Najprostszy przepis na dobre wychowanie!

Różaniec
(fot. shutterstock.com)

Akceptuj - to pierwsza i podstawowa zasada dobrego wychowania dziecka; jeśli nie będziemy akceptować dziecka takim, jakie jest, świetnie to wyczuje i wszystkie nasze wysiłki wychowawcze spełzną na niczym.

 
Buduj relację - pamiętajmy, że dziecko nie jest materią, którą należy poddać obróbce, ale taką samą osobą jak my, tylko trochę mniejszą; jeśli będziemy wobec niego szczerzy i prawdziwi, jeśli będziemy się dzielić z dzieckiem swoim życiem, staniemy się bardziej wiarygodni.
 
Chwal - niektórzy rodzice boją się chwalić swoje dziecko z obawy, że je rozpieszczą; oczywiście nie należy chwalić dziecka zawsze i za wszystko, ale trzeba to robić w sposób mądry, mobilizujący je do jeszcze większej pracy nad sobą.
 
Dowartościowuj - mówmy dziecku często, że jest dobre i że ma wielką wartość - nie ze względu na to, co robi, ale dlatego, że istnieje; pochwały służą dowartościowywaniu dziecka. Nigdy jednak nie chwalmy, porównując je z innymi, zwłaszcza z rodzeństwem.
 
Ewangelizuj - ewangelizacja niekoniecznie oznacza mówienie o Bogu, znacznie ważniejsze jest, aby dziecko dzięki nam doświadczało obecności Boga w każdym wydarzeniu swojego życia.
 
Formuj wewnętrznie - dobry rodzic nie podaje dziecku "na talerzu" gotowych reguł życiowych, lecz stara się na różnych płaszczyznach formować jego osobowość tak, żeby było ono zdolne samo siebie wychowywać.
 
Graj uczciwie - czasem w trudnych sytuacjach wychowawczych brakuje rodzicom cierpliwości i w imię "wyższych racji" wykorzystują swoją fizyczną czy intelektualną przewagę nad dzieckiem; nie jest to uczciwe wyjście z sytuacji i prędzej czy później odbije się negatywnie na naszych relacjach z pociechami.
 
Hamuj emocje - jeśli chcemy, żeby dziecko było grzeczne i uprzejme w stosunku do nas i innych osób, nie unośmy się gniewem i nie dawajmy upustu swoim emocjom w jego towarzystwie.
 
Identyfikuj się z dzieckiem - gdy chcemy dziecko o coś poprosić, coś mu nakazać lub czegoś mu zakazać, musimy być pewni, że kieruje nami dobro dziecka, a nie jakieś inne względy; dlatego zawsze, a zwłaszcza w sytuacjach drażliwych, zanim podejmie się jakiś krok wychowawczy, warto postawić się w sytuacji dziecka.
 
Jasno formułuj swoje myśli - jeśli czegoś od dziecka oczekujemy, jeśli coś nam się w jego zachowaniu podoba lub nie, musimy to wyrazić w sposób jasny i jednoznaczny; często rodzice chcą, żeby dziecko samo domyśliło się, o co im chodzi, a to zazwyczaj prowadzi do nieporozumień, które mogą mieć bardzo poważne konsekwencje wychowawcze.
 
KOCHAJ - św. Augustyn powiedział: "Kochaj i rób, co chcesz"; wystarczy, że rodzice naprawdę kochają swoje dziecko, a będą dobrze wiedzieli, czego potrzeba, żeby je właściwie wychować; słowo KOCHAJ zawsze wymawiajmy w swoim sercu wielkimi literami, bo w nim zawarte są wszystkie inne słowa alfabetu dobrego wychowania dzieci.
 
Licz się ze zdaniem dziecka - rodzice też są ludźmi i też mogą się mylić, dlatego zawsze warto posłuchać, co dziecko ma do powiedzenia w sprawie swojego zachowania; pamiętajmy, że jeśli rodzice będą się liczyć ze zdaniem dziecka, wtedy i dziecko będzie się liczyć ze zdaniem rodziców, a nie odwrotnie.
 
Módl się - modlitwa jest początkiem wszelkiego czynu, również wychowania dzieci; nie zabierajmy się do wychowywania dzieci tylko własnymi siłami, bo jesteśmy słabi i grzeszni; to Pan Bóg wie najlepiej, jak powinniśmy wychowywać nasze dzieci i ma receptę na wszystkie związane z tym problemy. Trzeba codziennie się modlić o mądrość, roztropność i inne dary Ducha Świętego potrzebne do tego, by być dobrymi rodzicami.
 
Nagradzaj dyskretnie - są rodzice, którzy dobre zachowanie dziecka nagradzają obfitością prezentów; w ten sposób można wychowywać… psa; dziecko potrzebuje nagrody innego rodzaju - uśmiechu, zadowolenia, przytulenia czy innego dyskretnego gestu, który powie mu: "Tak warto postępować".
 
Opiekuj się - dom rodzinny, jeśli ma być kuźnią charakterów, musi być najpierw ostoją bezpieczeństwa; jeśli od pierwszych chwil życia dziecka będziemy zaspokajać wszystkie jego rzeczywiste potrzeby, możemy być pewni, że ono pozytywnie odpowie również na nasze wymagania.
 
Pielęgnuj to, co dobre - człowiek jest jak kwiat - rozkwita, gdy się go właściwie pielęgnuje; jeśli widzimy u dziecka dobre zachowanie, piękne cechy charakteru, zwracajmy na nie uwagę, pielęgnujmy je w dziecku i sprawiajmy, żeby ono samo umiało je w sobie pielęgnować; pamiętajmy, że więcej pożytku w wychowaniu przynosi podkreślanie zalet dziecka, niż wytykanie jego błędów.
 
Rozmawiaj - rodzice, którzy wyłącznie wydają polecenia i egzekwują ich wykonanie, nigdy nie odniosą sukcesu wychowawczego. Jeśli będziemy rozmawiać z dzieckiem cierpliwie i na każdy ważny dla niego temat, zauważymy, że z czasem długie rozmowy w sposób naturalny przerodzą się w krótkie słowa i gesty wzajemnej miłości.
 
Szanuj - jeśli chcemy, żeby dziecko miało szacunek dla nas i innych osób, musimy je szanować; człowiekowi należy się szacunek niezależnie od jego wieku i wiedzy, jaką posiada; dobrze będzie, jeśli dziecko to zrozumie na przykładzie relacji w swojej rodzinie.
 
Traktuj poważnie - nikt nie wychowa dobrze swojego dziecka, jeśli będzie je uważał za "głupiutkie stworzonko", którym trzeba sterować jak marionetką w teatrze. Nawet jeśli potrzeby czy problemy dziecka wydają nam się głupie i dziecinne, nie wolno ich bagatelizować; musimy pamiętać o różnicy wieku i doświadczeń, jakie dzielą nas od naszych pociech.
 
Ucz - nawet najlepsza szkoła nie wychowa dziecka i wiele go nie nauczy, jeśli również dom rodzinny nie będzie szkołą; uczyć dziecko i uczyć się razem z dzieckiem powinniśmy nie tylko wtedy, gdy jeszcze nie chodzi do szkoły, ale przez całe życie.
 
Wymagaj - pochwały, akceptacja, dowartościowywanie nie stoją w sprzeczności ze stawianiem wymagań; miłość musi być wymagająca; jeśli jednak czegoś od dziecka wymagamy, musimy również egzekwować to aż do skutku.
 
Zgadzaj się ze współmałżonkiem - to kluczowa zasada dobrego wychowania dziecka; bo kogo dziecko ma posłuchać, jeśli jeden rodzic mówi co innego niż drugi?
 
Na podstawie własnego doświadczenia opracowała MAMA.
 
 

 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.72

Liczba głosów:

58

 

 

Komentarze użytkowników (32)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

patrysiakk 04:56:45 | 2017-12-11
Ja uważam, że wychowanie dziecka nie należy do najprostszych rzeczy, ale bardzo pomaga mi w tym przedszkole, do którego chodzi moja córka - Przedszkole Wesołe Słoneczka w Katowicach.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

arete44 06:27:36 | 2017-11-04
Generalnie wszystko się zgadza - chodzi jednak o wykonanie. Ponadto należy pamiętać o wychowaniu cnót kardynalnych i pokrewnych. To była podstawa wychowania katolickiego, o której się dzisiaj zapomina. 

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

ewelinabialys 21:28:51 | 2016-09-26
Nawiązując do tytułu artykułu...nie wiem jaki jest najprostszy sposób na dobre wychowanie. Wiem natomiast, że te skuteczne sposoby wymagają czasu i wysiłku. Z mężem dużo uwagi poświęcamy naszym córkom, staramy się wychować je w oparciu na prawdziwych fundamentach naszej wiary. Dużą, nieocenioną pomoc, otrzymaliśmy od Akademii Królowej Jadwigi, do której uczęszczają nasze córki. Niezależnie czy jesteście z Poznania czy z daleka polecam Waszej uwadze to miejsce. Zajęcia są w weekendy raz w miesiącu. Drugiego, tak wartościowego miejsca nowoczesnej edukacji, z mężem nie znamy - dla nas okazało się idealnym miejscem na zajęcia dodatkowe dla naszych dorastających córek. Jeśli macie dobre doświadczenia, pomysły na rozwój dzieci proszę też się podzielcie.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~mamapiątki 17:23:51 | 2015-05-04
Mam pytanie do mamy, która piszę ten artykól : ile lat mają twoje dzieci, że stwierdzasz iż opisane przez Ciebie metody są skuteczne, a zwaszcze wszystkie wymienione? Haslo na początku jest akurat jak najbardziej nieprawdziwe. W wychowaniu wystarczy dziecko kochać i okazywać mu to, rozmawiać z dzieckiem, wymagać od dziecka by mialo i wykonywalo swoje obowiązki.    

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~gość 13:17:14 | 2015-05-04
zestaw pobożnych życzeń

Oceń 1 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~karolina 22:32:32 | 2015-04-07
Podstawa to, zeby rodzice rozmawiali z dziecmi. Gdy pojawia sie zagrozenie, dzieci czesto zamykaja sie w sobie. Powinnismy obserowwac dziecko czy wszystko jest ok. Slyszeliscie kampanie Gadki? co mysliscie? czy to dobry sposob aby uczyc dziecko krzyku?karolina

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Marcin Raszka 10:59:59 | 2014-07-28
Krótka i na temat. Brakuje mi tylko dwóch ważnych zasad: bądź konsekwntnym i wyznaczaj granice.
http://wychowajdzieci.pl

Oceń 3 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Ania 13:14:54 | 2014-05-30
My też często urządzamy sobie wspólne weekendy - chodzimy do Teatru Małego Widza w Warszawie. Nie istnieje dla nas coś takiego jak "przepis na wychowanie". Kierujemy się intuicją, a skoro Bóg obdarzył nas dzieckiem, to ufa, że dobrze je wychowamy.

Oceń 3 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~olka 17:19:32 | 2014-05-07
Po pierwsze: błogosław a nigdy nie mów: jesteś do niczego itp. Bóg dał rodzicom władzę nad dzieckiem, co mu powiesz, to się stanie.

Oceń 2 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~tata 08:07:45 | 2014-05-05
TATA na to: hebluj synku, hebluj tatuś siekierką poprawi, kto zrozumiał to pochwali........

Oceń 3 odpowiedz

Pokaż więcej komentarzy

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook