"To ważne wydarzenie dla Kościoła w Polsce"

Będzie to duże i ważne wydarzenie dla Kościoła w Polsce i naszego kraju, gdyż od roku 1971, czyli roku utworzenia wspólnego komitetu, obrady będą toczyć się po raz pierwszy w Polsce - powiedział w rozmowie z KAI bp Wojciech Polak, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski.

W dniach 4-6 lutego w Warszawie obradować będzie Wspólny Komitet Rady Konferencji Biskupich Europy (CCEE) i Konferencji Kościołów Europejskich (KEK). Spotkanie odbywać się będzie pod hasłem "Wiara i religijność w zmieniającej się Europie. Nowe ruchy chrześcijańskie w Europie: wyzwania czy możliwości?"

KAI: W dniach 4-6 lutego odbędą się obrady Wspólnego Komitetu Rady Konferencji Biskupich Europy (CCEE) i Konferencji Kościołów Europejskich (KEK). Jednego z najważniejszych gremiów ekumenicznych naszego kontynentu. Obrady przebiegać będą pod hasłem "Wiara i religijność w zmieniającej się Europie. Nowe ruchy chrześcijańskie w Europie: wyzwania czy możliwości?". Jak Ksiądz Biskup skomentowałby temat spotkania?

Bp Wojciech Polak: Będzie to duże i ważne wydarzenie dla Kościoła w Polsce i naszego kraju, gdyż od roku 1971, czyli roku utworzenia wspólnego komitetu, obrady będą toczyć się po raz pierwszy w Polsce. Każdego roku Komitet spotyka się w różnych częściach naszego kontynentu omawiając wspólne inicjatywy. Wspomnijmy o organizowanych przez to gremium wielkich zgromadzeniach ekumenicznych jakie miały miejsce m.in. w austriackim Grazu czy rumuńskim Sybinie. Spotkanie warszawskie jest szczególną szansą, aby zastanowić się wspólnie tym razem nad ruchami ewangelikalnymi i pentakostalnymi. Członkowie Komitetu pragną podjąć pogłębioną refleksję nad ich relacjami do "historycznych" Kościołów i wspólnot chrześcijańskich. Refleksja ma zmierzać również do tego, aby odpowiedzieć sobie na pytanie: w jaki sposób te nowe duchowe doświadczenie religijne reprezentowane przez wspomniane ruchy stanowią wyzwanie duszpasterskie dla "starych" Kościołów chrześcijańskich w Europie.

Czy te nowe ruchy nie są wyrazem pragnienia odnowy chrześcijaństwa?

Nie znam ich dobrze i trudno mi powiedzieć. Widzi się w nich jakieś nowe pragnienie doświadczenia Boga. Dochodzi w nich do bardzo mocnego i osobistego doświadczenie Transcendencji. Nie sądzę jednak, aby za tym kryło się dążenie do odnowy chrześcijaństwa o charakterze globalnym.

Spotkanie to ma zapewne duże znaczenie wobec kryzysu wiary z jakim mamy do czynienia na naszym kontynencie, ataków na chrześcijaństwo, Kościoły?

Tego typu spotkania stanowią zawsze okazję dla dania wspólnego świadectwa wiary w sytuacji, w której się znajdujemy. Ważne byśmy pokazywali naszą wolę współdziałania w duchu Ewangelii, opartego na Prawdzie, na Chrystusie i na wartościach, które wspólnie podzielamy.

Jakie najpilniejsze wspólne zadania stoją teraz przed Kościołami chrześcijańskimi w Europie?

To temat bardzo szeroki, wymagający głębszej analizy. Myślę, że w sytuacji kryzysu człowieka, a ściślej mówiąc istoty człowieczeństwa, czyli podważania sensu bycia człowiekiem, takie wspólne świadectwo oparte na antropologii chrześcijańskiej byłoby nie tylko powrotem do naszych wspólnych korzeni, ale również dawałoby nadzieję na przyszłość. Jeśli bowiem zniszczy się człowieka w jego podstawach, wówczas trudno mówić nie tylko o jego przyszłości, ale i o przyszłości społeczeństwa czy Kościoła. Jest to jeden z ważnych dla nas obszarów debaty. Drugą dziedziną jest niewątpliwie kryzys, który przeżywamy, i to nie tylko ten ekonomiczny, ale i duchowy, który jest przyczyną cierpień człowieka zagrożonego przez różne wyzwania, jakie stawia nasza cywilizacja. W duchu miłości powinniśmy pomagać współczesnemu człowiekowi wychodzić z tego, co mu narzucają różne systemy społeczne i polityczne. Zatem pożądane jest takie wspólne działanie dla ochrony człowieka przed współczesnymi zagrożeniami.

Czy można byłoby liczyć na jakieś wspólne stanowisko Kościołów wobec takich zagrożeń, jak forsowanie prawnej akceptacji "małżeństw" homoseksualnych czy legalizacji eutanazji?

Taka deklaracja wszystkich wobec tak wielu wyzwań nie jest chyba możliwa, gdyż niektóre Kościoły i wspólnoty chrześcijańskie zajmują odmienne stanowisko, niż Kościół katolicki czy prawosławny. Gdy jednak patrzymy na ostatnie protesty wobec homozwiązków i adopcji przez nie dzieci we Francji, to dostrzegamy, że nie zgadzają się na to nie tylko chrześcijanie. Ta niezgoda nie ma wyłącznie charakteru religijnego, ale wręcz i kulturowy. Sprzeciwiają się im przecież także Żydzi i muzułmanie oraz zwolennicy tradycji zakorzenionej w prawdziwej antropologii.

To, że obrady odbywają się na zaproszenie Konferencji Episkopatu Polski jest także uhonorowaniem zaangażowania Kościoła polskiego w dialog ekumeniczny?

Na pewno. W tym kontekście dostrzeżono m.in. Wspólne Przesłanie do narodów polskiego i rosyjskiego, podpisane przez prawosławnego patriarchę Moskwy i Całej Rusi Cyryla i abp. Józefa Michalika 17 sierpnia 2012 r. w Warszawie. Jest to także owoc naszej aktywnej obecności w gremiach europejskich, komisjach, wspólnotach i radach. Z naszej strony to spotkanie będzie też okazją do pokazania, czym żyje dziś nasz Kościół.