Nuda na katechezie

Jeśli powiesz:
Na modlitwie, w oparciu o wybrany losowo fragment Pisma Św., rozeznawałam co do przyszłości i przeważnie mi kopara opadała ze zdumienia jak trafne były wyniki rozeznania. To ja jestem za :-)
Jeśli powiesz:
Weż Pismo Św. wybierz na chybił trafił fragment - a dowiesz się co masz uczynic w konkretnej sprawie -  To ja jestem przeciw :-)

PS. Miedzy losowaniem wersów z Biblii a wrózęniem jest jedna rożnica.
Wróżenie ma odkryć przed nami przyszlość...
Fragment ten nie jest ani wróżbą (odkryciem przyszłości), ani bezpośrednim nakazem tego co mamy uczynić ("poszedł i powiesił się") jest Słowem Bożym które danego dnia mamy odnieśc do naszych problemów, radości i pytań...

Zdarzało mi się "wróżyć" z wybranych na chybił trafił fragmentów z Biblii i przeważnie mi kopara opadała ze zdumienia jak trafne były odpowiedzi. Nawet odnośnie przyszłości. Ale tylko w naprawdę ważnych sprawach. Nie nazywałabym tego "wróżeniem" ale "wyrocznią Pana". Zdaje się, że  przed podjęciem ważnych decyzji Izraelici byli nawet zobowiązani uwzględnić Bożą wolę wyrażoną w wyroczni Pana.

Gdzie można znaleźć opis do katechezy: Jak wróżyć po chrześcijańsku?

PS. Miedzy losowaniem wersów z Biblii a wrózęniem jest jedna rożnica.
Wróżenie ma odkryć przed nami przyszlość...
Fragment z Pisma Swiętego - polecam czytanie z dnia, zamiast fragmentu wybranego losowo (ale jak ktoś nie ma pod reką czytań na dany dzień i wie co robi może wybrac na chybił trafił) - ma nas skłonić do zastanowienia się, czego Bóg od nas wymaga.
Fragment ten nie jest ani wróżbą (odkryciem przyszłości), ani bezpośrednim nakazem tego co mamy uczynić ("poszedł i powiesił się") jest Słowem Bożym które danego dnia mamy odnieśc do naszych problemów, radości i pytań...

Jedną z metod wróżenia po chrześcijańsku jest losowanie wersów Biblii, najczęściej chyba poprzez otwarcie jej i wskazanie palcem przy zamkniętych oczach miejsca na karcie

W Piśmie Świętym mieszka Duch Święty - w Słowie Bożym.

W wosku niekoniecznie !

Zgadzam się, że młodzież chce rozmawiać i poszukuje. I faktycznie, gdy wspominam moją szkolna katechezę, to nie mogę powiedzieć, że tam spotkałam Boga. Gdy chodziłam do liceum miałam juz za soba pierwsze doświadczenie żywje relacji z Jezusem i nie dokonało się to na lekcji religi. A wydaje mi się, że katecheza powinna być takim przedsionkiem wiary i spotkania z Bogiem. Jestem Katechetą Dobrego Pasterza. Prowadzimy Atrium dla małych dzieci w Dublinie. Gdy przyjmuję pokorną postawę sługi nieużytecznego, który otwiera się na działąnie Boga, słuchając i nie oczekując odpowiedzi, to widzę, jak dzieci otwierają się Na JEgo słowo. Wiem, że katecheza z młodzieżą jest inna. Mają juz więcej nieufności. A małe dzieci z radością przyjmują prawdy wiary. Dla nich jest oczywiste, że Maryja poczęła za sprawą Ducha św, że Jezus się narodził, że Zmatwrychwstał. Mogę powiedzieć, że zarówno dla dzieci, jak i dla nas katechetów jest to głebokie i pełne ufności doświadczenie wiary. Może wartałoby się głębiej zastanowić nad formą katechezy.