DEON.pl

Majowo czyli komunijnie. Białe sukienki, garnitury, domowe świętowanie, a może nawet komórka, rower, laptop albo quad. Dobrze jest być drugoklasistą...

Jezus kochał dzieci. Do swoich Apostołów mówił, by pozwolili dzieciom przychodzić do Niego. Stawiał je za wzór, podkreślając, że to, co małe jest największe w królestwie niebieskim.Między dziećmi a Chrystusem istnieje głębokie podobieństwo, które nie zależy od posiadania lub wypracowania takiej czy innej cnoty moralnej, ale od sytuacji egzystencjalnej dziecka. Ono jest uprzywilejowanym nośnikiem tej rzeczywistości, którą Chrystus przyszedł objawić i zrealizować najpełniej w swej osobie.

W naszym rozumieniu miłości do dziecka chcemy za wszelką cenę chronić je przed rozważaniami dotyczącymi śmierci. Pytania dzieci o śmierć stawiają nas w kłopotliwej sytuacji. Czy nasze wyobrażenia i lęki dotyczące śmierci mogą być zrozumiałe dla dziecka? Czy można o śmierci mówić pozytywnie?

Modlitwa dzieci wyraża się najczęściej w kilku słowach, w krótkich, ale zasadniczych stwierdzeniach. Jeśli chcemy pomóc modlitwie dzieci, musimy przede wszystkim zdać sobie sprawę z tego, jak one się modlą. Różnica między życiem religijnym dorosłego i dziecka powstrzymuje nas przed narzucaniem dzieciom naszych schematów modlitwy. Narazilibyśmy się na ryzyko, że poprowadzimy je drogą, która nie jest im właściwa.

Metoda znaków pozwala dziecku na samodzielne budowanie wiedzy i osobistego doświadczenia z Bogiem, obcowania z Nim i uczenia się odczytywania Jego języka. Doświadczenie wskazuje, że dzieci chętnie podejmują trud poznawania Boga, bowiem to, co same odkryją, staje się ich własnym przeżyciem. Nauka odwołująca się do emocji jest trwalsza i nie zmienia się pod wpływem innych osób.

Atrium jest wspólnotą, w której DZIECI od najwcześniejszych lat razem z DOROSŁYMI żyją religijnym doświadczeniem, które pomaga im wejść w szerszą wspólnotę rodzinną, kościelną, społeczną. Jest miejscem modlitwy, w którym praca i nauka spontanicznie zamienia się w medytację, modlitwę, kontemplację i w radosne doświadczenie. Jest również miejscem, w którym jedynym Mistrzem – Nauczycielem jest Chrystus.

Dziecko szuka Boga niezależnie od woli osób dorosłych. Jeden z błędów w wychowaniu religijnym małego dziecka polega na tym, że zbyt szybko i za wcześnie przekazuje się mu wytyczne o charakterze moralizującym.

W wieku od 2-3 lat aż do 6 potrzeby życiowe dziecka odnoszą się zarówno do rozległego zakresu relacji, jak i do tajemnicy życia. Zaspokojenie tych potrzeb dziecko odnalazło w przesłaniu dwóch przypowieści: w przypowieści chrystologicznej o Dobrym Pasterzu (J 10, 1 -16), która ma fundamentalne znaczenie w objawieniu biblijnym, oraz w jednej z przypowieści o Królestwie Bożym, a mianowicie w przypowieści o ziarnku gorczycy (Mt 13, 31–32).

Katecheza Dobrego Pasterza powstała we Włoszech w 1954 roku. Jej twórczyniami były Sofia Cavalletti i Gianna Gobbi.