"Celibat jest wartością pozytywną i owocną"

nadal nikt na Deonie nie jest w stanie powiedzieć, na czym to przeżywanie i odkrywanie seksualności w celibacie polega konkretnie.

Brat_robot: Też nie odpowiem na to pytanie, bo nie znam satysfakcjonującej odpowiedzi. Jedynie taki trop w myślenia, którym sama podążam: Seksualność istnieje poza związkiem dwóch osób. Ty jesteś mężczyzną, a ja kobietą i nasza seksualność, czyli Twoja męskość i moja kobiecość nie zależą od obecności partnera. Seksualność determinuje nasz sposób bycia niezależnie od bycia włączonym w związek małżeński. Ona może w związku partnerskim znajdować wyraz i to jak sądzę, tu na ziemi ten najpełniejszy ("na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę.").
Natomiast męskość i kobiecość przeżywana w celibacie, bardziej zwraca uwagę na duchowy wymiar seksualności, duchowy wymiar kobiecości i męskości, duchowy wymiar macierzyństwa i ojcostwa (co nie znaczy, że w małżeństwie tego duchowego wymiaru nie ma).

I jeszcze jedna myśl w temacie: W niebie nie będzie małżeństw - o tym zapewniał Jezus. Więc celibat przeżywany przez niektórych ludzi tu na ziemi, może pomóc odkrywać nam głębiej sens seksualności - bo przecież tam w niebie nie przestaniemy być kobietami i mężczyznami (chyba? - nie jestem teologiem).

Bardzo mi odpowiada to co napisałaś., tzn. chciałem napisać dobrze napisałaś. Trafić powinno do osób, które pracują  intensywnie nad równowagą w sobie (starają się, by duch nie zesechł)

Celibat bezwzględnie ma wielką wartość. Może powinien byc przeżywany przez "elity", czyli tych, którzy rzeczywiście ze względu na Królestwo Boże wybierają bezżenność? Wielu wybiera celibat, bo inaczej nie ma szans na święcenia - potem jest ciężko. Jestem za celibatem, ale skłaniam się bardziej ku rozwiązaniom Kościoła prawosławnego.

nadal nikt na Deonie nie jest w stanie powiedzieć, na czym to przeżywanie i odkrywanie seksualności w celibacie polega konkretnie.

Brat_robot: Też nie odpowiem na to pytanie, bo nie znam satysfakcjonującej odpowiedzi. Jedynie taki trop w myślenia, którym sama podążam: Seksualność istnieje poza związkiem dwóch osób. Ty jesteś mężczyzną, a ja kobietą i nasza seksualność, czyli Twoja męskość i moja kobiecość nie zależą od obecności partnera. Seksualność determinuje nasz sposób bycia niezależnie od bycia włączonym w związek małżeński. Ona może w związku partnerskim znajdować wyraz i to jak sądzę, tu na ziemi ten najpełniejszy ("na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę.").
Natomiast męskość i kobiecość przeżywana w celibacie, bardziej zwraca uwagę na duchowy wymiar seksualności, duchowy wymiar kobiecości i męskości, duchowy wymiar macierzyństwa i ojcostwa (co nie znaczy, że w małżeństwie tego duchowego wymiaru nie ma).

I jeszcze jedna myśl w temacie: W niebie nie będzie małżeństw - o tym zapewniał Jezus. Więc celibat przeżywany przez niektórych ludzi tu na ziemi, może pomóc odkrywać nam głębiej sens seksualności - bo przecież tam w niebie nie przestaniemy być kobietami i mężczyznami (chyba? - nie jestem teologiem).

A w małżeństwie kocha tylko ciało?

A tego ksiądz Marek nie napisał.

A w małżeństwie kocha tylko ciało?