Ile warte jest ludzkie życie?

Don Bosco

Od stycznia jesteśmy świadkami wielkiego serialu telewizyjnego - swoistej telenoweli o rodzicach małej, sześciomiesięcznej Madzi z Sosnowca i samej dziewczynce. Dziewczynka zaginęła, była szukana, zaangażowały się w te poszukiwania liczne osoby, grupy wolontariackie, także profesjonaliści - policja, prywatny detektyw. Kiedy napięcie sięgało zenitu, matka przyznała się do nieumyślnej śmierci dziecka i ukrycia zwłok.

 

Po dniach nadziei przyszedł szok, a po nim rozpacz, ból, autentyczna żałobna wielu ludzi. Pielgrzymki do miejsca ukrycia zwłok dziewczynki miały wzruszający charakter. Pogrzeb dziecka nie zakończył serialu telewizyjnego, ale to w tej chwili jest mniej ważne. Dzięki narracji medialnej mała Madzia została w jakimś sensie zaakceptowana przez nas wszystkich. Stała się dzieckiem wielu polskich rodzin. Stąd autentyczny ból, żałoba, smutek…

 

Niewielu z nas już zapewne pamięta, że dokładnie w tym samym czasie, co tragedia sosnowiecka, rozegrała się inna. W pobliskich Katowicach matka urodziła samodzielnie, we własnym domu dziecko. Poród odbył się bez pomocy drugiej osoby. Kobieta zostawiła dziecko w kuchni na stole, a sama poszła się wykąpać. Kiedy wróciła, niemowlę nie żyło. Matka spaliła je w piecu.

 

O tej tragedii poinformowano bardzo lapidarnie. Była to uboczna informacja - jednego, może dwóch dni. Zapadła cisza. Dziecko nie zyskało społecznej aprobaty, nikt nie poszedł na żaden symboliczny grób, nikt nie organizował ceremonii żałobnych.

 

Dwie tragedie. Dwie śmierci. Dwie bardzo bolesne sytuacje. W jednej dziecko zostaje zaakceptowane społecznie. W drugiej nie. W jednej jest dzieckiem, które ma swoją twarz, imię i zyskuje prawo obywatelstwa w naszym społeczeństwie. W drugiej - to wszystko zostaje mu odmówione.

 

Zauważmy, że mamy tutaj do czynienia z klasyczną sytuacją, gdy o statusie człowieczeństwa decyduje fakt akceptacji społecznej. Ten, kto zyska taką akceptację jest osobą ludzką, podmiotem praw, naszym bliźnim darzonym uczuciem. Ten, komu odmówiono takiej akceptacji, pozostaje przedmiotem, który może zostać pozbawiony życia, beznamiętnie, bez żadnej właściwie oceny. A wszystko to dzieje się pod wpływem narracji medialnej.

 

Przywołuję te zdarzenia, by w tym kontekście przypomnieć informację sprzed kilku tygodni z Wielkiej Brytanii. Otóż w renomowanym piśmie lekarskim "The Journal of Medical Ethics" ukazał się artykuł: Aborcja poporodowa.

 

Dlaczego dziecko powinno żyć? Dwóch włoskich filozofów postuluje w nim wprost, że jeśli u dziecka nie wykryto upośledzenia psychofizycznego w okresie prenatalnym, a dopiero po urodzeniu, powinien to być wystarczający powód do zabójstwa takiego dziecka, co leży zarówno w jego interesie, jak i zwiększa dobrostan rodziców, a także odciąża budżet państwa i całe społeczeństwo.

 

Autorzy tej tezy to uczniowie prof. Juliana Savulescu, brytyjskiego bioetyka o rumuńskich korzeniach. Ten z kolei jest uczniem i spadkobiercą myśli, najbardziej dziś bodaj znanego ze swoich poglądów przeciwko gatunkowi ludzkiemu, bioetyka australijskiego o żydowskich korzeniach - Petera Singera.

 

Postulat "aborcji poporodowej", czyli mówiąc uczciwie, zabójstwa dziecka po narodzeniu, Singer postuluje od lat. Niemowlę, podobnie jak płód ludzki, jest dla niego istotą jeszcze pozbawioną świadomości i w swojej wartości przegrywa z wieloma gatunkami zwierzęcymi. Rodzice, którzy uznaliby do trzydziestego dnia po urodzeniu, że dziecko nie spełnia ich oczekiwań, powinni - jak twierdzi Peter Singer - mieć prawo je zabić. Dlaczego do trzydziestego dnia? Przyznaje, że to cezura arbitralna, ale można zakładać, że gdzieś około tego czasu dziecko może zaczynać rozpoznawać siebie w lustrze, a zatem nabywać przejawów świadomości.

 

Poglądy Singera bywają określane jako kontraspeciezism (od contra - przeciw i species - gatunek, tutaj gatunek ludzki). To coś więcej niż antyhumanizm, rasizm czy ksenofobia. Mimo tego, sam Singer jest bardzo szanowaną postacią, nobilitowaną w wielu ośrodkach naukowych. Jego uczniowie i zwolennicy zasiadają na renomowanych katedrach etyki medycznej i bioetyki. Także w Polsce zwolennicy jego poglądów wykładają etykę dla studentów medycyny w Warszawie czy Krakowie.

 

Włoscy "wnukowie intelektualni" Singera są może bardziej precyzyjni od mistrza. Może nie aż tak bardzo arbitralni, ale jakby bardziej cyniczni. Ich poglądy można przełożyć na następującą tezę: jeśli komuś udało się przejść przez sito diagnostyki prenatalnej, która powinna skierować upośledzone dziecko do aborcji, to teraz nie powinien dostać drugiej szansy. Błąd niedopatrzenia trzeba zlikwidować. Człowiek o słabej jakości życia nie ma prawa żyć.

 

Ale idąc tym tropem, autorzy artykułu podtrzymują tezy Singera - dziecko, które zostanie uznane za niespełniające oczekiwań rodziców pod jakimkolwiek innym względem też powinno podlegać "aborcji poporodowej".

 

Zauważmy, że decydujące jest tutaj arbitralne uznanie prawa do życia. Ktoś, kogo łaskawie zaakceptujemy ma to prawo, jeśli uznaliśmy go za bezwartościowego - takiego prawa nie ma.

 

Komentując brytyjską publikację, dr Albert Mohler Jr, amerykański baptysta stwierdził: "Kultura, która jest coraz bardziej oswojona ze śmiercią w łonie matki wkrótce będzie rozważać zabijanie w kołysce. Już sam fakt, że artykuł został opublikowany w piśmie akademickim prowadzącym branżowe recenzje, wskazuje, z jakim zagrożeniem mamy do czynienia".

 

Niestety elementem tej kultury jest także działanie naszych rodzimych mediów, które potrafią tak sugestywnie wartościować życie ludzkie, że jedno z nich staje się tematem narodowej żałoby, inne - potraktowane zostaje jako banał, zutylizowany w piecu.

 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.87

Liczba głosów:

30

 

 

Komentarze użytkowników (7)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

~prawda 15:30:16 | 2012-04-22
Jestem przeciwnikiem pozbawiania kogoś życia, ale dla przypomnienia dodam, ze inkwizycja mordowała dorosłych ludzi. Coś dodać? 

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

jazmig 20:19:45 | 2012-04-21
Postawmy kropkę nad i - Singer i ludzie jemu podobni mają mentalność i etykę nazistów.

Naziści mordowali Żydów, ponieważ uznali ich za rasę ułomną, a nawet szkodliwą dla zdrowej, niemieckiej społeczności. Mieli zatem, wedle etyki Singera, prawo wymordować te bezwartościowe istoty, czyli podludzie.

Idąc tropem tych poglądów, należy zrehabilitować Eichmanna, Demianiuka i im podobnych, ponieważ oni wykonywali naprawdę dobrą i słuszną pracę.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Ala 21:54:52 | 2012-04-20
Przerażające...
Eugenika naszych czasów

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Joanna Maria 18:51:25 | 2012-04-20
Szokujący jest dla mnie ogląd osób, które niejako "zawodowo" zajmują się etyką i jej nauczaniem, a raczej zatruwaniem morderczymi ideami - innych... Wielu, młodych ludzi na uczelniach jest poddawanych tego typu manipulacjach w świetle renomowanych uczelni... Tym bardziej, gdy dotyczy to przyszłych lekarzy, psychologów, itp. - czyli tych, którzy z założenia mają się kierować najwyższymi standardami etycznymi, gdyż mają opowiadać się za obroną słabszych, chorych, czy mniej poradnych życiowo osób. Ten paradoks zła bardzo kłuje w oczy i doskwiera sercu, w którym rodzi się krzyk sprzeciwu!

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~to jakaś paranoja... 17:57:23 | 2012-04-20
Ale idąc tym tropem, autorzy artykułu podtrzymują tezy Singera - dziecko, które zostanie uznane za niespełniające oczekiwań rodziców pod jakimkolwiek innym względem też powinno podlegać "aborcji poporodowej".
 
Zauważmy, że decydujące jest tutaj arbitralne uznanie prawa do życia. Ktoś, kogo łaskawie zaakceptujemy ma to prawo, jeśli uznaliśmy go za bezwartościowego - takiego prawa nie ma.

 Singer - bezwartościowy. Tworzy paranoiczne tezy.

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Krystyna Wawrzeńczyk 11:59:21 | 2012-04-20
A ja tam nie przerażam się ile warte jest moje życie w oczach tego świata...

PRZEDE  WSZYSTKIM  WAŻNE  JEST  DLA  MNIE  JAKIE  MYŚLI  NA  MÓJ  TEMAT  MA  PAN  BÓG ;  LICZY SIĘ  DLA  MNIE, ŻE  W  BOŻYCH  OCZACH JESTEM  CENNA !

W  kontekście tej prawdy, wszystko inne jest do zniesienia :)

Oceń odpowiedz

Zgłoś do moderacji

~Agwell 11:17:39 | 2012-04-20
Wizja tego świata jest przerazająca. Coraz cząściej jest mi wstyd za ludzkość. A najgorsza jest bezsilność.

Oceń odpowiedz

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?