Kościołów Europejskich w Strasburgu 22 kwietnia 2001 roku. W dokumencie sformułowano szereg wytycznych, które mogą być pomocne w międzywyznaniowej współpracy. Karta ekumeniczna jest owocem dwóch Zgromadzeń Kościołów Europy, które odbyły się w Basel (1989 rok) i w Grazu (1997 rok). Treść Karty ekumenicznej będzie tematem rozważań podczas III Zgromadzenia Kościołów Europy w Sibiu (Rumunia) we wrześniu 2007 roku.


Ważne miejsce w dialogu ekumenicznym pełnią od 1967 roku kontakty przedstawicieli Kościoła rzymskokatolickiego z luteranami, które doprowadziły do wypracowania Wspólnej deklaracji w sprawie nauki o usprawiedliwieniu. Deklarację podpisali sekretarz generalny i wiceprezydenci Światowej Federacji Luterańskiej oraz przewodniczący i sekretarz papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan w Dzień Reformacji 31 października 1999 roku w Augsburgu (miejscu opublikowania 95 tez ks. dr. Marcina Lutra). W listopadzie 2006 roku dokument ten został również przyjęty przez Kościół ewangelicko-metodystyczny.


Ekumeniczny dialog pomiędzy Kościołami prowadzi do akcentowania prawd i wartości łączące te Kościoły. Jednym z ważnych elementów wspólnych jest sakrament chrztu. W Polsce dokument o wzajemnym uznawaniu sakramentu chrztu podpisały 23 stycznia 2000 roku następujące Kościoły: ewangelicko-augsburgski, ewangelicko-metodystyczny, ewangelicko-reformowany, polskokatolicki, prawosławny, starokatolicki mariawitów oraz rzymskokatolicki.


Ekumenizm nie opiera się w pierwszym rzędzie na ludziach zaangażowanych w dialog, ani też na organizacjach i instytucjach, ale najważniejszą inspirującą mocą jest Duch Święty, którego zadaniem jest dzieło jednoczenia. Potwierdza to zarówno ostatni sobór, autorytety Kościołów chrześcijańskich, a także papieże Jan Paweł II oraz Benedykt XVI, którzy w mowach programowych początkujących ich posługę papieską nadali zagadnieniom ekumenicznym wysoki priorytet.


Obowiązek uczestniczenia w ruchu ekumenicznym spoczywa nie tylko na osobach pełniących wysokie urzędy kościelne lub teologach, ale na każdym wierzącym. Prawdą jest, że ekumenizmem naukowym zajmują się teolodzy i osoby pełniące najważniejsze funkcje w Kościołach, ale w ekumenizm duchowy i praktyczny może włączyć się każdy poprzez modlitwę i popieranie międzywyznaniowych inicjatyw charytatywnych. Na początku każdego roku, w styczniu, obchodzony jest Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan, podczas którego modlimy się nie tylko we własnych wspólnotach o jedność, ale także z wyznawcami innych Kościołów. Z problemami ekumenicznym spotykamy się w małżeństwach o różnej przynależności wyznaniowej, popularnie zwanych małżeństwami mieszanymi, w których małżonkowie wywodzą się z różnych wyznań. Współpraca Kościołów przynosi widoczne owoce we współdziałaniu charytatywnym: organizowaniu pomocy potrzebującym np. w czasie stanu wojennego w Polsce (1981-1983), podczas klęsk żywiołowych, po atakach terrorystycznych, pomocy osobom chorym, starszym, niepełnosprawnym.


Na terenie Polski znajduje się kilka ośrodków ekumenicznych (Opole, Lublin, Warszawa, Katowice, Poznań, Cieszyn), w których systematyczne organizowane są międzywyznaniowe konferencje naukowe. W roku 1995 w Cieszynie odbył się Międzynarodowy Kongres Ekumeniczny, którego uczestnikami byli chrześcijanie z Europy, Stanów Zjednoczonych oraz z Afryki. We współpracy Kościołów wydano w języku polskim ekumeniczny przekład Pisma Świętego Nowego Testamentu wraz z psalmami w 2001 roku.


Najważniejszym celem prowadzonego dialogu ekumenicznego jest doprowadzenie do pełnej i widocznej jedności Kościoła.
 

  1 2
Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

2.5

Liczba głosów:

8

 

 

Komentarze użytkowników (3)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

robert.kozuchowski 09:45:49 | 2010-01-18
To dawny wpis, ale witamy na naszym portalu Świadka Jehowy. Co do Trójcy w Piśmie oraz Niepokalanego poczęcia Maryi, bardzo chętnie podam.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

[email protected] 22:18:32 | 2009-10-23
"..a nich zaś największa jest Miłość" 1Kor.13
tylko w Miłości możemy poznać Boga, możemy poznać ludzi...nawet wiara co góry przenosi jest tylko drogą do Miłości. Bóg jest Miłością kiedy to zrozumiemy nie będziemy już mówić o ŻADNEJ religii....

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

[email protected] 21:37:09 | 2009-10-23
Jana 17:21,22:
"żeby oni wszyscy byli jedno, tak jak ty, Ojcze, jesteś w jedności ze mną, a ja jestem w jedności z tobą, żeby i oni byli w jedności z nami, by świat uwierzył, żeś ty mnie posłał. 22 Ja też dałem im chwałę, którą ty mi dałeś, żeby byli jedno, tak jak my jedno jesteśmy"
Nie ma tu oczywiście mowy o Trójcy. Potwierdzaja to nastepne wersety:
" Ja w jedności z nimi, a ty w jedności ze mną, żeby byli doprowadzeni do doskonałej jedności, aby świat poznał, żeś ty mnie posłał i że ich umiłowałeś, tak jak umiłowałeś mnie"(Jana 17:23).
Jeśli tam jest mowa o Trójcy to według kolejnego wersetu trzeba by mówić o "wielości" kolejnej i kolejnej dodając co i rusz kolejną osobe.
To modlitwa Jezusa do swego Ojca, który jest w niebie, a on na ziemi.
Czy naprawdę te kolejne wersety potwierdzają istnienie Trójcy. Po co Jezus modliłby sie do Ojca, jeśli on sam jest z Bogiem niejako w Trójcy?
Jezus modlił się dalej:
"by gdzie ja jestem, również oni ze mną byli, aby zobaczyli mą chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata.
Ojcze, który jesteś prawy, świat wcale cię nie poznał, ale ja cię poznałem, a oni poznali, żeś ty mnie posłał.
I dałem im poznać twoje imię, i dam je poznać, żeby miłość, którą mnie umiłowałeś, była w nich, a ja w jedności z nimi"(Jana 17:24-26)..
Na początku Bóg Jehowa był sam, potem stworzył swego Syna Jezusa, a dalej po jakimś czasie stwarzał kolejne dzieła - Wszechświat i człowieka, jednak przez Jezusa i dla Jezusa.
O trójcy nigdzie w Biblii nie ma, ani nawet takiego słowa "Trójca" nie ma.
Warto o tym pomyśleć.
Pozdrawiam

Oceń odpowiedz

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook