Depresja to poważna choroba, która może dotknąć każdego. Zachorować na depresję można niezależnie od wieku, płci, wykształcenia czy pozycji społecznej. Depresja nie wybiera.
więcej

Z opisu wynika, że depresja to choroba-worek: wszystko się w niej mieści i wszystkie metody leczenia są prawdopodobne. To chyba nie choroba, a stan umysłu współczesnego czlowieka: im bardziej wyksztalconego, z tym  wiekszą szansą na depresję, albo na odwrót: im mniej podatny na ksztalcenie, tym wieksze prawdopodobienstwo jej złapania. Wszystko jest możliwe, czyli stan umyslu całkowicie zagubiony w rzeczywistości. A za umyslem idzie ciało, jako integralna część tego, co stanowi człowieka - psychologia jest w swoim żywiole. A może to choroba psychologiczna? Gdyby nie bylo psychologii, nie byłoby tak rozległych obszarów depresyjnych? W każdym razie to stan ducha, który stracił zaufanie. Im mniej Boga, tym wiecej depresji. Trafna diagnoza?

Depresja jest przede wszystkim choroba która zaburza wolę człowieka. Tak jakby ją mu zabrano albo źle działała.
Chciałam jeszcze dodac ze stany depresyjne mogą być zwiazane z niedoczynnośćią tarczycy oraz chorobami nadnerczy i wątroby.

Z opisu wynika, że depresja to choroba-worek: wszystko się w niej mieści i wszystkie metody leczenia są prawdopodobne. To chyba nie choroba, a stan umysłu współczesnego czlowieka: im bardziej wyksztalconego, z tym wiekszą szansą na depresję, albo na odwrót: im mniej podatny na ksztalcenie, tym wieksze prawdopodobienstwo jej złapania. Wszystko jest możliwe, czyli stan umyslu całkowicie zagubiony w rzeczywistości. A za umyslem idzie ciało, jako integralna część tego, co stanowi człowieka - psychologia jest w swoim żywiole. A może to choroba psychologiczna? Gdyby nie bylo psychologii, nie byłoby tak rozległych obszarów depresyjnych? W każdym razie to stan ducha, który stracił zaufanie. Im mniej Boga, tym wiecej depresji. Trafna diagnoza?

Baaardzo trafna. Dlatego też, gdy zdecydowałem się wyjść z depresji, zrezygnowałem z kontaktów z osobami wierzącymi i z Kościołem. Niestety nie brakowało tam właśnie takich "filozofuf" jak Ty. Wiem już, że w osobach wierzących oparcia nie znajdziesz.

Maxxx generalizujesz tak, jak Adam

A może zarzut "generalizujesz" jest przeciwieństwem "minimalizujesz"? Nie trzeba się bać generalizacji, ale minimalizacji raczej nalezy unikać, gdyż z niej już niewiele może wyjść.
A do Maxxxa - wykorzystujesz "generalizację" dla własnych celów, miast zastanowić się nad uszczegółowieniem jej. Taki w każdym razie był mój cel.
A do Jadwigi: a może proces jest odwrotny - nie od tarczycy do depresji, a na odwrót?

Adamie, naprawde lepiej by było, gdybyś nic nie pisał.

KP - gdybyś chociaż uzadadnił dlaczego?

Musiałbym najpierw zrozumieć, o co Ci chodzi. Depresja to bardzo poważny temat.

Dziękuję za refleksję, ale wpierw mnie osądziłeś. Depresji nie lekceważę, gdyż ona, jak podaja statystki, jest ogromna. Ale jeszcze raz wracam do początku: gdyby przyjąć wszystkie wymienione jej objawy i skutki to niewiele osób na świecie jest od niej wolnych. A wtedy powstaje pytanie: jakiej terapi należy nas, ludzi, poddać, aby zmniejszyć jej skutki? Bo może to nie choroba w klasycznym rozumieniu, a ludzka przypadłość? Może nie tyle psychologa nam trzeba, a spowiednika? Wyczuwam, że za  duzo wiary pokłada się w samym sobie, czyli w ludzkich możliwościach, a za mało w Bogu, czyli stały problem ludzki: damy sobie sami radę i dopiero w ostateczności zwrócimy się o pomoc do Boga, czy na odwrót? I nie znajdując odpowiedzi, wpadamy w depresję... lub nie poddajemy się jej, jako trudniejszemu wyjściu z sytuacji. I tylko w tym celu zadaję te pytania, które zaprowadzają mnie aż na skraj szyderstwa, w każdym razie na pozycję dziwadła, któremu pokazują pukanie się w czoło. Ale się nie obrażam - jedynie pytam madrzejszych od siebie.