Baby blues - depresja poporodowa

Depresja poporodowa dotyka mniej więcej jedną z 10 - 15 kobiet po urodzeniu dziecka. Proces zaczyna się niepostrzeżenie w pierwszych tygodniach albo miesiącach po porodzie i może osiągać różny stopień nasilenia – prowadząc nawet do zabójstwa dziecka czy targnięcia się na własne życie.

Podczas gdy pojawienie się w okresie poporodowym manii czy zaburzenia dwubiegunowego (mania-depresja) wiąże się przede wszystkim ze zmianami hormonalnymi, jakie dokonują się w organizmie kobiety, to klasyczna depresja poporodowa uwarunkowana jest różnymi przyczynami. Oprócz hormonów, znaczenie odgrywają tutaj skłonności dziedziczne, struktura osobowości kobiety, ciężkie przeżycia, jak śmierć kogoś bliskiego, a także sytuacja kobiety w rodzinie – brak wsparcia ze strony partnera czy najbliższego otoczenia w nowej sytuacji życiowej. Ważne jest właśnie w tym przypadku, żeby młoda matka mogła znaleźć oparcie w mężu, w innych członkach rodziny czy przyjaciołach. Jeśli zabraknie tej pomocy opartej na zrozumieniu, łatwo wyobrazić sobie, jak trudna to dla kobiety sytuacja i jakie mogą z niej wyniknąć konsekwencje.

Potrzebna terapia

Leczenie poporodowej (poważnej) fazy depresji odbywa się według tych samych zasad, co leczenie wszystkich zaburzeń depresyjnych. W wypadku matek karmiących lekarz musi decydować indywidualnie w każdym przypadku, jakie leki można zastosować. Podjęcie leczenia jest sprawą bardzo istotną, ponieważ im dłużej będzie się ten moment odwlekało w czasie, tym większe ryzyko, że dziecko w przyszłości również zapadnie na chorobę afektywną.

Do wszystkich świeżo upieczonych ojców: wspieraj swoją żonę jak potrafisz!

Już ostatnie tygodnie ciąży były dla niej dużym wysiłkiem. Potem przychodzi wyczerpanie nie zawsze łatwym porodem. Po porodzie następują jeszcze zmiany hormonalne w jej organizmie i konieczność zasadniczego podporządkowania stylu i rytmu życia nowym wyzwaniom, co naprawdę jest trudne. Twoja żona potrzebuje koniecznie pomocy i zrozumienia!

Najczęściej depresja poporodowa cofa się całkowicie sama z siebie po kilku tygodniach czy miesiącach. Tylko w pojedynczych wypadkach zdarza się, że matka nie wraca już nigdy do dawnego pełnego zdrowia psychicznego. Jest to jednak wyjątek. Jeśli podejrzewasz, że u twojej krewnej wystąpił przypadek takiej depresji, poinformuj o tym lekarza. W ten sposób pomożesz nie tylko matce, ale i dziecku.

Fragment książki: Depresja nie jest przeznaczeniem - Bernd Neumann, Detlef Dietrich