Spokojna rewolucja Franciszka

L'Osservatore Romano
Lucetta Scaraffia

W grudniu, jak to jest w zwyczaju, zaczyna się dokonywać podsumowania kończącego się roku, a nie ulega wątpliwości, że w 2013 r. dominującymi wydarzeniami były rezygnacja Benedykta XVI i wybór Papieża Franciszka, którego dzisiaj "Time" ogłasza "człowiekiem roku". W tej fazie przejścia Kościół pokazał, że potrafi genialnie wyjść z trudnej sytuacji - umożliwiła to nieoczekiwana rezygnacja Ratzingera - co ujawniło jego niespodziewaną żywotność. A cały świat przyjął to ze zdumieniem i podziwem.

 

To była spokojna rewolucja, jak pisze Jean-Louis de La Vaissière już w tytule książki poświęconej temu delikatnemu momentowi. De Benoît à François, une révolution tranquille (Le Passeur) podchodzi do tej kwestii w sposób pogłębiony, nie tylko rzetelnie, uwzględniając zawsze złożoną osobowość obydwu Papieży i duchowe oraz apostolskie wymogi ich misji. A zatem wielce różni się od książek opierających się na rzekomych objawieniach, będących często owocem mozolnych wysiłków literackich wielu watykanistów.

 

Autor zauważa, że rezygnacja Benedykta od razu zaczyna dokonywać przewrotu: prasa nagle odkrywa walory tego Papieża, który był słabo rozumiany, wtłoczony w wizerunek surowości i sztywności, co wynikało z faktu, że przez wiele lat pełnił trudną funkcję prefekta dawnego Świętego Oficjum. W jego geście widać świadectwo niesłychanej wolności, rewolucyjności, która wydawała się daleka od jego spokojnego, racjonalnego ducha, od jego przywiązania do tradycji. Autor wskazuje teren, na jakim walczył Benedykt: były to nie tyle kwestie społeczne i polityczne, ale zabieganie o to, by postawić Boga - Boga chrześcijańskiego, w centrum debaty. Tej batalii oddawał się na tysiące sposobów, dobrze wiedząc, że przemawia w świecie, który wydawał się głuchy na głos Kościoła.

 

Człowiek o duchowej głębi, który zawsze broni pobożności ludzi prostych, nie tracąc nigdy z pola widzenia koniecznej pracy na rzecz wyjaśniania i oczyszczania wiary, które uważa za istotne. To Papież, który jest miłośnikiem debaty idei i chce chronić wolności wiernego za wszelką cenę, ale przede wszystkim daje pierwszeństwo konsekwencji. W oryginalny sposób - pisze de La Vaissière - Benedykt piętnuje kult samorealizacji, który stanowi przeszkodę w dobrych relacjach z bliźnim i z Bogiem, oraz mrzonkę przezwyciężenia śmierci za pomocą nauki. Jego krytyki są szczegółowe, analiza przenikliwa, a Franciszek wyciągnie z tego praktyczne konsekwencje, przemawiając językiem łatwiejszym, bardziej bezpośrednim, obfitującym w konkretne przykłady. Jednak prawdziwą nowością wniesioną przez Papieża Ratzingera jest otwarcie na ścisły dialog z agnostykami, stawiany ze względu na jego doniosłość na tym samym poziomie co dialog między religiami.

 

Bergoglio zdoła wykorzystać tę wielką naukę na płaszczyźnie mniej hierarchicznej, mniej intelektualnej, bardziej duszpasterskiej. Jego wybór uważany jest przez de La Vaissière'a za równoważny z obaleniem Muru Berlińskiego: człowiek z peryferii, który wybiera imię Franciszek, od razu budzi ogromne oczekiwania. W gruncie rzeczy przez swoją swobodną i nową postawę kontynuuje on rewolucję Ratzingera, który swoją decyzją przekreślił różnice między konserwatystami a progresistami, stawiając w centrum miłość, w sensie ciepła, żaru. Jest spontaniczny, ale nie jest improwizatorem: energia, jaką potrafi dawać Kościołowi, aby go przywrócić do życia, wskazuje na Kogoś innego.

 

"Moralność Jorge Bergoglia jest moralnością zmagania duchowego, przezwyciężania, odważnego wyboru, który uszczęśliwia", pisze de La Vaissière. Słowem, które ten Papież wypowiada bardzo często - a które było również kluczowym słowem jego wypowiedzi w czasie zebrań poprzedzających konklawe - jest "wychodzić", wychodzić na drogi życia, wychodzić poza siebie, wychodzić z odwoływania się do samych siebie, z klerykalizmu, z instytucjonalizacji, z pesymizmu, jaki ogarnął Kościół. Jednak przy tym konkretnym, czynnym wymiarze misji nie zapomina o konieczności podejmowania nowych wysiłków intelektualnych: domaga się nowej teologii dla kobiet i teologii grzechu, która pogłębiłaby wymiar miłosierdzia.

 

Papież Franciszek w przeciwieństwie do tego, co myślą dziennikarze patrzący z zewnątrz, wie, że reformy strukturalne to nie wszystko, i że tym, co się liczy, jest zmiana od środka, chodzi mianowicie o to, żeby Kościół stał się pełen zapału, wytrwały, bliski istot ludzkich, dobrze świadomy, że dążenie do reformy jest starsze od ostatnich dziesięcioleci: już Sobór Trydencki - opowiada w pięknej książce wydanej we Włoszech przez Vita e Pensiero John W. O'Malley - chciał zapewnić skuteczniejszą opiekę nad duszami, bardziej surowy i rygorystyczny styl życia hierarchów kościelnych, w dialektyce między bezpośrednim działaniem papieża a projektami kolegium kardynalskiego, o którą do dzisiaj się zabiega.

 

Mądrość skumulowana w ciągu dwóch tysiącleci daje gwarancję, że Kościół także i tym razem zdoła zrealizować swoje zamierzenie reformatorskie, aby skuteczniej głosić Słowo Jezusa, aby wnosić światło w świat, który o Nim zapomniał.  

 

 

 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

3.21

Liczba głosów:

24

 

 

Komentarze użytkowników (9)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

~Bernardoen 20:48:25 | 2013-12-19
@Bernadone, skąd w tobie tyle jadu? Nie wiem km jesteś, ale na pewno nie uczniem Chrystusa. To czyim ty jesteś uczniem? Może Palikota...?

...
A czyim uczniem jest Bergoglio który niszczy kwitnący duchowo i liczbowo w powołania zakon, który nigdy nie sprzeniewierzył się wierze katolickiej, moralności i prawu kościelnemu, a jego jedynym "przestępstwem" jest to, że legalnie wybrał liturgię tradycyjną?
I czy Bergoglio kiedykolwiek zabierze się za obumierające zakony, także za swój, gdzie zupełnie bez przeszkód plenią się herezje i ewidentne przestępstwa przeciw wierze katolickiej, moralności i prawu kościelnemu?

Oceń 1 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~gogo 14:00:08 | 2013-12-18
@Paulus? Uważasz, że ten piorun to był znak? No dobra, tylko powiedz mi, bo nie bardzo rozumiem, jak do tego doszedłeś, że to był znak dany od szatana?! Chyba nie drogą dedukcji ;)

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~gogo 13:54:39 | 2013-12-18
@Bernadone, skąd w tobie tyle jadu? Nie wiem km jesteś, ale na pewno nie uczniem Chrystusa. To czyim ty jesteś uczniem? Może Palikota...?

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Bernardone 11:50:57 | 2013-12-17
http://breviarium.blogspot.de/

http://airmaria.com/wp-content/uploads/2013/12/web-Father-Fidenzio-Volpi-02.jpg

http://airmaria.com/wp-content/uploads/2013/12/web-Father-Fidenzio-Volpi-01.jpg

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Bernardone 11:39:43 | 2013-12-17
Apostata Bergoglio ze swoim pachołkiem do rozwalenia zakonu Braci Franciszkanów Niepokalanej:

http://etnunc.blogspot.de/2013/12/der-kapuziner-und-der-papst.html#comment-form

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Paulus 13:34:31 | 2013-12-16
Dziękuję za wyczerpującą odpowiedź.

Króluj nam Panie Jezu Chryste

...

Przykro mi, ale nie mam gotowej interpretacji.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Paulus 13:03:49 | 2013-12-16
Przez uderzenie pioruna rozumiem uderzenie pioruna - filmik można to znaleźć na youtubie. Jednak czasami się zastanawiam, czy nie był to pewien znak.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Paulus 12:28:59 | 2013-12-16
@Paulus
Pamiętaj, że szatan jest ojcem kłamstwa.

...
Oczywiście pamiętam. Jednak fakt, że jest ojcem kłamstwa nie znaczy, że zawsze kłamie. To byłoby za proste. Czasem jednak daje wyraz swojego triumfu, coś jak "teraz ja".
Poza tym, czasem pewne wydarzenia są poprzedzanie poprzez znaki, mówi o tym choćby PŚ. Co nie znaczy, że zarejestrowane uderzenia pioruna nie jest przypadkiem.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Paulus 10:41:04 | 2013-12-16
> W tej fazie przejścia Kościół pokazał, że potrafi genialnie wyjść z trudnej sytuacji - umożliwiła to nieoczekiwana rezygnacja Ratzingera < Dla mnie symbolem tej rezygnacji był piorun uderzający w kopułę bezyliki św. Piotra, ktyry pokazywaly wszystkie większe agencje informacyjne. To jakby szatan mówił: udalo się.

Oceń odpowiedz

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook