Podróże i pielgrzymowanie

Rano bar był zamknięty, więc wypiliśmy brunatny napój z automatu, mylnie zwany kawą. Wyruszyliśmy wcześnie. Musimy znaleźć nocleg w Burgos, a podobno bywa tam pełno. To nasz ostatni pieszy etap w tym roku. Jak to szybko zleciało!

Buty wyschły. Teoretycznie nie powinny przemakać wcale, jednak po takim użytkowaniu nie można mieć pretensji. Początkowo nadal idziemy wzdłuż szosy, jednak po dobrze przespanej nocy, wcale to nie męczy. Potem idziemy lasem, to kocham najbardziej. Dużo wrzosów kwitnących głębokim fioletem.

Deszcz. Batmanki na służbę. Idzie się dobrze. Raczej się nie zatrzymujemy, gdyż wyplątywanie się z tych płacht, zdejmowanie plecaków i cała operacja powrotna nie jest warta świeczki. Wielka tablica obwieszcza granice następnego na Camino regionu Junta de Castylia y Leon.

Lubię glinę, bo na niej się wychowałam. Babcia miała przed wojną cegielnię, którą po wojnie uspółdzielniono i następnie zrujnowano. Pamiętam jeszcze świeże cegły, które wykradaliśmy i lepiliśmy dzbanki, miski, nawet zamki. Oczywiście, było to surowo zabronione.

Na skraju Naverette, obok parkingu, podszedł do nas człowiek ubrany na sportowo, ale zdecydowanie nie pielgrzym, około czterdziestki . Wyjaśnił, iż chciałby poćwiczyć swój angielski i ma nadzieję spotkać native speakera.

Po wczorajszym deszczu zieleń jeszcze bujniejsza. To już lipiec, a ptaki nadal śpiewają. Nie wszystkie rozpoznaję, ale turkawki i strzygły na pewno. Na niebie często widzimy sylwetki drapieżników, niestety, rozsądek nakazał mi zostawić lornetkę w domu. Czasem, gdy ptak obniży lot, próbuję zapamiętać szczegóły, np. wcięty ogon. Kania?

Zmieniła się pogoda, nieco pada. Nie szkodzi, mamy peleryny, tzw. batmanki. W ubiegłym roku na polskim Camino, w Bolesławcu, jacyś chłopcy minąwszy nas, odzianych w nasze peleryny, skomentowali: "trzeba sobie było zrobić zdjęcie z Batmanami."

Niedaleko za Estellą obowiazkowy postój przy wytwórni win Irache i ich słynnym kranem z wodą i darmowym winem. Wyjmujemy swoje metalowe garnuszki. Wysyłam SMSa do Ani: Pijemy z rana zdrowie naszych wnuczek Otrzymuję odpowiedź : Tak się należało.

Tereny rolnicze, duże pola i małe ogródki działkowe. Przyglądam się co tutaj ludzie sadzą w ogródkach. To, czego nie rozpoznałam na początku, okazało się karczochami. Pachnie latem, tylko bardziej intensywnie niż w Polsce.