Tam, gdzie ziemia dotyka nieba

Każda wyprawa, choćby najbardziej fascynująca, musi się kiedyś skończyć. W pewnym momencie do głosu zaczyna dochodzić wszelakiej maści zmęczenie, które zdecydowanie weryfikuje zbyt ambitne plany peregrynacji.

Do Tel Awiwu można szybko i tanio dojechać i z lotniska Ben Guriona jak i z Jerozolimy: pociągiem, autobusem lub szerutem. Pielgrzymów udaje się tam niewielu - bo niby cóż takiego można zobaczyć w nowoczesnym "molochu", którego mieszkańcy są znani ze swej religijnej obojętności?

Najważniejszą budowlą z epoki Salomona, której pozostałości możemy do dziś podziwiać, jest, oczywiście, świątynia jerozolimska. Tym, którym szczególnie zależy na poznaniu jej dziejów i którzy po odwiedzeniu Ściany Płaczu (tj. zachodniego muru) oraz wzgórza świątynnego ze Złotą Kopułą czują pewien niedosyt, można śmiało polecić zwiedzenie parku archeologicznego rozciągającego się tuż pod bramą Gnojną.

Sychem, obecnie Nablus, jest szczególnym punktem na mapie Ziemi Świętej, bo to przecież niemal dokładny geograficzny środek krainy, którą Izraelici mieli wziąć w posiadanie.

Wędrówka Izraela po pustyni trwała 40 lat. U jej kresu Mojżesz oznajmił, że nie wejdzie z ludem Izraela do Ziemi Obiecanej, lecz zobaczy ją ze szczytu góry Nebo i tam umrze. Całkiem blisko tej góry wznosi się inna. Jej położenie zdaje się wskazywać, że tam właśnie Jezus podjął niedokończoną misję Mojżesza.

Pustynię naród wybrany zapamiętał i opisał jako miejsce swych narodzin. Tam właśnie bezładny tłum hebrajskich niewolników, w ciągu zaledwie 40 lat przekształcił się w Izrael, zupełnie nowy naród, mający swój własny porządek religijny, prawny i społeczny.

Wejście na górę Mojżesza to dla wielu wyzwanie i uwieńczenie ich pobytu na Synaju. To właśnie tutaj, według odwiecznej tradycji, Mojżesz otrzymał od Boga kamienne tablice Prawa jako fundament Przymierza, a Eliasz - pouczenia dotyczące restauracji Przymierza w Izraelu.

Po Ziemi Świętej pielgrzymujemy przede wszystkim po to, aby nawiedzić miejsca związane z Chrystusem. Dopiero potem odkrywamy, że jest ona święta także dlatego, że jest ziemią Obietnicy danej na początku dziejów zbawienia Abrahamowi

Czy nie po to udajemy się do Ziemi Świętej, aby lepiej poznać Boga i głębiej rozumieć jego Słowo? A ono mówi nam, że tylko ci szczęśliwi widzą Boga, których serce jest czyste. Nawiedzając miejsca, w których Jezus dokonywał oczyszczeń, nie sposób nie zauważyć, jak bardzo my sami ich potrzebujemy.