Moje życie jest pozbawione sensu

(fot. Carmen Jost / flickr.com)

Może należysz do osób, które straciły wszystko, co było dla nich ważne: miłość, pracę, zdrowie, tak że zadajesz sobie pytanie, czy i jak bez "tego wszystkiego" możesz nadal żyć. Czy straciłeś wszystko? Może z biegiem czasu poczułeś się zmęczony z powodu nadmiaru klęsk. Może wyzbyłeś się nadziei, że również ty mógłbyś kiedyś poczuć, gdzie należysz i gdzie jest twój dom. Może myślisz, że życie cię opuściło.


Czasami dobrze jest na chwilę po prostu opuścić ręce, dać zmęczeniu miejsce, którego ono potrzebuje, i niczego więcej od siebie i innych nie oczekiwać. Czasami nasza dusza pozostaje w tyle, kiedy nie może już nadążyć. Wtedy nie pozostaje nam nic innego jak poczekać, aż do nas dołączy i znowu zacznie nas wypełniać. To oczekiwanie jest dopuszczalne. A nawet jest ono konieczne, bowiem świat wewnętrzny rządzi się prawami, które często są zupełnie inne niż prawa zewnętrznego, na sukces nastawionego świata.


Ale może powiesz, że twoje życie było zawsze pozbawione sensu. Zawsze? Nigdy jeszcze nie czułeś sensu? Wszystko, co przeżywałeś, odczuwałeś jako pozbawione sensu? Nie znasz żadnych przyjaciół, nie pamiętasz żadnego dobrego okresu? To byłoby przygnębiające.


Ten, kto mówi, że nigdy jeszcze nie doświadczył sensu, powinien zadać sobie pytanie, czy rzeczywiście myśli to, co mówi, i czy prawdą jest to, co myśli.


Ludzie, których życie było trudne, mają skłonność do uogólniania swych mrocznych doświadczeń - z uporu, z ukrytej lub jawnej złości, także z nienawiści do wszystkiego, co żyje. Nierzadko jednak pod tą negatywną postawą wobec życia kryją się ostatnie iskierki pełnej zwątpienia miłości do niego.


Ten, kto mówi, że nigdy jeszcze nie doświadczył sensu, musi też zadać sobie pytanie, czy chce tego, co robi, a mianowicie nieustannego trwania w uporze, w złości, w nienawiści, i zgody na to, aby obumarła ostatnia, ukryta pod nimi, iskierka miłości. Stale jeszcze słyszę w sobie słowa mojego nauczyciela Frankla: "Można odrzucić również sens...".


Są jednak również ludzie, którzy "wszystko" utracili, ale nauczyli się panować nad swoim bólem i dzięki temu osiągnęli głębokie doświadczenie sensu.


Nie, ludzie ci nie kochają tego, co w ich życiu trudne; kochają życie. Kochają życie wbrew temu, co w nim trudne, i niewątpliwie potrzebowali wiele czasu, zanim udało im się wypracować w sobie tę postawę. Jak się tego nauczyli?


Otóż zrozumieli oni, że decydujące znaczenie ma to, na co się patrzy: czy na to, czym się (już) wie jest, czego się (już) nie ma, czego się (już) nie może, czy też na to, jakie możliwości stale jeszcze albo właśnie teraz przed nami stoją.


Nasze życie jest określane przez to, co czynimy w nim rzeczą główną. Jeśli czynimy nią cierpienie i związane z nim ograniczenia, udręki czy straty, to nasze myśli, uczucia i działania, wszystkie nasze relacje wobec życia są determinowane przez ten jeden temat. Wtedy również większość atrakcyjnych możliwości, jakie pomimo wszystko mogą się przed nami pojawiać, ukryta jest w cieniu cierpienia i pozostaje nieosiągalnie daleka.


Jeśli natomiast główną rzeczą jest dla nas samo życie, będziemy tu i teraz z konkretnych życiowych sytuacji czerpać tyle wartości, ile da się z nich uzyskać. Tego, co trudne, nie będziemy wprawdzie mogli nie dostrzegać, będzie ono jednak stopniowo tracić swój tragiczny wymiar.


Czy życie jest udane, czy nie, czy nad cierpieniem można panować, czy nie - wszystko to zależy od tego, czy chcemy istnieć, żyć, wydobywać ze swego życia to, co w nim najlepsze, czy też nie. Decyzji, czy chcemy patrzeć na jedno, czy na drugie, nikt za nas na szczęście nie podejmie. Na tej wolności polega bowiem nasza godność.

 

Więcej w książce: Co jest ważne- Uwe Böschemeyer

 

 

***

 

 

 

Co jest ważne - Uwe Böschemeyer

 

Wędrówka ma pewien cel. Cel ten trzeba znać, jeśli chce się do niego dotrzeć. Ten, kto celu nie zna albo traci go z oczu, może znaleźć się w kłopocie. W pewnych wędrówkach natrafiamy na przeszkody i opory. Stanowią one dla nas wyzwanie do ich usunięcia lub obejścia, aby móc drogę kontynuować. W żadnym razie jednak poranie się z tymi przeszkodami nie powinno sprawiać, że utracimy z oczu nasz cel.


Nie inaczej ma się rzecz z naszym życiem, które jest również wędrówką. Celami życia nazywam wartości. Wartości stanowią podstawę sensu. Nic zaś nie jest ważniejsze niż doświadczanie sensu. Dlatego poszukiwanie sensu jest tym, co w człowieku najbardziej ludzkie.

 

 

 

 

 

 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.63

Liczba głosów:

27

 

 

Komentarze użytkowników (5)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

Milosc 00:04:38 | 2015-01-26
Bardzo prawdziwe ujęcie tematu. Dziękuję. :)
Wymiar ludzki przeplata się z wymiarem duchowym. Dzięki temu mamy możliwość rozpoznawania własnych blokad, po to, by kiedy już zostaną uświadomione, przetransformować je i zobaczyć sens procesu zwanego Życiem. Zaufajmy mu. Wszystko, co dzieje się w naszym życiu i co w danej chwili wydaje się być niesprzyjające w ujęciu materialnym, ma swoje odniesienie w wymiarze duchowym. To, co nas na pozór ogranicza, to widzenie zaledwie małej części nieskończonego boskiego spektrum.
Wszechświat zawsze działa na naszą korzyść, a Bóg zawsze mówi nam TAK. Wystarczy to usłyszeć.

Oceń 4 1 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Ania 23:24:24 | 2015-01-25
Bóg nie opuszcza ludzi w cierpieniu - świadectwo ludzi z Krakowa:
http://www.fronda.pl/a/o-bogu-ktory-nie-opuszcza-ludzi-w-cierpieniu,44924.html

Oceń 4 2 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Nie Bój Się Robaczku 19:26:56 | 2014-08-22
Boże dziękuję ci za WSZYSTKIE chwile w moim życiu Uwielbiam Cię gdy płacze Uwielbiam gdy sypie mi się na głowę wszystko naraz uwielbiam bo Godzien jesteś Panie mój Amen Ty wiesz co dla mnie dobre wbrew zdrowemu rozsądkowi gdy nie mam siły już wsać i nic nie rozumiem UWIELBIAM <3

Oceń 6 1 odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~zranienie życia 22:18:07 | 2014-08-20
http://www.karmel.pl/lektorium/rozmowy/baza.php?id=23

Oceń 4 1 Pokaż odpowiedzi odpowiedz

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook