Jesteśmy dziedzicami

Sygnały troski

Dziedziczenie kojarzy się zwykle ze spadkiem (przeważnie z otrzymaniem po kimś majątku) albo w wymiarze bardziej współczesnym z genetyką. Ale to także coś więcej. Pojęcie dziedzictwa, a co zatem idzie i dziedziczenia, jest pojęciem szerokim, zarówno w sensie kulturowym (duchowo-materialnym), jak i biologicznym.

 

Pozostawmy kwestie dziedziczności biologicznej genetykom, a kwestie majątkowe prawnikom, skupiając się na dziedzictwie kulturowym, a konkretnie na tym, co dziedziczymy po naszych przodkach w formie tradycji pokoleniowej.

 

Z punktu widzenia cywilizacyjnego dziedzictwo kulturowe jest podstawą rozwoju ludzkości i jej istnienia. Można nawet śmiało stwierdzić, że nasza świadomość jest w znacznym stopniu wypadkową tego, co dziedziczymy po rodzicach i naszych antenatach (i to zarówno w sensie biologicznym, jak i duchowym).

 

Przodkowie przekazują nam - oprócz kodu genetycznego - także swój system wartości, rodzinną tradycję, wspomnienia i doświadczenia, które stają się podstawą naszego wychowania i osobowości, dlatego dziedzictwo duchowe i kulturowe, ze względu na swój specyficzny charakter, spełnia szczególną funkcję wychowawczą, zarówno w kontekście indywidualnym, jak i zbiorowym. To bardzo specyficzny obszar pokoleniowej spuścizny, której efektów doświadczamy na każdym kroku i w każdej formie. Powyższe dziedzictwo stanowi także o odrębności narodów; o ich historii, dorobku i spuściźnie materialnej, specyfice obyczajów, a w wymiarze doraźnym o atrakcyjności turystycznej krajów i ich znaczeniu politycznym.

 

Dziedzictwo kulturowe kształtuje świadomość społeczną, a także tożsamość narodową oraz wyznaniową-religijną - w tradycji polskiej, tożsamość narodowa nierozerwalnie łączy się z tradycją chrześcijańską i chrześcijańskim system wartości. Patriotyzm i narodowe motto: "Bóg, Honor, Ojczyzna" to również nic innego, jak nasz spadek, odziedziczony po naszych poprzednikach (przelewających własną krew za obronę tych wartości). Kraj, naród bez dziedzictwa duchowego i kulturowego nie jest narodem, a "zbiorowiskiem egzystujących jednostek", a człowiek, jako istota, staje się pustą wewnętrznie powłoką (bez wspomnień i uczuć), pozbawioną własnej, indywidualnej "duszy" - staje się podobny zwierzęciu. Dziejowe dziedzictwo pokoleń to coś, co nosimy w sercu i w genach, to system wartości etycznych i moralnych, z których czerpiemy i do których się odwołujemy.

 

Jednak to dziedzictwo tradycji, w odróżnieniu od dóbr doczesnych, nie przemija i nie "zmienia się w proch" wraz z odejściem człowieka. Dziedzictwo kulturowe i duchowe to także rodzaj oręża, które broni narodów (i każdego z nas z osobna), przed wynarodowieniem, zniewoleniem i upodleniem. Całościowo pojęte dziedzictwo jest największym skarbem każdego narodu, a w skali jednostki tworzy fundament, na którym budujemy nasze życie osobiste (i życie naszych rodzin). Dlatego też winniśmy dozgonną wdzięczność i szacunek naszym przodkom za ten dziedziczny skarb tradycji i wartości i każdy z nas, w sposób szczególny, musi dbać o to dziedzictwo i pielęgnować je jako spadek i dar najcenniejszy.
 

Wspomóż Nas

Twoja ocena:

Średnia ocen:

4.71

Liczba głosów:

7

 

 

Komentarze użytkowników (1)

Sortuj według najnowszych

Zgłoś do moderacji

~katolik 08:03:31 | 2011-12-05
Wielka szkoda, że nie ma już ludzi pamiętających Kościół katolicki, dlatego po owocach widać, że przekazywane wartości są bez wartości.
Prawda o świecie nie jest łatwa do przyjęcia, bo nasza duma ludzka nie pozwala nam przyznać się nawet przed samym sobą do tego, że być może całe życie żyliśmy w błędzie.
Mnie się udało wyjść z błędu, dlatego polecam prawdę objawiona przez Boga i ostrzegam przed piekłem.
http://tradycja-2007.blog.onet.pl/

Oceń odpowiedz

Facebook @portalDEONTwitter @deon_plYouTube @portalDEONplInstagram @deon_plKontakt

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?