Zaczęłam z uporem wyjaśniać, że różowy nie jest dla mądrych dziewczynek... że jest dobry dla tych, które marzą o tym, by zostać księżniczkami... Które chcą być ładne zamiast, tak jak chłopcy, wyruszać na podbój świata i tym światem rządzić.. - Mamo, przeczytaj mi jeszcze "Śpiącą Królewnę" - ona ma tam taką śliczną różową sukienkę – usłyszałam w odpowiedzi.
więcej

Przeżywam ten ból, za każdym razem, gdy chce mojej kochanej córce kupić jakąś zabawkę. 

Rola mediów jest oczywiście wielka w kształtowaniu dziecięcego światopoglądu, ale jednak to rodzice przekazują te najistotniejsze treści.

Skończyłam 3 kierunki studiów, osiągnęłam wszystkie stopnie awansu w mojej pracy:-), jestem coraz bardziej szczęśliwą kobietą i bardzo lubię różowy. Córeczkę można nauczyć bycia mądrą i kobiecą. A bycie "kobiecą" nie kłóci się z byciem uroczo-niezależną. Ponure i zaniedbane uosobienia "kobiecej niezależności" nie są wcale dobrymi rzeczniczkami naszej "kobiecej" tożsamości.

Rzeczywiście denerwujące bywa to, iż często trudno znaleźć dziewczęce akcesoria w innym niż różowy kolorze i przez ten nadmiar niepotrzebnie się ten kolor trochę "obrzydza", ale bez przesady, nie przywiązywałabym do tego takiej wagi, zamiłownaie do różu nie ma aż takiej mocy... :)) Zwłaszcza, że zazwyczaj szybko mija. W pewnym wieku pannice same już szukają innych kolorów, bo odbierają róż jako infantylny.

Wsiadasz do pociągu/tramwaju/autobusu, a tam "szaro, brudno i zima", żadnego optymistycznego akcentu, Polacy jednak szaro buro się ubierają, zbyt często starają się pozostać kolorystycznie niezauważonymi.

Starsze kobiety bardzo ładnie się ubierają, zauważ.
Młodzi raczej bardziej jednolicie.

Znam kobiety (30-50 lat) co naszą białe, czerwone i różowe (sic!) kurtki.

Coraz większe bzdury na tym deonie. Nie wierzycie w poziom swoich odbiorców?