DEON.pl

 

Postać Jana Chrzciciela pomaga nam zrozumieć prawdę o Bogu, który trudzi się w historii zbawienia, by ludzkie serca zaowocowały postawą wiary. Podobnie jak gleba potrzebuje przygotowania, by wrzucić w nią ziarno, aby wydała plon, tak Bóg przygotowuje ludzi na przyjęcie łaski. Właśnie dlatego chrześcijanin powinien przeżywać swoje życie w postawie czujności, tak by umiał odczytać działanie Boga w historii, w sobie i w innych a także, by umiał się na nie otworzyć w postawie pełnej dyspozycyjności.

 

Oczywiście, że Jezus jest Kimś ważniejszym od Jana Chrzciciela, ale bez działalności i świadectwa życia pokutnego Jana nie byłoby nikogo czuwającego i uważnego na przyjście Pana do swego ludu. W ten oto sposób Jan jest ostatnim prorokiem Starego Testamentu, który wskazał na Jezusa przynoszącego całą Nowość Bożego działania.  Po mnie idzie mocniejszy ode mnie, stwierdza Jan Chrzciciel. I dodaje: Oto Baranek Boży – wskazując na Jezusa.

 

To dlatego dzisiejsza uroczystość jest radością dla całego Kościoła. Zwróćmy też uwagę, że Jan Chrzciciel był prorokiem surowym, wzywającym do nawrócenia: Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc owoce godne nawrócenia; i nie próbujcie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca” (…) Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone (Łk 3, 7-9).

 

Praktyka pokutna przemienia się w radość przeżywania swojego życia w bliskości z Bogiem. Radość nawrócenia zapowiada szczęście spotkania z Jezusem, na Którego wskazywał Jan. Każdy trud chrześcijanina jest sposobem uzyskania prawdziwej radości w Bogu. Radości także pośród największych prób, aż po męczeństwo, czego doświadczył Jan Chrzciciel, a nie tak dawno w naszych czasach, bł. ks. Jerzy Popiełuszko.