Skandaliczne opowiadanie

(fot. Jo Naylor / Foter / CC BY

Niezłe mamy pochodzenie, bo przecież i Kościół uznaje ich za swych świętych ojców! To ci dopiero wiadomość! Jak się do niej ustosunkować? Zaprzeczyć się temu nie da, bo to jest przecież Pismo Święte. Usprawiedliwić... ale jak skoro jest to wyraźnie kłamliwa intryga?

 

Zadziwiające opowiadanie. Skandaliczne. Kłamstwo od początku do końca. Jest to kłamstwo kwalifikowane, bo Jakub wplótł w nie nawet Boga, powołując się na Niego i wyjaśniając tym sposobem powodzenie polowania na które się w ogóle nie udał.

 

W kłamstwie pomagała mu matka, ukochana żona Izaaka. Intryga wymierzona była przeciwko jej starszemu synowi, czyli starszemu bratu Jakuba. Co za rodzina! A chodzi tu przecież o patriarchów, bo  Izaak i Jakub to patriarchowie wspólnie z Abrahamem!


Niezłe mamy pochodzenie, bo przecież i Kościół uznaje ich za swych świętych ojców! To ci dopiero wiadomość! Jak się do niej ustosunkować? Zaprzeczyć się temu nie da, bo to jest przecież Pismo Święte. Usprawiedliwić... ale jak skoro jest to wyraźnie kłamliwa intryga? I ani słowa o tym , że błogosławieństwo podstępnie ukradzione zostało anulowane. Materialnie ono zaistniało i nie ma już od tego faktu odwrotu. Zupełnie jak ma się rzecz z prokreacją, jeżeli akt płciowy miał miejsce, to niezależnie zupełnie od tego jakie były tego pobudki i intencje, naturalne konsekwencje tego aktu są zdeterminowane.


Niewątpliwie jesteśmy tutaj w innym świecie kulturowym od naszego i z inną mentalnością mamy do czynienia. Rywalizacja o ojcowskie błogosławieństwo pierworództwa była tam możliwa i wszyscy, włącznie z ojcem który miał jego udzielić, byli tego świadomi. Użyty został cały spryt, kunszt i wiedza Jakuba i jego matki,  aby osiągnąć upragniony rezultat, ale i Izaak, zdając sobie sprawę z takiej ewentualności, cały czas poddawał Jakuba próbom: badał go zadawanymi pytaniami, dotykał, wąchał, smakował przyrządzoną mu potrawę i w końcu dał mu błogosławieństwo, które w swej formule, trzeba to przyznać, nie zawierało imienia Ezawa, ale dotyczyło tego kto fizycznie to błogosławieństwo otrzymywał. Jakub zwyciężył tę rywalizację i zarówno Izaak - jego ojciec - jak i jego starszy brat Ezaw nie byli w stanie tego zmienić, gdyż tego aktu nie można już było w żaden sposób odwołać. Ezaw mógł się jedynie zemścić i rzeczywiście chciał to uczynić, dlatego Jakub musiał w pośpiechu opuścić dom i uciekać.


To samo zmaganie powróci jeszcze w innej formie, w dolinie Jabboku, po latach, gdy Jakub z rodziną i całym dobytkiem będzie wracał do domu, do Ziemi Obiecanej. Aż do białego rana walczył będzie z aniołem Pana i  go zwycięży, czego znakiem będzie błogosławieństwo, na które nie tyle Jakub sobie zasłużył, ile je sobie wywalczył.


Czy płynie stąd nauka , że o błogosławieństwo  trzeba tak zabiegać jak robił to Jakub? Trzeba o nie walczyć, mając świadomość, że nie jest się jego godnym? Pomimo wszystko nie należy z niego rezygnować? Czy tak może wyglądać droga do świętości? W każdym razie, nie jest z pewnością bez znaczenia fakt, że wcześniej, Ezaw lekkomyślnie oddal przywilej swojego pierworództwa Jakubowi i to za bezcen, bo za miskę soczewicy,  pewnego dnia, kiedy powrócił głodny z polowania. A jemu się wówczas wydawało, że to drobna sprawa.


Może lekceważenie naszego chrześcijaństwa i lekkomyślność z jaką to czynimy już jest stratą z której jeszcze nie zdajemy sobie sprawy, ale którą kiedyś z całą ostrością dostrzeżemy?

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.54

Liczba głosów:

28

 

 

Komentarze użytkowników (9)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

Effa 09:43:11 | 2013-07-14
W swojej książce pt. Nie bój sie biblii" Anselm Grun wyjaśnia i interpretuje w ajki sposób można czytać biblię...... Świetnie ( wg mnie) przedstawia również "skandal" z Jakubem i sposób, w który możemy odnieść to do naszego życia...... Dlatego polecam...

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

jazmig 14:57:34 | 2013-07-12
@Barbara
jazmig, można ten fragment przyjąć jako walkę człowieka ze swoimi grzechami. Jakub wraca i ta walka z Bogiem lub Aniołem jest taką jakby spowiedzią. Rozprawia się z Bogiem ze swojej przeszłości. Odcina się od swoich grzechów wcześniej popełnionych żeby móc iść dalej z Bożym błogosławieństwem. Dlatego jest też zmiana imienia. Bóg zmienia imię kiedy ktoś rzeczywiście zawierzy Bogu (Abram- Abraham, Szaweł- Paweł itd.) Utyka, bo każdy grzech pozostawia ślad w nas

...
Jakub walczy z Bogiem, a nie z grzechami i na dodatek tę walkę wygrywa! Wymusza błogosławieństwo. Być może, że masz rację i taka ma być metafora, ale dla mnie to jest niejasne dlatego, że Bóg zwykle jasno mówi to, co ma do powiedzenia.

Jezus używał przypowieści wobec ludzi, lecz apostołom wyjaśniał ich znaczenie.

Stary Testament ma trochę takich zagadkowych kawałków, jakieś olbrzymy, Melchizedek, który pojawia się i znika, by się już więcej nigdy nie pojawić...

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

jazmig 14:53:44 | 2013-07-12
Dla mnie to jest pokazanie przez Boga, że On pragnie, żebyśmy również o Niego walczyli, zabiegali,

...
Jakub walczył z Bogiem, a nie o Niego.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Barbara 20:13:58 | 2013-07-11
jazmig, można ten fragment przyjąć jako walkę człowieka ze swoimi grzechami. Jakub wraca i ta walka z Bogiem lub Aniołem jest taką jakby spowiedzią. Rozprawia się z Bogiem ze swojej przeszłości. Odcina się od swoich grzechów wcześniej popełnionych żeby móc iść dalej z Bożym błogosławieństwem. Dlatego jest też zmiana imienia. Bóg zmienia imię kiedy ktoś rzeczywiście zawierzy Bogu (Abram- Abraham, Szaweł- Paweł itd.) Utyka, bo każdy grzech pozostawia ślad w nas

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

jazmig 17:26:30 | 2013-07-11
Dla mnie jest to jeden z tych dziwnych i tajemniczych fragmentów Pisma Świętego, którego kompletnie nie rozumiem.

Powiedzmy sobie jasno: Jakub nie mógł wygrać ani z Bogiem, ani z Jego aniołem. Realne zmaganie trwałoby ułamek sekundy, o ile Bóg lub Jego anioł w ogóle wdaliby się z nim w jakąś walkę.

Dlaczego zatem w Piśmie Świętym jest coś takiego?

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Marcin 13:24:27 | 2013-07-11
Nie zapomnijmy jeszcze o konsekwencjach tego podstępu dla Izaaka, w relacji z Ezawem. Bał sie później przez całe życie i uciekał przed bratem.
Ważny jest chyba moment jego kapitulacji, gdy przestał juz uciekac i zmieżył się ze strachem stając przed swym bratem. Wypływa z tego wiele mądrości i nauki.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

T7HRR 11:23:51 | 2013-07-11
Tylko czy nie należy pamietać kiedy czytamy Stary Testament - że tam decydujące było Prawo, a w Nowym Testamecie ważniejsza jest miłość... nie straj sie o pierwsze miejsce przy stole, a lista 8 błogosławieństw nie mówi nic o błogosławionych pierworodnych.

Jakub walczył o najcenniejsze co znał" błogoslawieństwo od Boga - bo nie znał jeszcze Boga, który jest Miłością?

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Mam 11:06:28 | 2013-07-11
To wspaniałe opowiadanie,a własciwie napomnienie-------sama prawda!!!!!!

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

krzysztofbaranowski 10:58:50 | 2013-07-11
"Walczyć o błogosławieństwo", tak to idea życia.

Oceń odpowiedz

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook