Józefina

Imię żeńskie pochodzenia francuskiego, od męskiego JÓZEF. W Polsce używane do dziś, choć rzadko.

Odpowiedniki obcojęz.: łac. Josephina, ang., niem. Josephine, Josephina, fr. Joséphine, wł. Giuseppina.

Święte, które nosiłyby żeńską odmianę biblijnego imienia w tej postaci, w martyrologiach nie widnieją. Jedynie w San Geminiano lokalnym kultem otaczają świętą dziewicę, która zmarła 12 marca 1253 r. i która miała nosić to właśnie imię. Popularnie nazywają ją jednak Finą, a niektórzy sądzą, że jest to forma skrócona nie Józefiny, ale Serafiny. Istnieją natomiast dwie błogosławione Józefiny, które też tu zwięźle przedstawiamy:

Józefina Maria od św. Agnieszki. Jest to imię zakonne, pod którym przeszła do hagiografii i historii kościelnej. Pierwotnie nazywała się Ines di Beniganim, a pochodziła spod Walencji. Urodziła się 9 lutego 1625 r. Wcześnie straciła rodziców. Wcześnie też wstąpiła do augustianek rekoletek, u których zasłynęła z cnót i wyrzeczeń. Zmarła święcie 21 stycznia 1696. Beatyfikował ją w r. 1888 Leon XIII.

Józefina Leroux była jedną z jedenastu urszulanek, które w październiku 1794 r. zginęły w Valenciennes na szafocie. Beatyfikował je w r. 1920 Pius XI. O nich kilka słów powiemy w aneksie, pod hasłem Męczennicy Francuscy.