Imieniny

Aurelian

Aurelian imieniny obchodzi: 4 lipca oraz 25 września

Imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie cognomen od gentilicium Aurelius (z rodu Aurelia) lub od nazwy szczepu galijskiego Aureliani ze stolicą Cenabum. Łacińskie Aurelius mogło być używane jako praenomen i jako gentilicium. Obok męskiego Aurelianus było też w użyciu żeńskie Aureliana. Z historii Rzymu znany jest cesarz Lucius Domitius Aurelianus (-275 r.), który pierwszy zaczął nosić diadem cesarski. Zamordowany został przez swego wyzwoleńca Mnesteusa w pobliżu Bizancjum.

Odpowiedniki obcojęz.: łac. Aurelianus, ang., niem. Aurelian, fr. Aurelien, ros. Awrelian.

Repertoria hagiograficzne, odróżniając Aureliuszy (Aurelius) od Aurelianów (Aurelianus), wymieniają pięciu świętych, noszących to ostatnie imię. Trzech z nich nie wyłania się z pomroki dziejów w sposób dostatecznie wyraźny. Przedstawiamy tu krótko pozostałych:

Aurelian, biskup Arles. Wybrano go na życzenie króla Childeberta w r. 546. W tym samym roku papież Wigiliusz posłał mu paliusz i mianował swym wikariuszem w Galii. W dwa lata później Aurelian założył opactwo Św. Piotra oraz klasztor żeński pod wezwaniem Najśw. Marii. Wigiliusz apelował potem do niego, aby poprzez Childeberta interweniował u króla Ostrogotów Totili na rzecz immunitetu kościołów rzymskich. W tym też czasie (549) biskup uczestniczył w synodzie w Orleanie. Zmarł 16 czerwca 551 r.

Aurelian, arcybiskup Lyonu. Był najpierw archidiakonem w Autun. Otrzymał następnie we władanie opactwo Ainay, w którym odnowił życie zakonne i które wzbogacił relikwiami. Po śmierci biskupa Remigiusza powołano go na stolicę metropolitalną w Lyonie. Jako arcybiskup uczestniczył w kilku współczesnych synodach. Nadal także zajmował się mnichami i w r. 878 tych, którzy uciekali przed Normanami, zaprosił do ufundowanego przez siebie opactwa w Seyssieu. Poparł potem hrabiego Bosona w jego staraniach o koronę Prowansji i przez jakiś czas był jego archikanclerzem oraz wychowawcą jego syna Ludwika. Później jednak opowiedzał się za Karolem Otyłym. Po śmierci ostatniego (888) poparł Ludwika, swego wychowanka. Wziął jeszcze udział w synodzie w Chalon-sur-Saône, na którym nazwany został prymasem całej Galii. Zmarł 4 lipca 895 r.

powrót do bazy imion

 

 

Logowanie

 
Opcja umożliwiająca automatyczne logowanie w serwisie przy kolejnej wizycie. Jest aktywna do momentu wylogowania.
zarejestruj się zapomniałeś hasła?
Zaloguj przez Facebook