Na wstępie trzeba zaznaczyć, że nikt nie może pomóc człowiekowi zazdrosnemu, jeśli on sam nie chce pomocy. Ludzie zazdrośni pełni są poczucia winy i niższości. Mają niewiele szacunku dla samych siebie, co nie pozwala im odczuć lub przyznać, że ich problem jest poważny.
więcej

Pan Bóg też jest zazdrosny o swoją Oblubienicę Kościół. Więc jak widzi jak ona się oddaje szatanowi to nie powinien być zazdrosny. Aaaa, święta zazdrość. A jaka jest małżonka o swoją żonę. Mniej święta drogi panie. Zazdrość należy do natury małżeństwa, a wynika ona z prawa małżonka do całości osoby współmałżonka. Więc takie bajanie psychologiczne, które jak się czyta to można skwitować jedynie: za siedmioma górami, za siedmioma rzekami, żyła żona pewnego małżonka, która go bardzo kochała. A on nie był o nią zazdrosny bo ją miał za nic. Małżeństwo po katolicku - raz w roku przysłać Sms-a współmałżonkowi; tak to niestety wygląda na deonie (a przykre, że Duch Święty tak kiepsko oświeca mój ukochany Kościół).

Zazdrość należy do natury małżeństwa, a wynika ona z prawa małżonka do całości osoby współmałżonka. - Jaka głupota, nie jesteśmy niczyją własnością. Każdego z nas cechuje podmiotowość, jesteśmy ludźmi, nie rzeczami, które się posiada. Zadrość nie jest oznką sprawnego funkcjonowania małżeństwa, nie leży w naturze małżeństwa. Zazdrość jest sygnałem, że mamy problem z akceptacją własnej osoby. Hałsa w stylu, że odrobina zazdrości nie zaszkodzi nikomu, a wręcz podyca związek, to wymysł mediów.