Tam w zakrystii

Moi Drodzy, potrafimy wszystko, jak to się mówi, sprowadzić do parteru. U nas w zakrystii zapanowała nostalgia i to od samego rana. Może nie ma się czemu dziwić, taki 1 maja nie zdarza się co dzień. Pierwszy milczenie przerwał Stary.

Drugi dzień świąt rozpoczęła krótka dyskusja w zakrystii. Dotyczyła ona sprawy znanej wszystkim. No cóż, nie po raz pierwszy wiadomo, że najciemniej jest pod latarnią.

Dziś się okazało, że problem z zaakceptowaniem wiosny miał nie tylko Stary. Także i Młody dał dowód na to, że przestawienie się na tak piękne okoliczności przyrody i... niepowtarzalne, nie jest wcale takie łatwe. Ale co z tego wynikło, posłuchajcie sami.

Moi Drodzy, przyszła! I choć wiadomo, że przyjść musiała, w naszej zakrystii jej pojawienie się wywołało małe poruszenie.

Moi Drodzy, zdarzają się czasem takie wydarzenia w świecie, które ot tak sobie wymykają się spod kontroli i takie, które, wydawałoby się, wydarzyć się nie mogą. Tak było z rewolucją w krajach arabskich, która dziś w zakrystii niespodziewanie stała się tematem numer jeden.

Są tematy, które zawsze stanowią źródło i oś sporu oraz prowokują do dyskusji. Te ostatnie trwają czasami tyle, co rozkład celofanu w ziemi, czyli długo. A argumentów za i przeciw? Tych to już nikt nie jest w stanie dokładnie policzyć.

Moi Drodzy w Kościele wszystko ma swój określony czas i miejsce. Choć – by być szczerym – wiele zdarzeń dzieje się nie w porę. Tak było i dziś, a wszystko przez to „rozwijanie ducha“.

Są w życiu każdego człowieka takie dni, w których wszyscy zwracają na niego uwagę. To się nazywa popularność. Nie wszyscy jednak potrafią sobie z nią poradzić.

Świat zmienia się na naszych oczach. Coś, co wczoraj było bardzo pewne i niezmienne, dziś jest już nieaktualne, jest prehistorią. Tego ranka ponownie odkrycia tego dokonała Siostra.